Вау. Уште од мојот старт на следењето на НБА, Нагетси ми се врежани во меморијата како тим кој трча, трча и само трча. Со веројатно најружните дресови во лигата (тогаш) со некаква силуета на градот, т.е. скајлајнот на Денвер во сите бои на виножитото. Ерата потоа со Дикембе малку (малку повеќе) ги успори работите, но доаѓањето на Мело, а онда и Ајверсон ги вратија работите во нормала.

Најстрашното од се е тоа што и покрај ваквите партии и одличниот скор, Денвер може да извиси и да не игра во плеј-офот.

Мајкл Адамс, Мајкл Адамс, Мајкл Адамс, Мајкл…

Паднаа и Лејкерси. Не играше Гасол, ама го немаше ни Јао, така да мислам дека секое деградирање на оваа победа на Рокетси не држи вода. Додека не загубат од некого, секој ден (после секоја нова победа) ќе оди по една слика поврзана со Хјустон. Следни се утревечер Селтикси, пак во Хјустон, меч кој би можел да го пропушти Реј Ален. Карма, јеби га.