Веројатно ја гледавте вчера Хјустон-Сиетл, која до толку беше успаванка утакмица што заспав на старт од 2.полувреме и не ја догледав. Кога сабајле го видов резултатот, ич не ми беше криво што не останав со шкорчиња у очи до сабајле, како многу пути досега. За оваа утакмица не вредеше да се прави такво нешто.

По неколку пати сезонава имав прилика да ги гледам и двата тима, и тоа у многу поразлични изданија од тие синоќа. Од тимот на Соникси кој го водеше картаџијата Боб Вајс, па до Сиетл без суспендираниот Ален и со понекоја минута за Радмановиќ и ниедна за Роберт Свифт, па до овој на Боб Хил, у кој ротацијата е скроз изменета, ама резултатите си остануваат исти. Ваљда за да се деси нешто поголемо, потребни се посериозни потези.

Што се тиче Рокетси, ги гледав и со Ти-Мек и Јао заедно (како синоќа), но и без двајцата или па без еден од нив. Плус, на ниедна утакмица што ги гледав сезонава не сум ги видел комплетни, на старт фалеше само Алстон, онда Мекгрејди, па се врати Рејфер, ама у аут отиде Јао, а и Дерек Андерсон и така по ред. Синоќа од побитните играчи не играше само Дерек (не, Џон Бери не е битен играч) и како играа, од тоа што го изгледав, Хјустон малку заличи на тимот на кој сите му предвидуваа борба за врвот на Западот. Ама само малку. Мислам дека комбинацијата на играчи и тренер кај нив тотално не ја бива и дека само прашање на време е кога у Хјустон ќе сфатат дека со дефанзивно ориентираниот Ван Грампи и офанзивно ориентираниот Ти-Мек тешко ќе ги вратат златните години од пред една деценија + 1-2 години.

Плус, Ганди никако да пронајде начин да го искористи максимално Јао, никако, што е права штета.

А сеа малце за коментарот, кој за разлика од претходните средби беше нешто бољи. Али, барем у 1. полувреме, кога се уште бев свесен, беа кажани неколку ствари кои, барем јас мислам така, некој кој коментира НБА не смее да ги утне.
Со должна почит колега, знам дека го читаш ова…

- Соникси не беа на почетокот од 90-те дел од НБА Финалето. Освен ако прошлата деценија не започна со 1996 год. Тоа и типови со многу помалку НБА познавања од тебе го знаат.

- Спомна дека од 1994 год., кога изгубиле од Хјустон, Никси никад пак не дошле блиску до НБА Финалето?!?!?!!? Онда, кој играше против Сан Антонио у Финалето 1999 год?

- Видиш, не сум знаел дека Стромајл Свифт во Хјустон дошол од Вашингтон. Се си мислев дека до лани играше у Мемфис.

- За ова не знам баш, али дури гледав, ниеднаш не спомна чив син и чив внук е Демиен Вилкинс. Ако си се исправил во 2. полувреме, свака част. Ако не, татко му е Џералд, екс-НБА играч кој постарите фанови го памтат како играч на Њујорк, додека чичко му е Доминик Вилкинс, за кој не треба објаснување.

- Operation: Yao Ming. Да, да…

- И за крај најголемиот кикс. Колисон бил 4. пик на драфтот веднаш зад феноменалното трио Леброн, Мело, Вејд. Боже! Еве како изгледаше драфтот 2003 год.:

1.Cleveland – Lebron James
2.Detroit – Darko Milicic
3.Denver – Carmelo Anthony
4.Toronto – Chris Bosh
5.Miami – Dwyane Wade
6.LA Clippers – Chris Kaman
7.Chicago – Kirk Hinrich
8.Milwaukee – TJ Ford
9.New York – Mike Sweetney
10.Washington – Jarvis Hayes
11.Golden State – Mickaël Pietrus
12.Seattle – Nick Collison

Нема смисол нели?

У други НБА вести, Ајзеа Томас пак почна да тера у свое. Само не знам дали трејдот за Џален Роуз од Торонто е потег со кој сака да ги заташка муабетите дека се обидел сексуално да малтретира некоја госпожа вработена у MSG, или па сака уште повеќе да го заглави селари-капот на Никси и да си заработи отказ. Роуз можда малце ќе ги мрдне, ама многу малце. А тоа не вреди 16,7 милиони долари!?!?!!? колку Роуз ќе лапне следната сезона. Плус, на Антонио летово му истекуваше договорот, а со него у Торонто го испратија и нивниот пик од 1.рунда на следниот драфт. Go, Isaiah!

За крај, малце куцања, кои идат заедно со претхониот мој пост, за текстот на Фил Тејлор. Само стиснете плеј и уживајте…