Aј малце да разбиеме плеј-оф муабетиве и да се свртиме кон некои посмешни работи. Фан невер ендс ин Њујорк сити, или кога барем ги нема у плеј-офот, Ајзеа и друштвото ќе направат се и сега да бидат дел од НБА вестите.
Како што вероватно знаете досега, дрим џобот на Лери Браун веројатно ќе трае само една година, Никси летово ќе го отпуштат, а според првите муабети на негово место ќе седне човекот кој и го создаде мејхемот и хаосот у Њујорк, д мен химселф-Ајзеа Олмајти.

Една работа не ми е јасна, а тоа е како може некој така малоумен и некомпетентен да биде газда на НБА клуб, па уште на тој од центарот на светот Њујорк?
Стварно не знам како Џејмс Долан дошол до своите милиони, ама единствен заклучок кој ми се наметнува од тоа што гледам дека го прави од Никси задњиве пет години е дека ги наследил од татенце. Нема друго.

Најбоље од сево ова ќе помине Лери, кој после тоа ќе си напише книга “Како да мењаш клуб секое лето и да им ги лапаш милионите”, кој ем ќе се спаси од хаосот на Ајзеа, ем ќе си биде слободен у изборот на својата иднина. (Сега сите у Сакраменто се серат у гаќи!)
Што се однесува до Ајзеа, таман кога помислив дека сезоната не може да биде позабавна во Њујорк од ланската, ете го Зик да не увери дека догодина ќе биде цепки да се следат Никси. Сега од него очекувам во Њујорк да го врати Тим Томас, плус Ал Херингтон, Ентоан Вокер, Бен Гордон, Џамал Тинсли, Бонзи Велс, да му го продужи договорот на Џером Џејмс за десет години и да го трампа Ченинг Фрај.
Ќе биде интересно.

Сакраменто си е у потрага по тренер, а една од причините (покрај тупиот поглед у финишот на утакмиците) поради која го решија Аделман беше таа што тимот не играше доволно добра одбрана. Не знам како тој проблем би им го решил Еди Џордан, кој се спомнува у некои муабети, чии Визардси видовме како играа дифенс.
Ипак, можда боље Еди него Лери, или па не дај боже Пи-Џеј Карлисимо.
Мој избор? Тери Портер!

Ај малце за плеј-офот. Детроит изгубија две по ред не затоа што се послаб тим од Кавси, него затоа што на теренот, а и вон него се понашаат како сезонава да играат за својата осма титула у последниве десет години. Секоја нивна изјава, секоја нивна реакција на теренот – како секој фаул за нив е фаул, а секој нивни е фаул е фантомски, нивниот план да имаат што е можно повеќе слободни денови пред Мајами, глупите изјави на Шид, моронските реакции на трупот Бен цела утакмица и мрската игра на клупата, само им прави лоша услуга. Разбирам да се биде cocky, ама има граница кога таквиот однос има спротивен ефект. Плус, за да бидеш cocky, мораш да имаш кредит така да се понашаш, а Пистонси тоа се уште не го заслужиле.

Што се однесува до Тексашниот дуел, тој полека се претвара у Тексашки масакр за Спарси. Синоќа Тимчо, Тончи и Ману имаа одлични партии, а имаа и помош од Финли и ко., ама на крај пак изгубија. Зашто? Затоа што редовно се за еден чекор поспори во одбраната од Мавси, кои играат како тим решен да стигне до финалето, нешто што би требале да го гледаме од шампионот. Ако, вака е поќејфски, мада ќе беше уште боље ова да се дешаваше у финалето на Западот, како и што требаше да биде.

Кавси денеска беа на погребот на Џастин Хјуз.

Еден од НБА новинарите кои најмногу ги почитувам, и кој е познат како гето новинар у денешното мејнстрим покривање на НБА е Скуп Џексон. По долгите години работа за СЛЕМ, од лани е дел од ЕСПН (парите си го направија своето), но се уште си пишува у свој стил.Неговиот задњи текст за дуелот на Сем Ај Ем и Нешти.

Насловот слободно може да биде и “Посеровка”, бирајте. Мада со оглед на големата уста на Рашид и неговата моронска гаранција, горниот наслов повише ми одговара.

Кога ќе ветиш нешто брат, посебно на ова ниво, во плеј-офот, мораш барем да се потрудиш тоа да го испуниш. А не да завршиш со седум поени и шест скокови. Заеби повредата на зглобот, тоа не е оправдување.
Увек ми се свиѓал Шид, затоа што е уникатна личност у морето на НБА копикетови, па и таа негова голема уста го прави Шид – Шид. Но, понекогаш треба да се знае кога треба да се затвори уста.

Вчера Кавси ги тепаа Пистонси у нивната игра. Кавси беа слаби, ама Пистонси беа очајни. Премногу размишљаа, нешто што не го правеа многу во текот на сезоната, па ни во 1. рунда со Бакси. Леброн беше слаб, а момакот пак за малце ќе стигнеше до трипл-дабл, а тие бунари се само доказ дека има само 21 година!, тие работи ќе си дојдат со време.
Работата е во тоа што и покрај некои очигледни грешки, посебно таа со шутот на 10 секунди до крајот со која има даде шанса на Пистонси, Леброн покажа зрелост да ги разигрува своите соиграчи кога него не му оди шутот. Да имаше уште некој како Варежао под кошот или Маршал на тројка без проблеми ќе имаше 15-тина асистенции, а Кавси ќе го згазеа Детроит.

Не памтам кога Леброн одиграл две слаби по ред. Ќе биде интересно у Детроит.

Другиот придонес на Леброн во победата, оној кој е малку видлив (покрај неговата одбрана), е вниманието кое Пистонси мораа да му го посветуваат цела средба, буквално губејќи концентрација за било каква игра во нападот.

Свака му част за мушката игра на Сајдшоу Боб, кој беше икс-факторот, посебно со оној фаул у напад на Чонси у финишот.

Не знам, ама мене Кавси ми делуваат боље со Флип у тимот него со Хјуз. Кој ќе биде дилема за Мајк Браун дали да го врати у први пет за петата у Детроит.
Уште од стартот на сезоната викав дека Хјуз не е вистинскиот играч за улогата на Робин во Кливленд, а компликациите со здравјето на брат му, кои на крај резултираа и со негова смрт само повеќе му ги одалечуваа мислите од кошарката во серијата со Визардси и првите две со Детроит.
Не викам дека Флип е бољи од Лери, ама тој има нешто што ретко кога сум го видел кај Хјуз, а тоа се муда. Местото на Флип му е први пет утре вечер, а ако Лери се врати, нека помага од клупата. И така им е тенка ко еврејска кришка леб.

И покрај се, очекувам Пистонси да играат у финале, ама овие утакмица-две плус никако не им требаа на играчите кои цела сезона играа по 30-35 минути секоја вечер.
Посебно ако Мајами вечер дома си заврши работа со Нетси.

Далас – Сан Ан не ја гледав, ама крајниот резултат ми направи ќејф. Е сеа, од тоа што видов сабајле, Спарси и тоа како треба да бидат љути на судиите, кои свирнаа фантомски фаул на Боувен над Дирк на осум секунди до крај на рег. дел, а Новицки со две слободни изедначи на 111. Ипак, среќата е составен дел од кошарката, исто како и судиските грешки, а самите Спарси си знаат колку пути изминативе неколку години тие две работи биле на нивна страна.