Уф, од кога немам ставено Фотка на неделата. Колку време помина можеби би било подобро да биде Фотка на месецот. Како и да е, не можев да ги игнорирам лепотаниве на сликава кои многу лесно би можеле летово да се спакуваат и следната сезона да си се вратат во Европа. За во НБА и онака не се. Никогаш не ни биле.

Она што ме натера да ги ставам баш Дарк-О и Марк-О не е свршувачката на вториов со Лима, него фактот дека се дел од еден од најслабите тимови во лигата каде поради своите квалитети не успеваат да се изборат ни за солидна минутажа. Всушност, двајцата заедно имаат просек од 8.5 поени по средба, а заработуваат комбинирани 13.5 милиони. Лепота.

Кога сме кај типовите кои ама ич не си ги заслужуваат милионите, тука секако дека се и Бен Волас (14.5 мил.) и Кенјон Мартин, кои се пример за тоа што значи да имаш екстра менаџер, а да си чист кошаркарски просек, или па дури и потпросек во некои случаи. Во оваа категорија се и Марк Блонт, Ден Гаџурич и Назр Мохамед, кои за ама баш ништо освен седење на клупа заработуваат по најмалце 6 милиони.

Во истиов муабет, ама меѓу оние со многу поголем талент се убацуваат и Ајверсон, Џермејн и Трејси, кои би требало да бидат многу подобри за оние преку 21 милион кои ги лапаат сезонава. Поединечно.

Од кај да почнам. Клипов од поодамна планирам да го постирам. Се работи за пародија на пародија и можеби нема да им биде смешен на оние кои немаат никаква допирна со Монти Пајтон и со оригиналната пародија на Потрагата по Светиот грал. Барем за мене, ова се девет минути вредни гледање во кои главен лик е Кеј-Џи (или Кеј-Џеј ако гледате Алфа), ама се појавуваат и други познати ликови како Егото на Усеин Болт и легендата Карим-Абдул-Џабар. Вреди.

Да го баталиме малце Шек и неговата ренесанса. Фановите на Хоукси (колку тоа звучи чудно), конечно покажаа дека постојат и го направија видеово во кое малку се зезаат на сметка на Леброн. Со оглед на тоа дека е многу веројатно, во случај Хоукси да немаат некој ментал колапс, Кавси и Атланта да се сретнат во втората рунда, овој клип е убаво додавање масло на огинот и на можното идно ривалство. А и не е нешто злонамерно и мислам дека и самиот Леброн се насмеал кога го погледнал.

ПС: Сезонава, како и ланското финале ја поминувам на онаа некогашна Инџурд Лист… 

Ќе ни опростите што не’ нема, али и онака ништо повпечатливо не се дешава за да не има.

Она што деновиве е така поактуелно, е таканареченото “враќање на Шек”, фраза за кој самиот вика “не е враќање. Ја увек сум бил тука”.

Шек прво ги исплеска Торонто со 45 и после Коби (кој таа вечер дојде до 49) со 33, станувајќи еден од ретките дедовци во историјата на Лигата со таков бек-ту-бек учинок. Сепак, синоќа во тимот кај што ја почна кариерата – Орландо, мораше да се соочи со фактот дека е престар за еден млад и мускулест Двајт Хауард.

Вечерва Шекот се враќа во Мајами прв пат после трејдот, а таму го чека Двејн Вејд, кој иако игра у тапа тим, пружа феноменални утакмици.

Од другите вести, Стромајл Свифт у Феникс, Џо Смит у Кливленд, а и тетовираната глава Марбери у Бостон.

И да го разубавиме постот со Дерон Вилијамс: