Според менаџер, кој сака да остане анонимен Крис Бош е многу блиску да стане нов соиграч на Двејн Вејд. Нормално, сме слушале, слушаме и понатаму често ќе слушаме како главен дел од секоја шпекулација “од анонимен, но проверен извор“, но во оваа ситуација мислам дека тој извор е многу јасен. И јавен.

Станува збор за Хенри Томас, кој е менаџер, пази сеа, и на Бош и на Вејд. Како поинаку некој “анонимен, но проверен извор“ би имал инсајдерска информација за иднината на Бош, која као случајно, е поврзана со премин во тимот на Вејд. Башка, менаџер е човекот.

Но, настрана тоа, ваквиот развој на настаните би можел да значи старт на домино летото во кое една по друга ќе паѓаат плочките и ќе се расчистува сега ептен матната ситуација. Нормално, се додека не се појави на презентација во Мајами, Бош нема да биде играч на Хит, а во моментов не е баш ни јасна иднината на Вејд. Сепак, со оглед на сериозноста на Рајли и сопственикот на Мајами, како и самиот драж на градот со секогаш топло време (меѓу другото), најверојатно е останувањето на Двејн таму.

Е сега, со потпис-трејд за Бош, Мајами, со цел да ослободи плус место во селари-капот, ќе гледа да се ослободи од Мајкл Бизли, Марио Чалмерс и Џоел Ентони. Првиот, иако до сега не ги исполни прогнозите, има само 21 година и е практично на старт на кариерата. Момакот е страшен талент кој мора да созрее, пред се ментално со многу работа со него. Мислам дека во Торонто би сакале да добијат таков потенцијал за возврат кога веќе е сигурно дека го губат Бош.

Ова сигурно не е последната информација поврзана со Мајами и нивната потера по две големи ѕвезди кои би му ги донеле на подарок на Вејд.Се уште во игра се Амари и Бузер, доколку не успеат со Бош, како и помалку веројатната, но секако одлична варијанта – Дирк Новицки.

Секако дека најголемата награда, поголема и од таа да се има Вејд во тимот, е Леброн, сон кој пак го сонуваат уште неколку тима интензивно, а се обидуваат да го задржат и во Кливленд со цел да не им се претвори во ноќна мора.

Од страна, но секако не во инфериорна позиција, целата ситуација ја следат Њујорк, Чикаго и Њу Џерси, кои си имаат свој план на дејствување и кои си имаат свои предности кои сметаат дека ќе бидат доволни да се добие бингото ова лето.

Пред некој пост ги спомнавме МакНБА сокерашите, а пред некој ден Нештињо, трета година по ред ни ги претстави своите сокераши. Среде Њујорк, среде Чајнатаун. Иако немаше толку познати сокер фаци како изминатите две години, најмногу поради Свецкото во Ј.Африка, сепак, честа на европскиот фудбал ја бранеа Џузепе Роси и Матју Фламини. чии пак земји после финалето пред 4 години овој пат испаднаа уште во самите групи. Исход кој барем мене лично воопшто не ме изненади. Можеби мислев дека Азурите и некако ќе се провлечат, но осеќав дека петлите ќе бидат искубани уште на старт. Karma is a bitch, Les Blues!

Роси пак, можеше и мораше да има место во составот на Липи оптеретен со коњот Јакинта во напад и издишаните Пепе и Каморанези на крило. Уште не ми ни јасно зашто малку играше Кваљарела, а ич Пацини, кој имаше страшна сезона. Но, тоа се сокерашки муабети на кои тука многу не им се обрнува внимание.

Нешто посебно не беа просутни ниту НБА фаците, а најдобар сокераш од нив, покрај Неш, секако е Тони Паркер. Сепак, гените не се за потценување, и тие на Паркер (од мајка му страната) и тие на Неш. Од другите НБА ликови веројатно како најслаби се покажаа Брендон Џенингс и Џаред Дадли, додека Миџетот Нејт имаше свое мало ала Хуго Санчез шоу откако успеа да постигне гол.

Се на се, забавен ден во Чајнатаун.

Моментот кој во НБА со нетрпение се очекуваше, посебно од страната на фановите на Никси, Мајами, Булси, и Нетси, стартува утре, а до кога ќе трае зависи токму од момците кои ќе ги имаат главните улоги во него.

Од утре, 1 јули, НБА тимовите кои се гладни за една, две или дури три ѕвезди во својот тим ќе почнат со својот лов кој некои од нив, како Никси, го планираат веќе неколку години. Резултатите од тој лов нема да можат да бидат официјализирани пред 8 јули, но со оглед дека секој од актерите ќе сака да има мирно лето и кус летен одмор без да му ја мисли каде ќе игра следната сезона, многу е веројатно дека се ќе биде познато во следниве две-три недели.

Тоа значи едни од највозбудливите две-три недели во историјата на пазарот на слободни играчи кој ветува, и според имињата, и според безбројните шпекулации, да биде нешто невидено до сега.

На МакНБА ќе следиме што ќе се случува, а првичен впечаток е дека секој суперстар, кој е слободен ова лето,  зборува еден со друг, а понекогаш и седнуваат на иста маса, како Леброн, Бош и Вејд викендов во Мајами, да разговараат за својата иднина.

Такво нешто до сега во НБА е невидено, посебно кога зборуваме за ѕвезди кои биле главни во своите тимови, но по се изгледа феноменот на Галактикос, кој го презентираше Реал Мадрид се сели и преку барата. Само што, ако се некои тимови малку паметни, прво би требале да видат какви резултати имаше таквата агресивна политика на Лос Меренгеш.

Но, не се само Леброн, Вејд и Бош на пазарот. Тука се и Амари Стадемаер, Карлос Бузер, Џо Џонсон, Реј Ален, а од пред некој ден и Дирк Новицки и Пол Пирс, меѓу другите. Плус, почна да се зборува дека Денвер, односно Крис Пол би можеле, од ним познати причини во целото лудило да ги уфрлат Кармело Ентони и Крис Пол. Вистинска лудница.

Гледајќи ги синоќа Гана и САД се сетив на споредбата на Лендон Донован и Коби, во смисол дека Лендон е најпознатата фудбалска фаца, by far во С. Америка. Констатација која подеднакво може да се примени и за Кобстерот.

Со тоа се сетив и на пост од пред четири години во кој на МакНБА се составуваше најдобриот фудбалски НБА тим. Идејата (а и графичката  реализација) беше на Мар4е (кој ни се изгуби во последно време) па така добивме две верзии на МакНБА Тимот за СП во фудбал во Германија 2006.

Еве ги саставите:

Нормално, сега овој сатсав ќе претрпи измени, пред се мислам на Ајверсон, но би можеле да летнат и некои други фаци…

Покрај нас, пред некое време и најпознатиот фудбалски фан во НБА, Стив Неш, го состави својот сокер тим во кој доминираат фаци кои се вон САД, што и не треба да биде изненадување. Неш, чиј брат има играно за Тотенхем и кој самиот е голем фан на лондонски Спарси, зад себе има и некоку тренинзи со МЛС тимот на Њујорк. Тренинг по кој тренерот Арена и играчите го испофалија Нештињо со изјави дека со некој тренинг плус би можело да има и место за него во тимот.

Нештињо веќе неколку години по ред го организира Showdown in Chinatown на кој покрај НБА фаци, учествуваат и познати сокерашки фаци, кои оваа година малку отсуствуваа поради свецкото во Ј.Африка. Еве уште еден линк за истиот настан.

За крај, ми треба ваша помош, односно вашите предлози за Best 11 НБА сокераши. Предлози кои би ве молел да ги оставате тука, на МакНБА, а не по фејсбуци и твитери.

Синоќа во MSG се случи она што се знаеше дека ќе се случи од првиот момент кога стана јасно дека Визардси го добија правото да бираат први на драфтот. Односно, прв беше избран играчот кого кој тим и да бираше прв ќе го додадеше на својот ростер.

Џон Вол е актуелен прв пик и што е малку чудно, прв во историјата на познатиот универзитет Кентаки кој успеал да се здобие со овој статус. Момакот кого го споредуваат со Дерик Роуз, кој располага со страшна брзина и талент, а малку потсетува и на помала верзија на Вејд, е новиот камен темелник на Визардси кои уште во текот на минатата сезона тргнаа во целосна обнова на тимот. Дали ќе заигра покрај Аринас, ќе видиме, иако во моментов бековската линија со нив двајца делува многу ранливо во одбраната.

Визардси беа дополнително активни трампајќи (се уште не се знае што и кого) за Кирк Хајнрих и 17. пик на драфтот. Малку е нејасно што бара Хајнрих во Вашингтон покрај Вол и Аринас, но тоа е очигледно само старт на активноста на Визардси на пазарот летово. Од друга страна, Булси со овој трејд ослободуваат плус пари во својот селари-кап и со тоа сега се во игра не за еден, туку за двајца суперстар играчи од летнава класа на слободни играчи. Со тоа Булси се ставија во иста позиција како и Мајами и Њујорк, што го прави ова лето уште поинтересно.

Всушност, муабетот за тоа што би можело да се дешава од 1 јули па натака преовладуваше синоќа во MSG каде многу и не се обрнуваше внимание на и онака неатрактивниот драфт исполнет со просечни играчи. Не дека некој од нив нема да изненади, но сепак, се знае кои се главните играчи ова лето на пазарот и околу кои ќе се врти се во претстојново НБА лето.

Кого го интересира, еве го комплетниот драфт 2010.

Вечер е НБА драфтот со кој, барем мене, ми се заокружува целосно сезоната. По финалето единствена работа која колку-толку го задржува вниманието на сите фанови е драфтот кој е претставување на сите поголеми таленти кои од крајот на октомври ќе бидат дел од големото друштво.

Со текот на годините единствена работа која ја сфатив за драфтот е дека е еден крајно досаден настан кој трае неоправдано долго и кој во основа не вреди да се следи во живо кога утредента може комотно сето тоа што се случувало во Њујорк, плус анализа, да се види за некои десетина минути. Да не зборувам за тоа дека никој, со мал број исклучоци, не знае како ќе се одвиваат кариерите на драфтуваните момци, без разлика на тоа со каков талент тие располагаат.

Но, тука лежи и убавината на драфтот. Ланскиот беше најавуван како еден од најслабите во последниве десетина години, а на крајот ни даде еден куп добри играчи, пред се плејмејкери. А актуелниот Руки на годината не беше прв, туку 4. пик. Неговите пак најголеми конкуренти беа избрани како 7., односно 10. пик. Најголемиот малер пак го имаше 1. пик Блејк Грифин, на кој како да не му беше доволна казна што го драфтуваа Клиперси, па поради операција на коленото мораше во целост да ја пропушти сезоната. Позитивно за него ќе биде што следнава сезона за него ќе биде руки сезона и ќе биде во игра за Руки на годината.

Е сега, единствено што е сигурно за вечерва е дека Џон Вол ќе биде избран како прв од страна на Вашингтон, се понатаму е мистерија и ќе зависи од изборот на Сиксерси, а потоа и на Нетси. Она што ми е мрско се споредбите на овие млади момци со сегашни или екс-НБА играчи, споредби кои редовно се јавуваат пред секој драфт.

Но, за разлика од порано, она што ми го убива ентузијазмот за овој драфт се споредбите со фаци со кои верувам и дека добар дел од момците не се задоволни. Така, со исклучок на споредбите на Вол (Дерик Роуз и Расел Вестбрук), на Еван Тарнер (Брендон Рој) и на Дерик Фејворс (Ал Хорфорд), остатокот од ликовите кои би требале да бидат избрани во првите десет и не е за некоја пофалба.

Веројатно најубиствена е споредбата за Демаркус Казинс, кој би требал да биде избран од 3 до 5 пик. Момакот уште сега е во депресија откако споредбите го стават во кош со Еди Кари и Беноа Бенџамим (тоа би требал да биде многу голем кош за да ги собере сите тројца). Ваква споредба може да биде основа за тужба, зошто не знам кој би сакал да има било што заедничко со Кари, или пак со некогаш талентот Бенџамин.

Споредбите не се нежни ни кон Екпе Удо – Жером Моисо и Крис Гетлинг, ниту пак кон Ед Дејвис (Пи-Џеј Браун-Алан Хендерсон).

Некако сум убеден дека некои од спомнатите момци или пак некој друг. кој ќе биде избран и после нив, ќе ги надмине кариерите на оние со кои го споредуваат. Тоа е уште една од убавините на драфтот – оспорувањето на оние кои сметаат дека знаат се кога станува збор за откривање на новите НБА ѕвезди.

Јас појма немам кој од нив ќе стане ѕвезда. И тоа е добро.

ПС: Пред 4 години им се предвидуваа успешни кариери на Шелден Вилијамс и Адам Морисон. Нешто со што вториов може и да се пофали, ако се земе во предвид дека има две титули со Лејкерси во кои тој имаше цели 1% удел. Тие 1% ги доби поради доброто греење на клупата. Шелден исто така во последново финале имаше можност да стане шампион, а поради проблемите на високите момци на Бостон дури и се најде на теренот. Сепак, останува фактот дека ништо не може да се предвиди и дека успешната НЦАА кариера не е гарант за успешна НБА кариера.

Инаку, таа 2006. година Брендон Рој беше избран како 6. пик. Пред него беа Барњани, Олдриџ, Морисон, Тајрус Томас и Шелден Вилијамс.

Многу често сликата вреди 1000 зборови (која излитена фраза…), а во НБА, како и секоја сезона има еден куп екстра слики кои едноставно не можат да се опишат со зборови. Така, овој пост се надевам дека ќе прерасне во традиција, па секоја сезона, некаде помеѓу крајот на финалето и драфтот ќе уживате во гледањето на 50 најдобри фотки од претходните осум месеци.

Еве ја ПРЕМИЕРАТА.