Според неколку извори, нема да се исполни желбата на ТНТ да ја имаат ексклузивата околу комплетирањето на All-Star тимовите за главната вечер.

Ова колку за инфо. Иако малку ме чуди што Хорфорд добил предност пред Џош Смит. Јас не би го ставил Пирс, ама тоа е чисто субјективно. Иначе, серијата на ТитаНикси без свој играч која трае од 2001 год. продолжува. На Запад. Пау, кој иако едно време беше и повреден доби предност пред Кејмн. Нормално, зад Лејкерси да бидат со еден играч.

Па, резерви на Истокот се:

Џо Џонсон, Ал Хорфорд, Пол Пирс, Ражон Рондо, Дерик Роуз, Крис Бош и Џералд Волас.

На Западот таа улога ќе ја имаат:

Крис Пол, Диркулес, Дурантула, Пау, Рој и честито и на двајцата – Дерон Вилијамс и Зеко Рендолф.

ПС: Одамна ни се немаат случено три поста во еден ден.

ПС2: Знам, и јас сум разочаран што ги нема Дарко Миличиќ и Адам Морисон.

Океј, постов и нема баш многу врска со НБА ама би им бил забавен на сите што се заинтересирани за баскет.

Значи, во Америка, најчесто по колеџ утакмици (али и у НБА), си има обичај да се изведува т.н. half court shot prank на случајно избрана невина жртва од публиката.

Како иде тоа: се бира човек кој ќе шутира од пола терен за награда (илјади долари), ама условот е да шутира со заврзани очи.

Додека го маткаат со заврзани очи (или во некои случаи го вадат од салата) на остатокот од публиката им се објаснува финтата: колку и да ја фрли без врска топката, публиката треба да аплаудира и да се радува како избраникот да постигнал кош (он не знае што напраил пошто нели заврзани му се очите). Него го обзема еуфорија, за на крај да го реметат со чек на кој пишува панкд или нешто слично.

Еве убав приказ како настана целата прича.

Меѓутоа, пред некој ден, се деси ова (тој што го местат е професор на колеџот):

а за да биде све побизарно, ова е репортерот кој следниот ден известува за настанот:

Овде нема што да се додава. Прашањето е, случајност или коинциденција

Веројатно никого не изненади веста дека Комишот го суспендирал Аринас (и Критентон во пакет) до крај на сезоната. Ова, и покрај големата глупост на Жилберто, не е најдолгата суспензија во историјата на НБА, но причина за тоа може да биде и самиот факт дека нечии други глупости се случиле порано во сезоната од оваа на Аринас.

Еве ден поглед на најдолгите суспензии до сега:

Рон Артест – 73 средби:

Причината добро позната. Малце поагресивното гушкање и поздравување со фановите на Пистонси на трибините на Обурн Хилс, наместо ако нешто му пречеше да се измереше со Бен Волас, кој уствари и ја започна целата работа со својот груб фаул над Рон.

Латрел Спривел – 68 средби:

Вратот на Пи-Џеј Карлисимо си знае најдобро. Прв и последен пат играч да нападне тренер. После ова Карлисимо си остана просечен тренер, но сите почнаа да бегаат од Спривел.

Гилберт Aринас – 50 средби:

Ова е тазе и добро познато. Колку што направи глупсот, Жилберто го изнервира Комишот кој од него направи пример за сите вакви идни прекршоци.

Стивен Џексон – 30 средби:

Другарот на Рон во горенаведеното дело. Има и суспензија од седум средби за пукање со пиштол во воздух пред ноќен клуб во Индијанаполис.

Kермит Вашингтон – 26 средби:

Ретро момент за кој повозрасните имаат слушнато. Удар кој за малце ќе го убиеше Руди Томјанович – играчот. Удар кој ја уништи кариерата на Кермит.

Џермејн О’Нил – 15 средби:

Третиот дел од дружината на Пејсерси која дивееше во Обурн Хилс.

Денис Родман – 11 средби:

Кој би рекол, само 11 средби. И тоа за удирање на фоторепортер во Минеаполис на најнезгодното место.

ПС: Интересно е да се види дека на листата нема многу од оние кои би очекувале да ги видиме, а посебно тоа што нема ни еден член на Бед Бојси. Родман неговата глупост ја направи како играч на Булси.