Прво што ми падна на памет гледајќи го Пау синоќа против Денвер беше – Колку ли само човече се горди родителите на Пау и Марк на своите два сина, кои играат голема улога во своите екипи во НБА плејофот…

Откако Марк, заедно со Зеко, беше најзаслужен за победата на Мемфис сред „Стејплс“ во петокот навечер за изборување „мајсторка“ на домашен терен против Клиперси, во истата арена неговиот постар брат конечно покажа знаци на живот во овој плејоф и одигра како што му доликува на некого со таков талент во „мајсторката“ на Лејкерси со Денвер.

Со онаков Пау како синоќа, Лејкерси се сосема поинаква екипа, а кога на тоа ќе се додаде Бајнам и неговата игра во рекетот, тие стануваат многу незгодна екипа, веројатно најдобра во НБА кога е во прашање играта под кош. Во тие ситуации Коби не мора да биде главна ѕверка, а уште ако Стиви Блејк одигра ала Стив Кер партија, ете ти ги Лејкерси во втора рунда, разбудени и подготвени за битка Тандер.

За тоа Дурентула и другарите треба да им се „заблагодарат“ на Нагетси, кои ги разбудија Лејкерси и ги натераа да играат најдобро што знаат. Сега такви сигурно се понезгоден противник за нив отколку што ќе беа доколку Денвер не се бореше и не дадеше се од себе да остане во живот до последен миг.

А кога сме кај Нагетси, секоја чест за целата екипа и за Џорџ Карл, кој извади максимум од овие момци и создаде вистински лидер во Тај Лосон. Екипата е млада, и со задржување и созревање на Џавел, што веројатно ќе се случи, има добра иднина. Андре Милер е слободен по оваа сезона, но веројатно има уште сезона-две во себе како резерва, ако го сака тоа.

Следно е Лејкерс-Тандер, серија која верувам дека сите неутрални фанови ја посакуваа и во која за сигурно ќе дознаеме која од двете екипи е вистински материјал за шампион.

Сосема заслужено. Од денеска Леброн, барем кога е МВП наградата во прашање, ќе се спомнува во ист муабет со Мајкл, Расел, Вилт, Меџик, Лери, Мозес и Карим.

Овој плеј-оф е шансата конечно да почне со овие имиња да се споредува во друга, многу побитна категорија.

Ако не сте знаеле, Бузер ќе ви каже што е навистина битно:

“I thought I played well, especially with the kind of season it was … We had the best record again in basketball, won our division again, had the top seed again, that’s all that matters, yo.”

И после зошто го викаат Лузер Бузер.

Во минатиот пост спомнав дека Хоукси и Булси се спакуваа за дома, неуспевајќи да се изборат за седми текми со Селтикси, односно Сиксерси. И Атланта и Чикаго беа блиску до такво нешто, но по лудите завршници домашните фанови славеа во Бостон и во Филаделфија.

Хоукси ко по обичај, предводени од Џош Смит и Џо Џонсон се посраа во последните минути во Бостон и овој пат им појде од рака она што не им појде на последната дома, а тоа е да изгубат. Ал Хорфорд на последните три покажа колку им фалеше оваа сезона, но и он утна клучно слободно на два разлика во последните секунди.

За шутот на Џош во претходниот пост нема што да се коментира. Тоа беше совршен пример за целата сезона на Џош, кој иако е голем талент има ментални ограничувања во развивањето во целост на својот потенцијал. Ограничувања има и Џо, и тоа како најплатен и лидер на оваа екипа, па затоа оваа прва рунда е и максимум за АТЛ. Да играа со друга некоја екипа (освен Мајами) можеби и ќе поминеа понатаму, но како и да е пак ќе налетаа на Хит и тука ќе беше крајот на приказната.

Што се однесува до Селтикси, и тие си имаат проблеми, но останува фактот дека овие играчи се родени за плеј-оф и за јаки серии. Кеј-Џи синоќа одигра како во најдобрите денови, а Рондо си беше стандарден. Со малку повеќе од Реј Ален и поконстанти партии од Пол, не е далеку ни финалето на Истокот, а тоа е она што го очекуваат сите во Бостон, посебно по падот и сите малери кои ги задесија Булси.

Ехх, Булси.

Синоќа во Фила беше уште еден доказ дека момците на Тибодо делуваат страшно проколнато во овој плеј-оф. Се држеа и водеа до пред самиот крај, иако си играа без својот најдобар играч и МВП од минатата сезона и со ровити Ноа и Денг. Но, една лоша одлука на Вотсон, кој наместо да продолжи да дрибла и да чека фаул над него му додаде на копачот Ашик, кој пак утна две слободни, ги чинеше скапо.

Грешка беше што при слободните на Ашик немаше луѓе кои ќе бранат позади, топката среќно дојде до Иги, кој како да беше сам во продор кон кошот со оглед на тоа дека Туракот беше само пред него. Две слободни и тесна победа за втора рунда за Сиксерси во серија во која 90 поени од некоја од екипите беше жив луксуз.

Во Чикаго и тоа како имаат за што да жалат. Со 100% здрави Роуз и Ноа, центарот на нивната одбрана, немаше да имаат многу проблеми со Сиксерси. Вака, ги задесија сите малери кои можеа да ги задесат и сега плеј-офот ќе го гледаат од дома.

Фила од друга страна, се уште ме нема убедено дека има капацитет за големи нешта. Елиминацијата, едвај, на првиот носител на Истокот без нивниот најдобар играч скоро цела серија и стартниот центар и прв скокач во дел од серијата не се сензација од типот на оние од минатото кога осмиот го елиминираше првиот.

Секоја чест за Даг Колинс што успеа да извади максимум од својот тим без ѕвезда, кој гине на терен и игра ко да им е задње, но со Бостон ќе се покаже дали овој тим навистина има потецијал за големи нешта. Пласманот во втората рунда на Истокот е за почит, но од друга страна не е никакво посебно достигнување. Таму изминативе години се најдоа голем број екипи, но тоа беше нивниот максимум во разводнетата конкуренција во конференцијата која е очигледно инфериорна во однос на Западот, каде екипи како Фила, а и како Хоукси, Никси и Орландо веројатно ќе видеа метла во прва рунда.

ПС: Сакам Сиксерси да ме демантираат, исто како и Индијана, која реално може максимум две да му земе на Мајами, но тоа не ми делува како возможно во моментов. Се надевам дека грешам и дека плеј-офот на Истокот барем малку ќе стане интересен во втората рунда.Две седми текми ќе бидат само бонус.

Не стигнав ова да го шкртнам порано, но нема врска, битното е дека Хоукси и Булси не успеаја во она што им појде од рака на Нагетси, а тоа беше да изборат „мајсторка“.

На Денвер малку им олесни работа што играа дома, но тоа никако не смее да ја намали големата победа на тимот на Џорџ Карл, чиј труд се гледа врз играта на екипата која нема вистински суперстар, но затоа има десет играчи кои можат да придонесат во секој момент. Затоа и не чуди онаа бројка дека клупата на Денвер ги надиграла колегите од Лејкерси со 246:112 во оваа серија. Тоа се цели 134 поени разлика помеѓу резервите, бројка која звучи неверојатно.

Тај Лосон со своето пробивање на одбраната и целиот тим со гинењето на теренот, посебно во одбрана, заслужуваат целосен почит за новата победа над Лејкерси по онаа во Лос Анџелес. Откако овие тепаа на првите две дома и на една во Денвер делуваше дека лесно ќе ја завршат серијава, а „мозокот“ Бајнам дури и изјави дека close-out текмите се лесни и дека екипата која е во минус во серијата обично паѓа психички во такви ситуации.

Единствено нешто што падна психички во последните две текми беше Бајнамчо, заедно со неговото другарче во рекетот Пау, кој синоќа имаше по три скока и поени. Ендрју беше малце подобар, но бројките не ја кажуваат целата приказна. Оние кои ја гледаа текмата, а посебно еден од тајм-аутите во последната четвртина, знаат за што зборувам.

Додека остатокот од тимот стоеше покрај Мајк Браун за време на тој тајм-аут, Бајнамчо тотално незаинтересирано си седеше на крајот од клупата, покажувајќи дека уште е зрел ко јаболко во февруари во главата. Она што го спречува да стане навистина голем центар е неговиот ментален склоп, кој беше очигледно дека не е во ред ни кога новинарите го распрашуваа во соблекувалната, а овој само мумљаше некои излитени фрази.

Во сабота ќе видиме дали пророштвото на Баркли дека Денвер ќе ги добие последните три текми од оваа серија и ќе ги елиминира Лејкерси, а ни тоа не делува толку далечно доколку овие Лејкерси, со исклучени Пау и Бајнам ја одиграат во тој стил и „мајсторката“.

Предноста во таа текма се уште останува во рацете на Лејкерси, кои си го имаат Кобстерот, а многу ќе зависи од тоа и кои Нагетси ќе ги видиме, оние од првите две во Ел-Еј или пак оние од последните две, кои беа агресивни, напаѓаа и не им даваа на Лејкерси да здивнат. Предноста на нивна страна е во клупата, но и во Џорџ Карл, кој е подобар и поискусен тренер од Мајк Браун.

Мене лично, пошто не сум за ниедна од овие две екипи, оваа мајсторка и тоа како ми се гледаше, посебно со оглед на тоа дека другиве серии не ни го дадоа тоа задоволство. Се надевам на седма и во Мемфис, но дали тоа ќе се случи ќе дознаеме вечерва.

ПС: За другиве две серии малце подоцна.

Настрана стрипчево, на Пејсерси и на тие кои во финалето на Истокот ќе се сретнат со Мајами ќе им биде потребна бааги Вуду магија за да направат изненадување.

Од Индијана изјавуваат дека не се чувствуваат како аутсајдери, што е добро за нивната самодоверба, но тешко дека некој нема така да гледа на нив во оваа серија, која стартува во недела.

Дали ова е конечно годината во која Леброн ќе го стави својот прв прстен? Конкуренцијата на Истокот не ветува некој силен отпор (сори фанови на Бостон и Инди), но дали некој од Западот пак ќе им биде крвник ко лани Далас?

Никси и Амари до ноември нема да ги видиме на официјална НБА текма, откако Мајами лесно и без многу мака ги испрати дома со конечни 4:1 во првата рунда. Со оглед на тоа како им започна сезоната и сиот хаос околу Бркот, плеј-офот веројатно е и успех за нив, посебно како седми на Истокот.

Моментот на ренесанса со Лин, па камбекот на Мело и падот во играта, отказот за Бркот и новата ренесанса, овој пат со Вудсон на клупата беа само дел од оваа сезона, која иако скратена имаше доста материјали за Бродвеј.

Еден од последните беше истурањето на Амари врз недолжниот ПП апарат по поразот во вториот дуел во Мајами, кој ни го даде и веројатно најдобриот .GIF на сите времиња.

Точка на својата бедна игра Амари стави вчера во Мајами, со својот последен фаул оваа сезона и „фраерската“ финта која му ја направи на Батие.

ПС: Порано го викавме Ѕвер поради она што го правеше на теренот, но сега делува како тие времиња да беа многу, мноооогу одамна.

ПС: Знам дека презимето на човекот се пишува со Ќ на крајот, но Сакичов на Рондо е појак и од него. А и поентата добива на јачина.