More Than A Game е еден од најдобрите филмови за кошарка снимени било кога, било каде. Разликата помеѓу него и останатите во тоа што More Than a Game е документарец и во најголем дел користи вистински снимки. Некои од нив се снимени со домашни и аматерски камери, а некои од нив се исечоци од ТВ. Сценариото и монтажата се одлични, и филмот се изгледува во еден здив.

Иако најавен како “филмот за ЛеБрон”, сепак ова не е филм за него, туку за кошарката. Ја обработува приказната на “the fab four” (покасно five), деца од градчето Акрон, Охајо (големо колку Битола), кои сакале да играат баскет и успеале во тоа. Не би сакал да ја разоткривам причата, која е стварно инспиративна. Особено ќе ги воодушеви сите тие што како мали тренирале кошарка у локален тим, и си живееле у сопствениот универзум занесувајќи се дека еден ден ќе играат во НБА. Филмот обработува остварување баш на еден таков сон. Генерацијата на тимот од Акрон е генерациски блиска (’85) до мојата, па можеби затоа толку ме допре.

Dru Joyce III, Sian Cotton, LeBron James, Willie McGee, Romeo Travis & Coach Dru Joyce II

Во секој случај, топла препорака. Го има на торенти, а ја за малце му ја утнав летоска промоцијата во Шангај (ЛеБрон лично беше, но настанот беше од затворен тип, само за млади кинески кошаркари).

ПС. Меѓу другото, ми текна дека многу малце сме пишувале на МакНБА за кошаркарски филмови. Мене оние кои ми доаѓаат на памет ко омилени се:

Pistol: The Birth of A Legend (филмот за Пит Маравич, сите сте го глеале), Final Shot: The Hank Gathers Story (за Хенк Гетерс кој почина на терен како можда најдобар играч у историја на колеџ кошарка), He Got Game (со Реј “Џизс” Ален и Дензел Вашингтон), Rebound: The Legend of Earl ‘The Goat’ Manigault (филм за легендарниот баскетџија Д Гоут кој сам си ја упропасти кариерата), Blue Chips (со Шек, Пени и Ник Нолти, мора да сте го глеале).. Оние кои не ми се кошаркарски се Coach Carter, Space Jam, Тhe Air Up There (у африка со племињата), Basketball Diaries (со Лео Ди Каприо).. има и други кои не се ни за спомињање, а сто посто и сум испуштил некој.

Ги немаат Брендон Рој, Грег Оден, Тревис Аутло и Гоустфејс Пржибила, а минатата недела им се врати Николас Батум. Па што. И покрај сите проблеми со повреди Блејзерси буквално гинат на секоја средба без разлика на тоа кој се наоѓа на теренот. Со сите маки, заедно со Мемфис, Шарлот и Оклахома Сити се најпријатните изненадувања оваа сезона, а и Јута влезе во ритам во последно време.

На Андре Милер му требаше време да се вклопи во Портланд, а понекогаш Мекмилан беше чуден со одлуките да го игра хобитот Блејк во први пет наместо Дре. Сепак, после некои муабети дури и за можен трејд, Милер си се најде во Орегон. Во тоа најдобро се уверија Мавси сабајлево кои Андре ги почести со рекордни во кариерата 52 поени, нормално, за победа на Блејзерси после 53 минути игра.