(Џиги остави коментар на прошлиот пост, ама според правилата на МакНБА, секој коментар кој е подолг од “Ана Карењина” завршува како пост. Така да, еве ви го Џиги и неговиот поглед на стварите на Далечниот исток.)

Изглеав денес едно чудо утакмици, што низ пренос, што низ снимка, па ако не е предолго, еве нешто утисци..

Ми се свиѓаа ептен Нигеријците. Не се село без кучиња, без разлика што Србија е тапа. Море најбоље ќе им беше на Србите да не лобираа за вајлд карта, вака сега ќе се брукаат пред цел свет. Како само плачеше коментаторот..
Иначе, Нигеријците имаат неколку искусни играчи од НБА клупа и по некоја минута во Европа, ама тренерот им е пар екселанс, Сем Винсент, се сеќавате ли што убав мек шут имаше Семчо у НБА?

Турцка не ме изненади. Мислам дека само заради грч дозволија неизвесен меч со Литванија. Литванците се скоро у пун состав, без Јас И Кевичиус, кој најверојатно више нема ни да игра за нив, ама со сите други тука. Ама оваа генерација на Лиетува им е лимитирана, кога Маце им решава, што да ти кажам.. Инаку, за неговиот договор во Олимпијакос другом приликом (најскап у Европа после оние на Раџа и Кукоч).
Турција има се на секоја позиција, има и младост, има и тренер. Дел од тие децата беа европски прваци во кадетска конкуренција, а пред две недели освоија сребро на европско до 20. Значи, нема веќе кошаркарска нација, има само ситуација ИМАШ ПАРИ, НЕМАШ ПАРИ..

Грција пак игра некоја чудна кошарка, го успива противникот, не завршува напад пред дваести секунд, а одбраната им беспрекорна. Мислам дека Грците можат да стигнат до финале (Со Аргентина? хаха).
Не го ѕирнав распоредот, ама мислам дека Аргентина со САД играат во 1/2финале.
Американците одиграа онака како што очекував. БУКВАЛНО ИСТО КАКО И НА СИТЕ ПРЕТХОДНИ ПРВЕНСТВА И ОЛИМПИЈАДИ. Со чести ротации, демек за да имаат сила сите и да играат во исто темпо. Тука Енко не се сложувам со тебе, мислам дека ротациите им се најслаба страна, 12 играчи ДА, ама за долга сезона со клуб, на турнир играат само 2-3 играчи што ќе влезат во транс ритам, другите се додавачи. Ај, со Порторико извадија глава, ама примија стотче. Да имаа Порториканците поумен тренер, многу лесно можеше свашта да бидуе.

Инаку, ЈУ ЕС ЕЈ и натаму мислам дека се фаворити број еден, ама за да тепаат све живо до крај по 20 и кусур разлика, Кржижевски треба да има 5-6 главни играчи, а другите да влегуваат по потреба. Кога ќе дојде неизвесен финиш, утакмицата треба да ја решава некој што влегол пред 3 секунди, пред тоа 15 пати влегол и излегол од игра. Така не. Греота е што му прави на Леброн и Двејн..

Аргентина и натаму игра со леснотија, играат и се радуваат. Кошарка во вистинска смисла на зборот. Нема компликување, нема мавање со глава во ѕид, кошарка за мерак. Играат со срце, се бодрат еден со друг, човече, виде ли како Оберто и Волковиски се радуваа после победата со Франција?
Дефинитивно се мој пик.

Франција одлична, овие момци на Клод Бержо, да ги пратиш и на одбојка и на бокс и на атлетика и на пливање пак ќе бидат добри. Скокаат ко луди, трчаат ко мрднати, ама нема мерак у таа кошарка. Затоа стално рикнуваат на чекор до крај, немаат брате петља, не знам, ама никад не сум ги поштуел Французите, освен Ришар Дакури на времето.

И кој остана, да.. Шпанија..
Играат многу добро, одлично. Играта во одбрана и во напад им е доведена до перфекција, играат како и секогаш шеми што ги упражњаваат максимално во секој момент. Ама многу зависат од Наваро. Свака час на Гасол, ама мислам дека он не е винер у душа. Од нив можда само Наваро може да ја земе топката во раце и да решава. Пау ќе даде 20 коша и 10 скока, класика и у НБА, ама не брада, не бркови.. и влакна од уши да му никнат џабе е. Шпанија максимум до полуфинале, а таму ќе изгуби од Грчка.

Италија е следна на ред за рикнуење после Србчета, внимавајте на Словенија, мислам дека можат да отидат далеку.
Панама има неколку екстра играчи, ама се ептен туристички настроени. Ед Кота и Рубен Даглас можат да бидат бековски пар у било кој од .. на пример.. десетте најбољи клуба во Европа, ама реков, ептен се туристички настроени.
Сенегал, менегал, Либан мибан, Венецуела менецуела, Јапан мапан се само да се попуни бројот.
Кина е атракција заради Мјао, ама мислам дека и они више спаѓаат у кригот на егзотични учесници, него у сериозни претенденти.

Диииркк. За малку ќе го заборавев. Германија има посилен состав од лани на Европцкото кога играа у финале. За Окулаџа и една година искуство плус, да речам и заедништво. Дирк ќе си ги даде триесте парчиња на секоја текма, ама се зависи од другите. Мислам дека 1/4 финале не им гине, а со помалку среќа можат и даље.
Новозеландија и Австралија имаат еден куп добри играчи, ама и нивните тренери го тупат со 5000 измени во текот на мечот. Инаку, кој не знае, Нов Зеланд го брани четвртото место од прошлото првенство, а на олимпијадата преклани ја тепаа Србија, а богами и Црна Гора. И они реално треба да влезат между 8 најбољи, ама неќе га бити место за сите.
Ете и да завршам, може со листа? прогноза за пласман на првите 8-10? Наравно, па затоа Енко ми е друг..

Еве, со мала напомена дека у финале играат Аргентина и САД, стварно не знам кој ќе тепа. Само ми е страв Манувци да не потценат некоја Италија или Грчка па да гледаме тапа финале.
1,2. Аргентина или САД
3 Грција
4 Германија
5 Австралија
6 Шпанија
7 Словенија
8 Нигерија
9 Франција
10 Бразил

А?

Свецково почна сабајлево, а вчера не ми се пишуваше најава затоа што заедно со прошлата недела и историјатот на СП, оваа недела ги најавував и групите за Јапан.
Сега не ми се пишува затоа што носот ми е како Нијагара, а надвор е некои +50 степени.

Ипак, тоа не ме спречи сабајлечки, у ладовинка да се изнагледам баскет, а успеав и да дремнам у последната минута од Србија-Нигерија. Баш дружбата на Име Удока го направи најголемото изненадување и ги исплеска Србите. Дарко ко Дарк-О од Детроит, трупетина, иако против себе имаше за пола глава пониски и физички послаби играчи. Ништо бољи ни остатокот од екипата, на која рака на срце не и е ни место у Јапан.

Ману и Носиони си завршија работа со Французите, кај кои се виде дека без Тони Лонгориа нема да иде баш најдоро во нападот.
Најбољи потег – баџакот на Ману.

Америте играа малце стегнато, ама нивното најјако оружје – 12. играчи спремни за игра ја реши средбата. Ипак, 100 поени од Порторико не смееа да примат.
Најфаца на 1.коло – Питер Џон Рамос. Такво нешто мајка еднаш раѓа.

Турците и Литванците ја одиграа најнеизвесната, но и веројатно средбата со најмногу грешки. На крај тепаше посреќниот. Литванците со оваа репрезентација не прават ништо. Исто и Турците, ама тие не ни очекуваат дека ќе направат нешто.

Јаоза не може се сам, а тоа го искористија Италијаните. Базиле пак погодуваше од седум-осум метри…и погодуваше.

Ги фатив малце и Словенците кои си се играа со Сенегал у кој веројатно му маваат заушки на секој кој не се презина Н’Џаје или не се вика Мамаду.

Вчера по мејл од МТВ на работа ми го испратија списокот на сите утакмици кои ќе ги даваат у живо или преку снимки до крај на првата фаза по групи. Ама списокот и ми остана таму – на работа. Ќе пишам што ќе има. Важно има две у живо и една снимка секој ден.

Толку, за прв ден и растечен нос – доста е.

Бето у коментари на претходниот пост праша зашто у весник сум ставил наслов “Избегната бламажа” за вториот дуел Мкд.-Буг. Бламажа затоа што Бугарите на таа утакмица играа без најдобриот играч Виденов, кој претходната вечер ни убаци 25 поени и првата опција во рекетот (Георгиев) кој у понеделникот ни убаци 17 поени. И покрај тоа и поголемата минутажа на Стак ние до последната минута се мучевме со Бугарите, за кои играа некои играчи кои на квалификациите за ЕП нема да добијат ни минута. И тие момци ни даваа кошеви. Често. Цел текст го имате тука негде

Сепак, муабетот за бламажата уште повеќе ми доби на тежина со однесувањето на нашите играчи на теренот, посебно со судиите. За секоја своја грешка тие вина гледаа во судиите. Не викам дека овие не правеа грешки, ама само затоа што судиите се наши не треба да се очекува тие да судат во наша корист. Уште подобро беше што на неколку пати не свирнаа за нас, затоа што така ќе се навикнат нашите момци на третманот кој ќе го имаат на секое од гостувањата у квалификациите. Само таму, Антиќ нема да смее да го опцуе и пљукне судијата и затоа да добие само техничка. Истото, у малце поблага форма важи и за некои други наши играчи.

Ич не ме интересира како бугарските судии суделе за своите на двете средби у Софија. Тоа им оди нив на душа. Наше не е да се однесуваме како дивљаци на секоја спорна судиска одлука. Изгубен у целата ситуација беше Стак, кого судиите веројатно најмногу го оштетија со 3-4 спорни фаули од петте вкупно. Ама, Амерот мирно си дигна рука на секој од нив, не се побуни кај судиите, малку си направи муабет со нив и мирно си излезе после 5. фаул. Баш затоа момакот следната сезона ќе игра у Олимпијакос. Свака му част за смиреноста и на Врба, а и Мирза и уште понекој од момците си беа кул.

Јас барем сум воспитан така грешката увек прво да си ја барам кај себе, а дури потоа некаде на друго место. Така било и кога сум играл кошарка или баскет у маало. Секогаш е најлесно да се обвини некој друг, а у кошарката тоа се судиите. Ама да се дере на нив на секој досуден или недосуден фаул…не иде така. Ни судиите не се без вина, ама сигурен сум дека тие помалце би свиреле кога играчите помалце би правеле фаули.

Да не зборам за однесувањето на клупата, која повеќе си правеше муабет меѓу себе и со понекој близок пријател од публиката отколку што гледаше што се случува на теренот. А и срам ми е да кажам дека сум новинар кога некои мои колеги цела утакмица навиваат ко луди за Македонија. Не зашто толку ја сакаат, него зашто ја ставиле кец у кладилница.

Ај да си се вратиме ние на НБА…
Причата иде вака. Филаделфија е очајна да се откачи од следните две години у договорот на Крис Вебер вредни неверојатни 42 милиони долари. Со таа цел Били Кинг им се јавил на скоро сите генерални менаџер низ НБА и 28 од 29-те повици завршиле со едно “Ар ју кидинг ми” од другата страна.
Сепак, по разговорот со еден Џи-Ем, Кинг бил тој кој ја кажал таа фраза. Со кого бил тој муабет. Не е тешко да се погоди…Ајзеа Томас. Кој друг.

За среќа на сите фанови на Никси, баш Кинг бил тој кој на крајот кажал “Hе, фала”, иако муабетот за можен трејд на Вебер у Њујорк се уште не е завршен. Сиксерси не ги сакаат за возврат Малик Роуз, Џером Џејмс и семафорот од Медисон Сквер Гарден, така да ништо чудно Ајзеа да се излета па за Вебер да понуди нешто стварно вредно.
Ипак, не се добива секој ден шанса да се ангажира 34-годишен играч без колена и со две години договор вредни 42 милиони. Ајзеа не би бил Ајзеа кога не би пробал такво нешто.

Као што реков, муабетот за тоа дека Шек потпишал со Ли-Нинг не беше проверен, па затоа не ја коментирав веста. Сега е и потврдено дека Дизелот у иднина ќе купува патики у Кина. Колку лошо тоа да звучи. Сепак, останува дека тоа со Леброн Џејмс и Ли-Нинг е тешка глупост.

Тоа што некој ќе напуни 31 година не мора да значи дека е попаметен отколку што бил кога имал пет или десет години помалце. Мозокот на Рубен Патерсон своето развивање по се изгледа го завршил кога типот си отиде од Лејкерси. Прошлиот милениум. Тогаш Рубен по сите медиуми изјавуваше дека тој е “The Kobe stopper” и дека Коби нема шанси да игра против него како против другите момци. Слични изјави даваше и за другите НБА ѕвезди. Интересно, ако се земе у предвид дека типот никад не бил у дифензив елитата у лига. Сега, откако го пратија у Милвоки, Рубен пак почна да блада.

“I can tell you there are guys in the East who don’t like playing against me. Richard Hamilton (Detroit Pistons guard) is one of them. He just don’t like it when I guard him.”

Српски генгста.

Америте го комплетираа составот и како што се очекуваше Брус Боувен не е дел од тимот, а ни Гилберт Аринас, кој се повредил на тренинг во понеделникот. Имаше некој муабет дека не станува збор за никаква повреда, ама пошто веќе некое време се знаело дека Хајнрих и Пол ќе добијат предност, луѓето околу Аринас одлучиле тоа да го прикажат како повреда. Да не биде дека местото го изгубил од некој од двајцата спомнати некој ред погоре. Чаршиски муабети.

Вчера бев на Македонија и Бугарија у “Парк”, а ќе идам и сега, за некои саат време пак.
За самата утакмица пишав за денешен “Мак.Спорт”, онака под притисок на време да завршам за да излезе весникот.

У таа сала буквално сум ги направил првите баскет чекори, негде 1991 година и до ден-денеска времето таму не мрднало. Истите распукани ламперии, истите бедни клупи за играчите и уште победен дел за записничка маса. Истите мрежи и црева по ходниците. Единствено ново се пластичните столчиња, кои да не знаевте дека се нови ќе помислевте дека со постари од самата сала. Гадни зелени, избледени, испогазени, изгребани и прљави. Вистински показател за тоа колку нашиот шампион си ја одржува салата.
Впечатокот го заокружуваат искршените маси за новинари на онаа трибинина што би требала да биде само за медиумите. Врзани со некои конопи и лепени со кој знае што импровизираните маси личат на се, само не на тоа што треба да бидат. Не ни зборам за конекција за компјутер.

За среќа вчера немаше странски новинари, мада со најавата дека квалификациите ќе играме у Парк тие сигурно ќе допатуваат. Има што да видат.

После утакмицата имав шанса, заедно со колегите од др. медиуми малце да си направам муабет со нашиот Амер, Рајан Стак. Типот е ептен кул. Онака, као америчкине сурфери.
Фино лепо, културно си даде изјава, а да имаше време ќе му направев и онака, неформален муабет. У тоа малку време си призна дека е уште вон форма зашто нема одиграно утакмица уште од задњата со Арис прошлата сезона, а и дека верува во наш пласман на ЕП.

За разлика од најстрашниот глас у историјата на НБА, Дикембе Мутомбо важи за голем хуманитарец кој не жали пари да им помогне на децата у својот роден Конго. Последен доказ за тоа е последната негова донација од “само” 15 милиони долари за изградба на болница во Киншаса. Е, кога сите не би ги жалеле милиони како Дикембе.

(Скратена верзија од “Изгубениот пост”. Онака. За инат.Покасно ќе пишам нешто и за Македонија-Бугарија.)

Знам, знам дека многу пишував за Нешти у последно време, ама што да правам кога типот прави вакви работи. Плус, типот е актиелен, па уште и двократен МВП.
Познато е дека у фамилијата на Неш фудбалот е спорт број 1, а тао не го негира ни самиот Стиви, кој преку лето редовно си мава по некоја партија фудбалќе со брат му (кој бил репрезентативец на Канада) и другарчињата. Како и секоја друга НБА ѕвезда.
Пред некое време Ленг Витакер од SLAM имаше прилика да седне на муабет со Нешти кој меѓу другите ствари му кажа и кој НБА играч би бил добар како фудбалер. Еве го тој дел од муабетот:

“Any point guards from the NBA would be an asset in soccer. And some of the guys, with their builds, would be really outstanding, I think.
In soccer, a guy that’s 6-2 is considered tall. So someone like Stephon Marbury would be a massive striker or defender. All those big point guards — guys like Marbury or Chauncey Billups — their jumping ability and strength would be incredible in the air. And they’d certainly be able to handle the pace.

Another guy I’d like to see play is Jason Kidd. He would be an incredible soccer player. His size, his speed, his creativity…he’d be ridiculous.

Also, some of the NBA shooting guards — like Ray Allen or Kobe — up in the air with their height and ability, could control boxes and be really amazing in the midfield.

In the goal, I think Andrei Kirilenko would be an incredible keeper. Not too many shots would be getting past him.”

Е сеа, ви текиња ли на сокерашите на Марче?

Нешто ми е фиши тука. Вчера фино-лепо си постирав. И сабајле си го видов текстот. Арно ама, сега го нема нигде на блогов. Добро ми текна на Дигимак па го побарав преку нивниот сервис. И го најдов.

Ја неам појма што се случило со постот или па само ја не можам да го видам или…што знам. Ениуан?

ПС: Не знам што се деси, ама слободно кликајте на линкот погоре за “изгубениот” текст. Коментари не дава да се оставаат. Ни ја не знам зошто. Ај, па можеби ќе го репостирам денес или утре, ќе почекам да не се појави од мртвите на блог.

Не постои друг збор со кој би се опишал Џаред Џефрис, кој сам си побара од управата на Визардси да не ја изедначуваат понудата на Њујорк од 30 милиони долари. Ајзеа беше запнал да го доведе Џефрис кој е добар дефанзивец и потпросечен офанзивец и тоа конечно му успеа. Така сега у тимот кој самиот ќе го тренира догодина ќе има уште едно крило кое ќе го додаде на Роуз (двајцата), Тејлор, Ли, Болкмен, Ричардсон и Вудс. Се зборува дека Ајзеа сака да го доведе и Дарису Мајлс, кој совршено би се вклопил во тимот задолжен за фаќање сеир. Иако потписов на мазохистот веројатно ќе спречи потпис и на Мајлс.
Да не заборавам, пишав и пред некој ден, Џефрис наместо спомнатите 30, Њујорк ќе го чини цели 60 милиони долари и тоа само поради фактот дека Ајзеа и неговиот претходник Лејден го заглавија клубот до гуша преку селари-капот, односно прагот на данокот на луксуз. Сега, за секој долар плата тие плаќаат уште еден долар данок. Само у Њујорк, само Ајзеа.
Еве како на целата работа гледа Френк Кербер од Њујорк Пост.

PS: Па уште му ја дал 20-та на Алан Хјустон бе?!?!

PMS: А сеа и ова:

Jeffries’ arrival should result in reduced playing time for Jalen Rose and Quentin Richardson. One solution is purging the locker room of unwanted veterans, which Thomas did not rule out. Richardson was nearly traded to Portland for Darius Miles two weeks ago, and the Knicks could look to re-visit that deal.

“I think what our fans and what I want is the best team. I’m not looking for the most comfortable situation. I want the best team. In this league you want the best players. I can deal with it being a little uncomfortable. I’m not necessarily looking as a head coach to make a nice, comfortable bed.
I do understand that through some adversity with an athlete making things a little bit difficult makes him or her rise to a certain level and meet a certain challenge. You need some discomfort and some uncomfortable situations to get the best out of the person sometimes. Again, as a coach, I’m not looking to be comfortable. I’m looking to be good” – вика Ајзеа.