Еве и интервју со Ред Оербах, вкупно околу 35 минути.

Вчера, на 89 години почина големиот Ред Оербах. Нека му е лесна земјата.

По Атлантик и Саутист, најавата по дивизии за Истокот се заокружува со најсилната дивизија, веројатно во цела лига – Централ.

Баш најавата за Централ го одбележува нашиот 501. пост од почетокот на NBA Macedonia пред некои година и четири месеци. Тоа значи дека претходниот пост е нумер 500, а тој пред него 499…Пивата, баклавите, јагнињата и другите честитки пратете ни ги по мејл.

На крајот табелата би требала да изгледа вака…иако со оглед на тоа дека е најјака дивизија ништо чудно некој тим да го прескокне другиот за место погоре. Тука не влегува Милвоки кој останува на дно.

1. Детроит
2. Кливленд
3. Чикаго
4. Индијана
5. Милвоки

Еве и зошто…

1.Летово премногу се зборуваше за тоа дека Пистонси веќе не се истата екипа без Бен Волас и дека без него немаат шанси да конкурираат за врвот на Истокот. Првата констатација држи вода, но втората и тоа како нема основа.

Да, Думарс не сакаше да фрла едно чудо пари на играч кој има 32 години, нема шут, не знае да погоди слободно и е тотално безопасен во напад. Ако некој знае колку вреди Бен тогаш тоа сигурно е Џо, кој и го донесе од Орландо во трејдот на Хил. Лани Бен мрчеше дека сака повеќе топки да одат преку него и да има поголема улога во нападот?!?!?!, од кој човекот факат е нема појма. На страна тоа што е одличен дефанзивец, мада и тука мислам дека добра одбранбена екипа не ја прави еден играч.

Како и да е, Детроит сезонава можеби нема да стигне до ланските 60+ победи, ама во основа и тешко дека било која друга екипа во Централ или на Истокот може до такво нешто. Бен си отиде, ама останаа сите други четири стартери кои се бољи играчи од Бен. Чонси и РИП, како и Шид и Принс ќе имаат поголема слобода во нападот, а и ќе сакаат да докажат дека можат да победуваат и без Бен. Добар потег беше потписот на Назр Мохамед, кој до сега има докажано дека е совршен за такви, епизодни улоги во рекет за добри тимови.

Исто како и лани, но и како преклани, нивна најголема болка е клупата и таа е нешто што би можело да ги спречи да стигнат до нова титула. Сепак, Мекдајс, Делфино, Хантер, Флип и Максиел и не се баш за фрлање и можат да дадат десетина добри минути.
Само да не им пресисааат стартерите кога ќе дојде време за плеј-офот.

2. Мислам дека не е паметно да се кладиш против Леброн кој од година во година докажува дека сета галама која се дигна околу него и тоа како е оправдана. Со него навистина се е можно и Кавси би требале да стигнат до 50 победи па и предност на домашен терен во 1.коло. Ако Леброн се здиви и ја одигра најдобрата сезона во кариерата можат и до финале на Исток.
Леброн, како и Гуден и Ззззззз под кошот не ми се проблем. Проблем ми е Лери Хјуз за кој пишував и во текот на плеј-офот, а и на ланската сезона дека не е добар избор за десна рака на Џејмс. Тоа лани многу се добро во тоа како Кавси победуваа дури беше повреден, а колку се мачеа и губеа кога Лери беше дел од тимот. Се надевам дека грешам за Хјуз.
Најголема им е дупката на плеј каде се уште им е стартер Ерик Сноу кој за жива глава не може да погоди од надвор. А и тренерот не им е нешто посебно искусен. Тоа може на крај скапо да ги чини.

3. Тоа што го мислам за Бен го напишав кај Пистонси, но тоа не значи дека тој нема да има влијание врз играта на Чикаго. Ќе има, само не големо. И без него Булси беа една од најдобрите дефанзивни екипи, а со него со право можат да бидат бр.1 во оваа категорија. Само, ми се чини дека во Чикаго малку закаснија со овој потег. Помина времето кога екипите кои имаа цврста одбрана и малку над просекот напад освојуваат титули.
Не ми влегува во глава наместо тие пари кои ги фрлија на Бен во Чикаго не се одлучија да убацат некој играч у трејд за легитимна НБА ѕвезда, нешто што очајно им фали. Верувам дека Гарнет и тоа како ќе сакаше да се врати дома во Чикаго, а и Вулфси ќе се загреаа за некој од младите играчи на Булси.
Нејсе. И без тоа овој тим е способен за големи нешта, ама во нив не спаѓа и пласман во финалето. За тоа им фали вистинска опција во нападот.
Држам палци во плеј-оф да се сретнат со Детроит.

4. Индијана би можела и погоре, ама дивизијава е ептен јака. Летово беа паметни и не го преплатија Пеџа и им го лапнаа за еден фишек сончоглед Ал Херингтон на Хоукси. Бирд е решен да направи брза и атлетска екипа и тоа му успева, само треба да се молат да не ги стрефат повреди, конечно да немаат проблеми со законот и имиџот и Џермејн конечно да израсне во лидер. Ако тоа не се деси, тогаш џабе им е и Лери да го соблече оделото и да заигра за нив.
Деловите од мозаикот се тука, само Џим Кери треба да ги уклопи.

5. Милвоки е жртва на јаката конкуренција. Направија неколку големи трејдови летово во кои се уште не може да се каже дали излегле како победници или не. Нова фаца е Вилануева, кого го добија за Ти-Џеј Форд, а и стигнаа да се откачат од Меглор кого го спакуваа во Порлтанд. Ред е машина за кошеви, ама освен него немаат некое постојано оружје. Андрија Богут поради повреда малку ќе паузира, ама лани не ми изгледаше како играч кој би можел да доминира. Повеќе на таков ми личи Чарли. Имаат доста добра покриеност на речиси сите позиции, ама играат во многу јака дивизија. А и Тери Стотс им е тренер.

Еве и по некој линк:

- Со тотално новиот гето лук и набиената мускулна маса Роберт Свифт летово вети дека ќе ги убеди сите во Сиетл дека не беше потрошен пик од 1. рунда пред две години. По задњава вест момакот ќе мора да почека уште една сезона за да докаже дека вреди. За жал.

- Оф…оф. Таман кога Спиди Клекстон се опорави од повредата, Марвин Вилијамс заработи идентична повреда која значи месец и пол до два пауза. Хоукси не би биле Хоукси кога не би им се случувале вакви работи.

- Вакви работи се случуваат и во НБА.

- И екипата на SI тргна по трендот правење своја топ листа на играчи. Ама за разлика од другите, на нивната Топ 20 листа прв не е Леброн, а богами ни Коби.

Вчера ја имавме бедотијата од дивизија Атлантик, а денес остануваме на Истокот со привјуто на Southeast дивизијата. Во план ми беше Централ, ама Ивица пиша најава за Детроит така да најјаката дивизија на Истокот (можеби и лигата) ја оставив за утре.

На крајот табелата на Southeast би требала да изгледа вака, а подоле има и зошто.

1. Мајами
2. Вашингтон
3. Орландо
4. Атланта
5. Шарлот

Идеме по ред…

1. Мислам дека не треба многу објаснување зошто Мајами би требал без поголеми проблеми да ја освои својата дивизија, која ја освоија и лани и тоа без 100% здрав Шек во текот на целата сезона.
Годинава сите во редовите на шампионот се за една година постари, факт кој има позитивна конотација само во случајот на Двејн Вејд. Тоа што залижаниот ги задржа сите старци со кои војуваше лани може да се покаже како паметен, ама мене се ми се чини дека ќе се покаже како лош потег. Ипак, пред да се нападне Рајли мора да се знае дека селари-капот му е ограничен.
На Мајами и тоа како добро ќе му дојдеше некој шутер, а и плеј кој би го мењал, па и би му го земал местото на Џејсон Вилијамс. Вака, екипата е ОК, ама тешко дека со овој состав може да го повтори ланскиот успех. Ипак, не смее да се отпишува екипата која кај себе ги има Вејд и Шек и како што рече 1995 година Руди Ти: “Никогаш не го потценувајте срцето на шампионот!”

2. Е сеа, ако Мајами киксне и им се повреди на пример Вејд, Визардси се и тоа како способни да им го лапнат 1. место. Летово им отиде мазохистот Џефрис, кој прифати да биде дел од циркусот на Ајзеа, но тоа во Вашингтон го надокнадија со потписот на Дешон Стивенсон. Останаа тие што се најбитни и тоа Аринас, Џејмисон и Батлер, а Сонгаила тешко дека ќе им ги реши проблемите во рекетот. Баш таа дупка под кош ги спречува да направат нешто поозбилно, како на пр. финале на Исток, мада со лудиот Жилберто не би брзал да ги отпишам.

3. Е сеа, ако па Визардси кикснат и им се повреди на пример Аринас, Орландо и тоа како е способен да им го лапне 2. место. На Флорида почнуваат цела сезона без Стив Френсис, што само од себе е плус, а и сезона во која ѕверот Двајт Хауард би требал да доживее целосна промоција. Момакот ми е омилена фаца уште од пред да го драфтуваат кога беше средношколец на кој хоби му беше кршење табли на сликања за насловни на списанија и гарантирам дека ако не го сотре некоја повреда ќе доминира долго време во рекетот. Тука се и Џамир Нелсон, Хидо, Аројо, а и Редик, кој не би требал да биде некој посебен фактор како руки.
Грент Хил конечно нема да има притисок врз себе за успешен камбек, затоа што сите веќе дигнаа раце од него. Токму тоа може да се покаже како добро за Грент на кој му држам палци. Ако се врати барем на 50-60% на она што беше, Орландо ќе биде многу опасен.

4. Аааааа, моите Хоукси. Срце ме боли кога гледам како се мачат дома, а со насолзени очи ги гледа Доминик. Тоа нема многу да се смени ни сезонава, ама барем ќе бидат ептен интересни а гледање. Летово го трампаа Ал Херингтон и за него не добија ништо, а Били Најт тоа го објасни као ништо не им требало од Индијана. Како да не. Не им требал Тинсли, Јаске, Херисон или Фостер? Хмммм…
Да не биде така црно ги пополнија двете дупки на плеј и под кош со Спиди Клекстон, Лоренцен Рајт и 5.пик Шелден Вилијамс. Тука е Џо, кој конечно си се враќа на природната позиција и е еден од најуниверзалните играчи во лигата, а очекувам добри сезони и од Џош Смит и Марвин Вилијамс. Не го заборавајте ни соленката Чилдрес, а и Заза.

5. Бобкетси летово малку пораснаа и пуштија пубертетски бркчиња. Адам Морисон и тоа како ќе добие минутажа да покаже зошто беше НЦАА ѕвезда, а и има потенцијал тоа да го потврди.Мека е конечно здрав, исто како и Шон Меј и Џералд Волас. Фелтон би требал да има одлична сезона на плеј, а Шарлот ќе изненади многумина. Доста е.

Еве и уште по некој линк да не биде дека пишуваме само најави кога се дешаваат доста други интересни ствари пред стартот на сезоната.

- Фокс ја објави својата Топ 50 листа. Кој е прв? Нема да се изненадите.

- Џордан и Спајк Ли за прв пат соработуваа во 80-те кога Спајк го глумеше Марс Блекмон во рекламите со младиот Мајкл кој самиот ги режираше. Сега дојде редот на Мајкл да му одаде почит на Спајк. И тоа со посебни Џорданки со ликот на Спајк, а кои се комбинација на неколку ретро модели.

- Џи-Емовите на сите 30. екипи ги избраа Спарси за шампион и Леброн за МВП во новата сезона. Има уште по нешто.

- Најважните прашања кои се поставуваат пред стартот на сезоната.

- Лепотанот Двејн Вејд.

Ивица од Прага, комесарот на МакНБА Фантази лигата (за која можете да се пријавувате уште некој ден) ни прати најава за неговите Пистонси. Мојот привју за Централ ќе следи утре.

By Ivica

Оваа сезона Пистонси (бар според мене) ја почнуваат како втори фаворити во Централ.

(ТУКА ИМАШЕ КЛИП СО БЕН ВОЛАС, КОЈ ЗАРАДИ ДОБРОТО НА СИТЕ ДЕЦА КОИ СЕГА ПОЧНУВААТ СО КОШАРКА И ЗАРАДИ КОШАРКАТА ВООПШТО НЕ МОЖЕВ ДА ДОЗВОЛАМ ДА БИДЕ ВИДЕН. ДЕЦАТА СЕ СЕПАК НАЈВАЖНИ – Каракаш)

Бен Волас, човекот кој последниве неколку сезони беше убедливо најдобриот одбранбен играч во НБА го напушти Детроит и потпиша за ривалот од дивизијата Чикаго. Не знам дали грешката беше во раководството на Детроит (читај:Думарс) или па Бен имаше толкава желба да си замине, ама знам дека Детроит нема да е ни отприлика она што беше последниве неколку сезони. Чонси, Шид и дружината дефинитивно нема да имаат 60 победи, а некако не сум баш сигурен и дека ќе бидат во првите 4 на Истокот.
Еден поглед на нивниот ростер за оваа сезона кажува се.

-Стартна петорка: Назр, Рашид, Принс, Хамилтон и Чонси

Во основа стартната петорка е единственото нешто кое не ме загрижува во тимот. Момците ќе дадат се од себе и ќе се повеќе од доволни за да обезбедат 50 победи. Е сега, за останатите победи ќе мора да истапи и некој од резервните играчи, а после првиот поглед на ростерот е јасно дека тука нема играчи кои се способни за такво нешто. Единствено МекДајс, а можда и Флип Мареј може да пружи добра партија, ама за него тоа се вика откога почна да игра во лигава, а јас на ниедна партија не сум видел да бил фактор. Значи работата на клупата од Детроит е “од црна-поцрна”.

Со само 6 и пол играчи кои се способни да се носат со најсилните тимови во лигата Детроит ќе има мноогу проблеми во играта и често ќе доаѓа во ситуација да е без решение (како што беше случај лани со Мајами). Најверните фанови на Детроит, повеќе од немоќ се надеваат на breakthrough сезона на Делфино, Дупри, Максиел или пак на рукито Блелок, ама сите сме свесни колку е таквата можност реална опција.

Од сево ова единствено што можам да заклучам е дека Детроит ќе е цврст тим во поголемиот дел од регуларниот тек на сезоната и дека ќе биде многу тешко да се тепа во Обурн Хилс, ама како што ќе се ближи плеј-офот, така поуморни ќе бидат главните 5 (не вклучувам тука повреди, недај Боже:)) и така послаби партии ќе пружа целиот тим.
Фактот што играат на Исток, каде има мноогу слаби тимови, донекаде им обезбедува плеј-оф место, ама за нешто повеќе од тоа Думарс ќе мора да се заангажира и да донесе уште некој квалитетен играч. Мое предвидување за оваа сезона е прво или евентуално второ коло плеј-оф.

Од Фантази гледна точка мои фаворити од Детроит ќе се Назр Мохамед и Антонио МекДајс. И двајцата ќе бидат драфтувани ниско, а ќе имаат и минутажа и можности да станат Фантази фактор.

За разлика од лани, кога на секој тим му беше даден по еден посебен, бааги долг пост, годинава работите малку се успорија па немавме време за пишување подолги најави – комада 30. Што поради тоа што јас и онака пишувам најави за секој тим посебно за Мак.Спорт, а што поради тоа што Шеп последниве недела дена се дружеше со другарка и на Кондолиза Рајс.
Нормално, тоа не значи дека немавме најави кои дел од МакНБА тимот си ги напиша за своите тимови и во ист стил ќе следат уште најмалку две и тоа Голден Стејт и Њу Џерси.

Шеп направи сериозна најава на можеби најслабата дивизија во лигата – Нортвест, иако мој фаворит за најлузерска дивизија од која во новата сезона ништо чудно да имаме само еден плеј-оф тим e бедниот Атлантик. До старт на сезоната ќе имаме по една најава за секоја дивизија, а честа да стартуваме со нив ја има баш тој, мизерниот Атлантик.

Еве како мислам дека ќе изгледа на крај табелата во Атлантик…и зошто. Мада што се однесува до оваа дивизија единствено нешто што изгледа сигурно во моментов е новата титула на Нетси.

1. Њу Џерси
2. Торонто
3. Њујорк
4. Филаделфија
5. Бостон

Идеме по ред…

1. Њу Џерси има една од најдобрите први петорки во лигата и едно од најдобрите триа во Кид-Картер-Џеферсон. Летово не направија многу за да си ја пополнат дупката во рекетот и поправат проблемите со скокот, а не мрднаа ни од средување на клупата која лани не ја ни имаа. На драфт го собраа Маркус Вилијамс кој еден ден би требал да го наследи Кид, а ги прибраа и стално раселените Еди Хаус и Мајки Мур. Имаат солидна одбрана и еден од подобрите млади тренери во хобитот Френк и за среќа играат во Атлантик каде тимовите треба да се среќни што нема испаѓање од лига.

2. Можеби според некој ова е висок пласман за Репторси, ама не смеам против тим кој го составил помладиот Коланџело и евро-клапата на чичко Штерн. Со селекцијата на Барњани, па потписот на Андоре Џр, – Гарбахоса и враќањето во Америка на МВП на Евролигата задњиве две години добија вистински интернешнл шмек. Бош има потенцијал да стане ѕвер (или Ти-Рекс?), а тука е и ултра брзиот Ти-Џеј Форд, а и Мо Пит. Рашо не го спомнувам многу. Мрзок ми е.

3. Да беа во некоја друга дивизија ќе ги ставев на дно, ама конкуренцијата во Атлантик за таа титула е голема. Не очекувам ништо посебно од Њујорк и Ајзеа, но ако биде според најавите, дека ќе играат брза кошарка во стилот на Феникс, барем ќе бидат интересни за гледање. Одбрана е само сон, а покрај толку бекови Томас изјавува дека нема да има класичен плеј.
Ипак, плеј-оф нема што ќе значи и клоца за Ајзеа на крај на сезона. Штета. Им фали уште Дариус Мајлс.

4. Ова место може на крајот да биде окупирано и од Никси и Репторси, а и од Бостон кој е едно место подоле. Зошто баш тука ги ставам Сиксерси? Ради годините во кои влагаат нивните главни играчи, т.е. играч – Ајверсон. Вебер е постар за една сезона, а колената ги изгуби одамна. Корвер, Игудала и остатокот од дружбата е далеку од талент кој еден ден би го заменил Ајверсон. Грешка што беше што летово не го трампаа, а следното лето ќе биде уште потешко да се направи такво нешто. Чикс не го биваше ни во Портланд, а ни во неговата Фила.
Жал ми е за Ален.

5. Оербах, Расел и Кузи уште некое време ќе останат главните фаци на секоја средба во Бостон. Пол Пирс лани имаше страшна сезона која ради мизерните Селтикси остана незабележана. И тој како и Ајверсон можеби требаше на време да си ги спакува коферите и да побара трејд. Ако се повторат задњиве две години, тоа веројатно и ќе се случи.
Тука е и Бен Стилер Шчербијакјакаоќпухиугујак, а не е за фрлање ни Делонте Вест. Многу се збори за Рејџон Рондо, кој импресионирал со играта во претсезоната и е дел од младиот бран во кој се и братучед му на Марбери, Себастијан Телфер, кој дојде од Портланд, па Перкинс, Џеферсон, Ален, Гомес итд. Момци кои ќе созреат кога Пирс ќе има 35 години.

Откако летово на турнејата низ Америка застана во Лос Анџелес и таму се запозна со уште една голема ѕвезда на Најк, Коби, Непцињо вчера го доживеа она што веројатно никогаш не го сонувал во животот запознавајќи го лично Најголемиот на сите времиња.
Веќе пишував дека Мајкл се наоѓа на турнеја низ Европа на која го промовира својот нов модел Џорданки и во исто време својата линија Jumpman, а една од станиците е и Шпанија. Тој го гледал и дербито Реал-Барса на која Кингси ги преслушаа другарите на Непцињо и призна дека тоа била само втората фудбалска утакмица која ја гледал во живо во животот.

Ако видовте на некои од странските вести сигурно ја видовте детската радост во очите и неверувањето кога Непцињо се поздрави и седна покрај Мајкл, кој како што самиот кажа му бил идол во детството. Зубињо иначе е голем НБА фан, а пукна од среќа кога Мајкл извади кутија со најновите Џорданки, спешли за него.
Еве, да не биде дека не сум ставил линк до целата прича.

За жал, се исполнија прогнозите дека Џеј Вилијамс нема да може да им се наметне на Нетси, кои му кажаа едно фино “фала” за трудот кој го вложил во тренинг-кампот. Лично, не знам во каква состојба е Џеј и дали вооппшто наликува на оној Џеј кој беше 2. пик на драфт зад џинот Јаоза. Според она што се збори, тој е далеку од враќање на брзината која ја имаше кога беше играч на Дјук и Булси, а брзината е еден од главните физички атрибути кои мора да ги има секој НБА плеј.

Плус, изборот да се испроба баш во Нетси не му беше најпаметен, не само ради Џејсон Кид, туку и поради рукито Маркус Вилијамс, кој сигурно ќе добие доста минутажа. Ама, со уште некој месец тренинзи и напорна работа, кој знае…можеби ќе се најде некој тим на кој ќе му се повредат 1. и 2. плеј.

Приказнава на Џеј е само уште една причина зошто никад у живот да не се качите на мотор.

Ланската сезона како шок ни дојде веста за ногирањето од лигата на нашиот добар пријател Крис Андерсен со кој ја и Шеп имаме поминато многу “фини” моменти. Од тогаш никој ништо немаше напишано за Брррррдмен, а постот го прекинуваат на SI со прича со доста интересни факти за Крис.

Не е тајна дека Џо Џонсон е еден од најпотценетите НБА играчи. Само така нека се однесуваат и противниците на Хоукси.