Ова пред синоќешнава Гејм 2 во Аламо. Да се надеваме дека надежите за брејк на Санси (кои пропуштија голема можност во Гејм 1) нема да се распрснат како Нешти на паркетот.

Иначе, ова е уште една во низата одлични рекламни кампањи на Најк за своите ѕвезди, а патиките на Нешти, во согласност со еко-просветленоста на човекот кој ги носи, се целосно изработени од рециклирани материјали.

Не е лесно да си Трејси Мекгрејди. Тип кој го нема никаде кога е најпотребно и кој никогаш во кариерата и покрај сите насловни, атрактивни потези и ол-стар настапи, во својата кариера ја нема поминато првата рунда од плеј-офот, нешто што нема да се смени ни оваа сезона. Делумно за тоа не си е крив самиот, кога има соиграчи кои реално гледано тешко дека би можеле да си најдат место во ротацијата на некои други екипи. Со исклучок на Батие и веројатно Боби Џексон, Јаоза и Алстон не се во игра затоа што стварно не се во…игра.

Тоа што сабјалево се дешаваше во Хјустон беше вистински показател по кој знае кој пат за тоа каков играч е Трејси, кој иако беше блиску до трипл-дабл беше веројатно најголемото разочарување за сите во арената. 0-4 од игра и само еден поен во задња четвртина, и тоа откако на Гејм 1 имаше 0-3 од игра во задњи 12 минути.

“I had no legs. I was on empty. Banging with Matt Harpring, trying to rebound, trying to make plays for my team, trying to score, playing 43 minutes. That’s a lot.”

И каква му е оваа изјава?

Серијата, која и пред да почне беше на некој начин готова, сега и стварно е готова, затоа што Јута сеознава ретко губеше дома каде има скор 37-4. Не ми се верува дека Хјустон има сили за чудо.

Барем играњето во ист тим со Јао на некои нивни играчи како Френсис и Батие им донесе ненормална слава во Кина.

* * * * * *

Во другата серија меѓу 4 и 5 носител, Кавси пак спротивно од очекувањата ги згазија алапачите Визардси со рекордни во својата плеј-оф историја плус 30, Сега, ако лигата одлучи да го казни Хејвуд со една средба неиграчње за фаулот над Леброн, не гледам начин како Вашингтон со својата промаја во рекетот каде го имаат само Хејвуд, дека може да ја добие Гејм 3.

Големото трио на Визардси беше бедно на оваа средба и се наметнува прашањето дали играњето на Аринас, кој ја нема познатата експлозивност од пред повредите, повеќе му штети на својот тим отколку што му користи?

Леброн ко Леброн. Ѕвероња.

Вечер (или сабајле, како сакате) во 03:30 на МТВ плеј-офот стартува со Сан Антонио – Феникс, Гејм 2.

* * * * * *

Мислам дека не е никакво изненадување веста дека Ману Џинобили е најдобар шести играч откако во гласањето освои 123 од можни 124 гласови за прво место. Првиот стрелец на Спарси оваа сезона во било кој друг тим (или повеќето) може комотно да биде стартер, а во добар дел од нив и прва ѕвезда. Тоа што тој без да промрчи ни збор се согласува на улогата да биде резерва кажува многу за него како играч и човек, како што кажува многу и за тоа каков тим се Спарси, објаснувајќи го во голема мерка нивниот успех последнава деценија.

Ај, можеби ова значи нешто за оваа серија со оглед на тоа дека Леандрињо лани беше најдобар шести, а Спарси ја добија меѓусебната серија. Барем на тоа се надеваат во Феникс.

* * * * * *

Да, Јоввв, јас ги бојам со црна боја сликите. Ете, некој примети.

И уште едно ДА, Дасаф, го поминавме 1000 пост, а јас не ставив чирлидерка во тесна маичка. Моја грешка. За торта, пиво и слични ствари, слободно викајте ме:)

После првиот дуел на Лејкерси и Денвер ептен станува јасно (ко да не беше пред тоа) зошто Грег Попович и некои други тренери се бунеа и негодуваа за поклонот наречен Пау Гасол кој Мемфис им го врачи на Лејкерси во јанури годинава. Поводот за поклонот се уште не е познат, но не е ни битен, посебно не по ѕверските 36-16-8-3 на Пау против Денвер, утакмица која не беше на нивото на Сан Антонио – Феникс, но во поголемиот дел беше интересна за гледање. Освен веројатно Кармело, кој полека ми станува еден од поантипатичните играчи на теренот.

Нагетси веројатно не се мерило за тоа колку еден тим е силен, но она што синоќа го играа Пау и Одом во текот на села утакмица и Коби во последните осум минути се нешто со што секој тим ќе има проблем. На Нагетси им успеа да диктираат брзо темпо, какво само што знаат да играат, ама ги начекаа Лејкерси кои покажаа дека и тие знаат и тоа како да трчаат кога е потребно. Сепак, за следните дуели Лејкерси ќе мора да бидат тие кои цело време ќе го диктираат темпото, само така оваа серија ќе заврши со 4-0.

Иначе, плачењето на Поп уште во јануари ми беше мрско, иако човекот до некаде си имаше право. Сепак, тоа да дојдеше од чија било уста само не од неговата, ќе го прифатев како факт. Вака, тренер и Џи-Ем на клуб кои правиат разни ситни мучки со своите некогашни пулени (за Курт Томас, Брент Бери итд…) немаат кредит да се бунат.

Кога сме кај Денвер, Карл ќе мора да најде начин да им даде повеќе минути на Смит и посебно на Клеиза. Тие вчера искомбинираа 38 поени од клупа и беа голем проблем за одбраната на Лејкерси. Армо ама, Карл од не знам која причина мисли дека треба да му даде поголема минутажа на Ентони Картер, кој во овој дуел е тотално непотребен на теренот. Техниката на Кенјон на Коби во одбраната можеби даде некој плод во првото полувреме, но само ако се земе во предвид играта на Коби. Тоа направи други проблеми во одбраната со ротирање кои одлично ги искористија Пау и посебно Одом, кој одигра фантастична партија.

Некој спомна дека Нагетси мораат да играат подобра одбрана, но јас не гледам како тоа може да се случи. Таквиот пристап една екипа го ствара во текот на цела сезона, а и за такво нешто потребно е твоите најдобри играчи да покажат барем волја да играат одбрана. Тоа од Ајверсон и посебно Кармело не може да се очекува. Кога сме кај Мело, таков силеџија кој нема осет за тоа кај му се соиграчите одамна немам видено. Неговите 30 и 12 од вчера се вистински пример како бројките некогаш не ја даваат целата слика. А стварно е штета што е така, со оглед на тоа дека момакот, заедно со Пол Пирс, го има веројатно најопасниот шут од дистанца во лигата.

* * * * * * *

Од другото што се дешаваше синоѓа, ги фатив задњите 20 минути во Орландо каде Ѕверот уште еднаш покажа зошто е новиот цар во рекетот. 25-22-5 се бројки на кои и најголемите центри на сите времиња можат да позавидат. Нормално, да се стигне до нив е малку полесно кога морате да се борите со Рашо, Бош и утката Барњани. Плус, деветте тројки на стартот на Орландо се нов НБА плеј-оф рекорд. И двете екипи премногу се потпираат на тој шут за три, што барем гарантира доста кошеви. Како е неинтересна оваа серија, и тоа е нешто.

Капа доле за Сиксерси, кои го земаа првиот голем скалп во Детроит над преопуштените Пистонси. Детроит одамна ја има таа тенденција да се опушти во плеј-офот па во прва рунда да изгуби меч дома од послаб тим (Орландо, Милвоки), но не верувам дека Фила може да оди до крај. Сепак, секоја чест за нив и за крајно борбената и упорна игра без многу респект за поискусниот противник.

Тоа не можам да го кажам за Хоукси во Бостон, барем не за Мајк Биби и Џош Смит, а и Џо Џонсон до негде.

И пак исто. Санси водеа, гинеа, имаа неколку шанси за победа и на крајот пак го попија од Спарси. Како што спомнав во коменарите претходно, против Сан Антонио не смеете да си дозволите премногу почетнички грешки и нерешителност кога играте тесна завршница. Поп е препаметен стратег, а Ману и Тимчо се преискусни за да не знаат да ве казнат.

Психата според мене е еден од главните фактори во оваа серија, а својата во моментов изместена Санси ќе мораат да ја поправаат во Гејм 2, која не мора да биде, но може да биде клучна за нив. Имањето на Шек може ги направи малку ментално посилни (како и во рекетот), но паметната игра во завршницата и кошаркарска интелигениција се нешто што еден играч не може да го смени. Плус, Мајк Д’Антони, колку и да е заслужен за револуцијата во Феникс, не е тренер од калибарот на Поп.

Доказ за тоа е нападот на крајот од рег. дел во кој сите се сконцентрираа на Ману, а Финли беше тој за кој беше нацртана акцијата и кој убаци тројка за изедначување. Санси имаа напад за победа, ама во него одеа преку Леандро Барбоса?!?!? Да не зборам за тоа дека претходно Амари изгуби топка на 93-90 за својот тим, топка која не смееше така лежерно да ја држи кога го има Ману до себе и кога игра против Спарси. Амари пак направи глупа грешка кога проба да отиде преку Курт Томас правејќи го 6. фаул во напад и давајќи им напад на Спарси на 104-101 за Санси. Тука се дешава првата тројка на Тимчо сезонава кога сите се сконцентрираа на Ману кој отиде на влез.

Колку што беше изненадување трицата на Тимчо, за мене поголемо изненадување е тоа што Санси не знаат кога треба, а кога не да се направи фаул. Па имате три разлика во последните 10-15 секунди и вие не правите фаул за две слободни? Наместо тоа оставате противникот да одигра свој напад за тројка. Катастрофа. Од тренерска проценка до играчка интелигенција.

Да не зборам за тоа дека во некои од клучните моменти Санси одеа преку Барбоса и Диао, кој исто ко Амари направи голема грешка во финишот.

На крајот, џабе му на Нешти што е играчиште и на Шек што знае да го стави Данкан во џеб, макар и кога има пет фаули. Исто ко што му е џабе на Амари што дава 33 поени кога не игра ни грам одбрана и нема доволно во главата за да одигра паметно во нападот. За да се поминат Спарси е потребно нешто многу повеќе, а дали Санси го имаат тоа ќе видиме многу брзо.

* * * * * *

Другите три средби можеби беа интересни, но никако ко тој во Аламо. Крис Пол покажа зошто може да биде МВП, откако во својата прва плеј-оф средба ги реши поискусните Мавси, Јута очекувано го доби ослабениот Хјустон во гости, додека мрчењето и грубата игра на Визардси и ненаше некој посебен ефект над Леброн.

Шорт привју на она што стартува вечерва, а завршува за скоро два месеци. Она што според многумина е стартот на вистинската НБА сезона и кога и оние кои не гледаат многу НБА заседнуваат пред телевизорите, зашто знаат дека подобар баскет од овој нема да можат да видат никаде.

Тоа е посебно така на Западот оваа сезона, каде од првата рунда има ѕверски дуели, а оној меѓу за Шек појаките Санси гладни за одмазда и чемпот сигурно дека е најдоброто нешто што можевме да го добиеме вака рано.

Дали Шек ќе биде она што конечно ќе пресуди во корист на Феникс? Дали Хори пак ќе го легне Нештињо? Дали Тимчо Роботчо, како и секогаш кога е во прашање плеј-офот, ќе заигра со целосно нов чип? Дали Френчи Лонгориа пак ќе се шета низ рекетот на Санси? Дали Ману ќе биде Man-o? Дали Боувен пак ќе користи лакти, клоци, ќе штипе и ќе гризе без да биде казнет? Дали Амари ослободен од било каква суспензија ќе биде ѕверот од пред некоја година? Дали…?

Кој и да ја помине оваа серија мислам дека ќе биде страшен до самиот крај, иако ваквите серии можат и да ви ја исцицаат целата енергија, како физички, така и емотивно. Мислам дека Шек ќе биде многу покорисен отколку што беше Мерион против Спарси, а Кактусот тоа го покажа и во двата сезонски дуели против Сан Антонио.

Сепак, Тимчо е тип кој може секого да заглави во проблеми со лични, така да Шек ќе мора да се пази да не поминува повеќе време на клупата отколку на теренот. Во тој случај, Санси немаат шанса.

Иначе, насловот, а и сликата најавуваат финале кое јас би сакал да го видам, а и мислам дека ќе се случи, освен ако Спарси/Санси не ги замрсат работите. Со оглед на тоа, а и времето кое го немам, финале Бостон – Лејкерс, за прв пат по 1987 година. Финале кое на крајот мислам дека ќе го добијат Селтикси за прва титула по 22 години.

А кога сме кај првава рунда, еве ги моите пикови:

Даље идат: Бостон (4-0), Детроит (4-1), Вашингтон (4-2), Орландо (4-3)

Лејкерс (4-1), Јута (4-2), Феникс (4-3…би сакал), Њу Орлеанс (4-3...такоџе би сакал, иако некако ми мириса дека Мавси ќе го направат она што Вориорси им го направија нив лани.)

ПС: Иначе, горната слика со Меџик и Бирд веќе некое време ја имам како постер, но никако да најдам време да ја урамам, иако не знам ни каде би ја закачил.

Да не бидат три посебни поста на ден пред стартот на плеј-офот, ај во еден пост да им одадам почит на екипите кои оваа сезона го направија она што никој не го очекуваше од нив, барем не во ситуацијата во која се најдоа, во случајот на Хјустон и Визардси.
За серијата на Хјустон се пишуваше доволно, но кога ќе се фрли поглед наназад, тоа достигнување пак изгледа неверојатно. За тоа се заслужни ама баш сите во Хјустон, па и Јаоза, чива повреда ги натера другите играчи да сата повеќе од нивните моментални можности.

Повредата на Аринас на стартот на сезоната требаше да значи пад на Вашингтон на табелата на Истокот, а потоа повредата на Батлер требаше да биде конечниот удар за нивните плеј-оф амбиции. Наместо тоа, предводени од мене никогаш омилениот Џејмисон, а и Батлер кога не беше повреден, Визардси одиграа неколку одлични месеци во кои рамноправно се носеа со секого. Сега, со здрав Жилберто, Кавси тешко дека ќе ги поминат во прават рунда, а сигурен сум дека ни Бостон не е баш воодушевен што веројатно ќе си има работа со нив. Оваа сезона беше и потврда на тренерските квалитети на Еди Џордан, кој на некој апсурден начин покажа дека подобро се снаоѓа кога во тимот нема суперстар.

Сиксерси се тимот кој требаше да биде на дното на Истокот, а се најде на неговото седмо место на крајот од сезоната. Кога ќе се погледне нивниот состав, ова достигнување посебно добива на тежина, а оваа сезона е нова потврда на квалитетот за секогаш потценетиот Андре Милер и радничкиот пристап на тренерот Морис Чикс.

Всушност, овие три тима се потврда дека понекогаш можете и без две -три ѕвезди во тимот да остварите многу повеќе од тоа што се очекува од вас. Тоа што нема да се борат за титулата ич не го намалува нивниот успех.