Зззззззззззззззз…………страшно куцање на Леброн…………..зззззззззззззз………….куцање на Максил……………..зззззззззззззззззззззззззззззззз…решавачки шут на Шид, откако Сајд Шоу проба да изглуми фаул……………..ззззззззззз…………..Леброн пак не решава утакмица……………ни со асистенција, ни сега со положување…фаул немаше, зошто судиите цела утакмица дозволуваа контакт игра, ќе беше смешно да му свирнеа две слободни на ЛБ……………..Лери Хјуз или ХЈУЏИС!!! како што го викаше “коменаторот“ е труба, не погодува чист шут за два во последни секунди…………ззззз…………после Леброн им е крив………….ззззззззззззззззззззззззз……….тапа серија……………кој ќе гледа финале……….зззззззззззззз……………….

Помина доволно време од Драфт лутријата за да се средат било какви впечатоци, ама и после скоро 18 часа од дешавките во околината на Њу Џерси, неколку работи ми се измешани.

Нормално дека сум среќен што Атланта успеа да си го задржи пикот откако го добија 3. пик, да беше едно место погоре ќе го лапнеше Феникс и ќе станеше уште појак. Е сега, кога останаа Хоукси со Сиетл и Портланд, имаа најголеми шанси за 1. пик, ама непредвидливоста на лутријата оваа година се покажа во најдобро светло. 3. пик е стварно добар, и тоа секоја година, ама не знам дали е толку добар во драфтот во кој ги имате Грег Оден и Кевин Дурент. Добар е и 11. пик кој Атланта го доби од Индијана од трејдот на Ал Херингтон, а доколку тој пик беше во топ 10 Пејсерси ќе си го задржеа.
Портланд ќе бира прв, што веројатно е и ОК со оглед на тоа дека лани тие го имаа најслабиот скор ама не го добија 1. пик. Сиетл ми е мрзок, а посебно Лени Вилкенс, така да селекцијата како втори можеби и ќе им помогне на Соникси во останувањето во Сиетл.

Иако сите викаат дека Портланд ќе го драфтува Оден, мислам дека Блејзерси убаво ќе размислат пред да ја донесат таа одлука. Не дека Оден не заслужува да биде прв, него поради составот на играчи кој го имаат. Дурент би им ја пополнил единствената позиција на која немаат голем талент, додека со Оден би трпеле минутите на Ламаркус Олдриџ. Освен ако не се направи трејд со Зек Рендолф.

Сиетл ќе го ланпе тој што ќе остане, а Дурент би им бил идеална замена за Рашард Луис, кој не верувам дека од следната сезона ќе биде дел од Соникси.

И така доаѓаме до Атланта, која стварно не знам кого ќе избере. Има добра опција за робусен скокач во Ал Хорфорд, а можеби и ќе биде нешто од Ји Џианлиан. Ама, според мене, можеби би било подобро да се спакуваат 3. и 11. пик и тие да бидат трампани за некој поискусен играч. Можеби и да се додаде некој од сегашните млади играчи па да се рипне едно место погоре на драфтот. Се е можно, иако Џи-Емот на Хоукси не ми влевав никогап доверба.

Најголеми лузери годинава се Бостон и Мемфис, и ако мене ме прашувате, нека им е. И двете екипи во доста средби од вториот дел од сезоната свесно не даваа се од себе за да стигнат до Оден или Дурент, ама тоа им се одби од главата. Нека се тешат со шампионските банери во Бостон. Мемфис пак нема со што да се теши, ама па за нив ич не ми е криво.

ПС: За Јута и Сан Антонио и Гејм 2 стварно нема потреба да се пишува. Како што спомна Ритрај во еден коментар, а и како што пишав за утрешниот весник – Дежа ву. Ако покрај Бузер и Дерон не се најде трет играч со муда во Јута, серијата ќе заврши многу побрзо од предвиденото, а и дупките во одбраната како да не знаат како да ги затворат и како да се казнети да ги повторуваат своите грешки.

ПС2: Убаво беше пак да се види ослабениот Доминик.

Вечер е драфт лутријата која за некои екипи знаела да значи целосно нова, многу посветла иднина, а за други знаела да значи неоснована надеж базирана на играчи кои ни криви ни должни биле напумпани како идни големи ѕвезди пред да стапнат во НБА.

Така, за секој Леброн Џејмс имало еден Первис Елисон, за секој Тим Данкан имало еден Квами Браун, за Ален Ајверсон – Ендрју Богут, за Елтон Бренд – Џо Смит, за Јао Минг – Мајкл Оловокенди итд…и тоа само од последниве десетина година.

Оваа година нема да се деси некој од второнаведените ликови од погоре, затоа што Грег Оден и Кевин Дурент се момци кои навистина имаат потенцијал да станат големи НБА ѕвезди. Е сеа, ќе видиме кој ќе ја има среќата на пинг-понг топчињата да стигне до 1. и 2. пик и да лапне еден од нив двајца.

Мемфис во моментов има најголеми шанси за тој 1. пик кој ќе го претворат во Оден, а во Бостон се молат дека тие иако се со најголеми шанси да бираат втори, да ја имаат таа среќа да го лапнат Оден. И да не се случи тоа, Селтикси ќе бидат среќни и со Дурент. Само да не им се повтори 1997 година кога веќе беа спремни да си го присвојат 1. пик со кој би го избрале Данкан и тоа би значело враќање на кошарката во Бостон. Имам некој филм дека после десет години пак ќе им се повтори тој малер.

Што се однесува до мене, нормално, сакам Атланта да добие еден од првите три избори, по можност 1. или 2. разбира се. Се под 3. пик ќе му припадне на Феникс. Хоукси го имаат пикот на Индијана, ама па само ако тој не биде во Топ 10. Значи, навивам за 1. и 11. пик на Атланта со кои би ги лапнале соиграчите од Охајо Стејт, Оден и Мајк Конли џуниор. Мераци.

Сан Антонио играше три, Јута – една четвртина. Сосема е јасно зошто Спарси победија, иако за разлика од серијата од Феникс немаше доминација во скокот, посебно не во офанзивниот. На Јута и фалеше втора, трета итн. опција во поголемиот дел од средбата, затоа што Бузер одигра само една четвртина. Дерон Вилијамс не можеше сам се да направи, иако одигра брилијантна партија.

Вторава средба, во која е познато дека Спарси знаат да се опуштат, може да биде клучна за серијата. Јута во овој плеј-оф покажа дека многу бргу знае да си ја научи лекцијата. Да се надеваме дека Џери Слоун им одржал, то ест уште им држи, предавање во соблекувалната.

Останува најдобриот потег на најдобриот играч на теренот како утеха за сите во Солт Лејк Сити.

ПС: Како што спомна Чоте во коментари подолу, стварно ми е жал за сите кои мораат да издржат цела утакмица со дуото од Сител. Она што е најтрагично е фактот дека сите помлади тинејџери кои за прв пат се среќаваат со НБА на ТВ дури и ќе си помислат дека оние двајца знаат што зборуваат. Трагично.

Верувам дека поголемиот дел од вас ја гледаше Гејм 6 cабајлево во Сан Антонио. Некои беа осудени да гледаат на Сител, но верувам дека храбро издржаа дружејќи се со Мјут копчето, додека оние среќници кои имаат Орбит ЕСПН по кабловски целосно уживаа во најдобрата серија во овој плеј-оф. Со оглед дека сите видовте што се случи, нема многу да го тупам. Идеме со неколку коментари за стварите кои мене ми ја одбележаа Гејм 6.

Дефанзивниот скок на Феникс, ако воопшпто можеме да зборуваме за такво нешто. Она што најмногу ги кочеше Санси да ја играат својата игра во оваа серија беше скокот во одбраната, кој кога го нема ја нема ни нивната брза игра во транзиција. Посебно се недозволиви скоковите во напад на Данкан по слободни на Спарси, па често и слободни на самиот Тимчо. Амари и Мерион се добри скокачи, но не во поставени ситуации. На крајот, тој скок беше една и од причините за елиминацијата. Секако не и главната.

Одбраната на Боувен и Спарси. Иако сабајлево го испофалија Брус на ЕСПН за одбраната врз Неш, мислам дека момакот заврши добра работа колку што Нешти му дозволи. Според мене, кога зборуваме за елитните играчи, тие ќе бидат задржани во нападот колку што самите ќе дозволат. Тоа беше најевидентно кога Стиви се разбуди во задња четрвртина, а Боувен го немаше никаде да го запре.

Нормално, никој не може да игра 48 минути силна одбрана, но сепак велам дека кога зборуваме за големи играчи со нив можете да одиграте најдобро што можете во дефанзива и да се надевате дека тоа ќе биде доволно барем малку да ги исфрлите од нивната стандардна игра. Кога сме кај таа одбрана, многу поголем акцент треба да се стави на одбраната на Спарси како екипа, посебно на Тимчо, кој секогаш кога Нешти ќе профучеше покрај Боувен, беше таму да го сачека на врв на полукругот за но-чарџ зоната.

Уште една ствар за Боувен. Не ми се верува како во НБА има место за таков тип на играч кој не знае да тргне на кош ако го покриат на тројка без да направи чекори. Освен тоа закотвување на тројките во аглите во секој напад, Брус нема некоја друга задача, ниту талент во нападот. Тоа кажува доволно колку квалитетни се момците кои играат околу него.

Чекори. Една од стварите кои ама ич не ми се јасни е како баш момците кои од мали нозе учеле како да не се направат кораци, ги прават најчесто во НБА. Од Борче, до Ману, Оберто и Носиони во Чикаго.

Клупата на Феникс. Како ли се осеќаат сега сите оние кои лани тврдеа како Санси ја заебале Атланта со трејдот на Диао за Џо Џонсон. По ланскиот одличен плеј-оф, Френчито цела сезона го нема нигде, а баш во оваа серија можеше да биде клучот на Феникс. Точно е дека камбекот на Амари му ја смени улогата, но тоа не е никакво оправдување за мизерната игра…

Слична енигма, барем во оваа серија ми е и Леандро Барбоса, кој не можеше ништо да направи да им помогне на Санси. Тоа е така пред се на спората позициона игра во која Барбоса не се снаоѓа баш најдобро. Изгледа серијава беше потврда за сите кои тврдеа дека во друга екипа тој би би играл по 40 минути и бил ѕвезда дека една серија со Лејкерси и рег. сезона не се мерило за тоа што може еден играч да го направи во плеј-офот. Леандрињо има уште доста да учи.

Ману. Колку и да е од ист калап како аргентинските фудбалери и гледа да додаде трошка глума во секој контакт, како сите малку да заборавија како Ману може да смени тек на една средба, а и цела серија.

Другиот Френчи. Тони Паркер е еден од најдобрите во лигата во поентирањето во рекет. Тоа посебно беше евидентно против Санси. Мислам дека нема така да биде и во серијата со Јута.

Суспензијата на Амари. Ова ќе остане нешто што секако ќе ја одбележи оваа серија, зошто скоро сите мислат дека поради тоа сме ускратени за неверојатна Гејм 7. Сепак, за некои 5-10 години ќе се памтат победниците, а не начинот на кој стигнале до таа победа.

Проклет да си Комесаре!!!

Има уште по нешто, ама сега не ми текнува. Слободно додајте во коментарите.

Фоткава е дело на Мис Госип, а мислам дека многумина од нас, без разлика за тоа што немавме карти за Гејм 7, се чувствуваме исто.

* * * * *

За крај, две галерии од досегашните две рунди.

- Славните фаци, од кои поголемиот дел во вттората рунда од Ел-Еј се пресели во Оукленд.

- И секогаш супер галериите со чирлидерки.Уживајте.

ПС: Кливленд ја имаше среќата да игра со пациенти како ослабените Визардси и слабите Нетси во првите две рунди. Сега е време за вистинскиот предизвик – Детроит, за кој да го поминат ќе им треба да одиграат перфектно. И пак да се молат дека тоа ќе биде доволно.

ПС1: Кој ќе навива сега за Јута:))

ПС2: Кога веќе ги спомнав ЛОСТ. Сега ќе ги гледам последните две епизоди пред двочасовното финале на сизон три оваа среда, кое според најавите би требало да биде страшно.

by Syndicate

Зашто лесно кога може тешко? Со овој тим на Детроит, ништо не се знае. Можеби е и подобро така?

Откако им дозволија на Булс да бидат тепани на сред Мо-сити, дојдоа и ја претворија арената у Чикаго у црква. У средношколска училница среде тест по математика.

Изгледаше едноставно на теренот, што и да направат Чикаго, што и да свирнат судиите, оваа утакмица им припаѓа на Детроит.
Чикаго и не направи многу, особено ако се земе фактот дека да не беше Браун, Пистонс ќе имаа минимум +15 на полувреме. Особено ако се земе фактот дека постигнаа 4 поени во првите 10 минути од четвртата четвртина, кога поените и нешто значеа и можеа да допринесат за некаков си пресврт. Особено ако се земе во предвид дека Хајнрих, Ноcиони и Гордон не можеа да погодат битен скок-шут и животите да им висеа на конец. Тотална конвулзија, да не кажам choking.

Детроит играше класична утакмица. Стиснаа у одбрана, се врати Рип, Чонси презеде кога е потребно, имаа помош од клупа у Хантер, кој беше лидер на тимската енергија во втората четвртина, што и реално е најдобро време за некој од клупа да ти блесне. Мекдајс никад не го пронајде ритамот серијава, но беше некаков фактор у трета четвртина, со скокови и присуство и одбрана. Се надевам дека ќе се поправи тоа, а Мекдајс ќе се затвори у соба со пуканки, кока-кола и ќе гледа многу снимки од натпревари на PJ и ќе учи како се гаѓа омилениот шут од создадена позиција.

Волaс беше присутен. Она што сезоните пред оваа го правеа заедно со лузерот од спротивниот тим, оваа сезона го прави скоро сам. А тоа е да им помага на помалите колеги од позадина у дифенс моуд. (За Бен велам лузер, затоа што беше апсолутно небитен во оваа серија, особено вчера кога се што можеше да прави е да гледа во семафорот и да ја изведува својата препознатлива “fish in a bowl” рутина со устата. Неговите слободни фрлања у клучен момент можеа да го намалат водството на 5. Изглеа Joe Dumars и не ебаш тиква као што викаат, а?

Вебер беше… Вебер. Овој пат стигна до Чикаго, ама изгледа си поминал супер у Албукерки пред некој ден, па се на тоа мислеше…

Принс беше Д Мен. Го закопа Чикаго, а Денг го фрли у дупка и го покри со цел шлепер цемент. Хук-шот. Суит!
За сите скептици кои навиваа за Чикаго… Сори. Можам да разберам зашто Детроит не ви се обожаваниот тим, ама да навивате за Чикаго?
Реално на Сан Антонио никој не може да му парира као Детроит. Ама да се навива ЗА ЧИКАГО?! За Булс кои ко ќе ја фатат топката у 1 секунда од напад, можам да затворам очи и да ги отворам у 15-та секунда и да знам точно каде е топката и каде е кој играч и шо прави? Једно, те исто, једно, те исто, шо би рекола Рамбо Амадеус.

За да го гледам Кирк фром Шајар кој нема трунка емоција? За да гледам како иде PJ на положување, во нешто што може да се окарактеризира само како двочекор од Хелрејзер? За да го гледам Носиони? Или пак ултра-мега-лејм скок-шутот за Денг, кој заедно со наградата за фер-плеј ја доби и наградата за најголем зевачко-индуцирачки играч во лигата? Не сфаќам стварно. Нејсе.

На крајот, Детроит останува да се надева на седма на ЊЏ – Кавс, и да го очекува и да се надева на големото Финале. Ако имаат сила и пред се желба, ќе бидат шампиони по втор пат за време на оваа мини-династија која ја создадоа. Rightfully so.

Но, со овој тим, не е лесно и никад ништо не се знае. Така, за нас… е дефинитивно подобро! =)

“Комунистите“ победија! Кој би рекол.

Иако Санси гинеа на теренот, некако се знаеше дека Спарси ќе стиснат на крајот. Сега на Феникс е да го направи чудото и со две победи по ред да ја врати Земјата во својата природна оска на движење.

Него, победата беше колку-толку очекувана, ама Хори и дефинитивно од сега овдека ќе биде ословуван како Говно. Или Кралот Иби, ако на некои од вас зборот “говно“ им е преостар.

Еве ја последната изјава на Иби.

“If it would have been anybody but Steve Nash, it probably wouldn’t have been two games,” he said after the Spurs shootaround. “But you know Steve is a great player, MVP. He’s a focal point of the NBA now and they just have to protect their players.”

Horry said Nash over-dramatized the bump when he went flying into the scorer’s table.

“I thought I’d just bump him a little bit,” Horry said. “As you know, the great acting skills Steve has, when he hit the floor, then flopped and did ‘Oh, I’m dying here’ — it happens. I really wasn’t trying to hurt him. I had no malicious intent to hurt Steve. I like Steve. He’s a good person.”

Остани џубре до краја!!!