Минесота е задња во Нортвест, што никако не е реален одраз на нивната одлична сефте сезона под Аделман и сефте НБА сезона за Рики. В’ците имаат скор 9-10 и шест победи во задњите девет текми. Вака весели не биле уште од времето кога со И-Ти, Кеј-Џи и Спривел една сезона беа меѓу најопасните на Западот. Мада, искрено, овој тим на Мини ми е многу посимпатичен.

Тројката! Тројката горе лево ме боли!

Човек би помислил дека Мајами без Леброн и Вејд на гости тешко може да победи против екипа која само неколку дена претходно ги тепаше во Мајами, со Леброн и Вејд во тим. Арно ама, се е можно ако противник ви се Хоукси. Екипа без идентитет, без сила на било кого да му ја наметне својата игра, без една вистинска ѕвезда во тимот, без лидер или играч за кој може да се каже дека е стварно дел од НБА елитата и без тренер кој би знаел да ги стави во ред.

Група од неколку добри играчи, кои веројатно би се вклопиле во екипи во кои има стабилни и добри тренери и ѕвезди кои се лидери кои би ги ставиле во ред.

Вака, имаме менаџмент кој нема муда да направи некој поголем трејд, кој нема храброст да го разбие тимот кој и онака не оди никаде и да почне од нула да гради екипа. Убава им е таа просечност во која се наоѓаат неколку сезони, во просечноста и предвидливоста на секој од нивните ол-стар играчи. Јасно ми е дека нема будала која би го земала во трејд договорот Џо Џонсон, иако и за тоа има малку надеж по Аринас и Луис лани.

Исто така, малку екипи сакаат да си имаат работа со шупелка во главата од типот на Џош Смит или пак со Марвин Вилијамс, кој никогаш нема да ја има кариерата која му се предвидуваше додека беше на колеџ.

Тиг е се уште е млад и за него има надеж, но и него ќе го изеде просечноста ако остане дел од ваква екипа. Единствено ми е жал за Хорфорд, кој во вистинска екипа и на вистинската за него позиција би можел да биде страшно корисен за некоја сериозна екипа.

Вака, како што покажа синоќа Мајами без Леброн и Вејд, имаме само две екипи на Истокот од кои една сигурно ќе биде дел од големото финале. Мајами е во предност пред Булси зошто за разлика од лани има подобри млади играчи, го има искуството од играње една сезона заедно на главните играчи и го има искуството на Шејн. Башка, младиве момци како Норис Кол се вистинска замена за неупотребливата восочна фигура наречена Мајк Биби.

И Булси се подобри од лани, со плус Рип Хамилтон на двојка, позиција која им  беше најтенка минатата сезона. Колку далеку ќе стигнат и дали ќе можат со Мајами пак ќе зависи од Роуз, но и од Денг, Ноа и Бузер, кои ќе мораат да созреат во вистинската поддршка за својот МВП. До сега сезонава покажуваат дека се зрели за такво нешто.

Остатокот од Истокот е тажен. Знам дека Бостон не треба да се исфрла од било кој муабет, но годините на триото ќе бидат кобни за нив во вака збиена сезона. Рондо си е Рондо, но без клупа и опции во рекетот, Селтикси од следното лето се зрели за рибилдинг. Со рушење на старите згради и тргнување од темел, кој барем го имаат во Рондо. Хоукси ни тоа го немаат.

Уште еден доказ дека работите кога се во прашање Клиперси се менуваат. Порано кога некој ќе беше трампан од Клиперси, правеше журка и беше еден од најсреќните луѓе на светот. Сега, Амину, Гордон и Кејмн со кисели фаци се појавуваат на претставувањето во Њу Орлеанс, очигледно не баш весели што веќе не се во Лос Анџелес.

Башка, на Амину му ја дале „тројката“ на Пол.

Извор: simounj.

Ме затече денешната вест дека Брендон Рој најверојатно ќе мора во прерана пензија поради колената. Пред некое време се зборуваше дека Портланд би можел да го амнестира, ама па потоа Мекмилан самиот рече дека Рој ќе биде неговата стартна двојка оваа сезона. Мислев дека на Блејзерси конечно барем малце ќе им тргне, ама очигледно проклетсвото кое ги следи никако да го надминат.

Но, овде искрено ич не ми е жал за Портланд, туку за Рој, момак кој беше уникатен во секој поглед. Тип на играч кој не можеш да го споредуваш со други. Мислам, можеш, ама нема играч кој би рекол дека е сличен на Рој.

За жал, докторот наводно му рекол дека мора да престане да игра, ако сака да може да оди во иднина. Од една страна, повеќе сакам човекот да може да си живее нормално, а не да се движи како дедо на 30 години. Па макар веќе никогаш да го немаме задоволството пак да го видиме на теренот. А беше задоволство, во секој поглед.

* * * * * * *

“Roy.  365 days, seven days a week.  Roy has no weaknesses in his game.” – Kobe Bryant, on the toughest player for him to guard.

“Roy is probably the best player I’ve played against.  To me he is the best shooting guard.  Not on defense now, defense is kind of suspect.  He’s the best player I’ve played against, outside from a guy from my hood in Queensbridge.  A guy named Mike Chafley. He went to jail a couple of years when he was 15 or 16 years old, but he was the best player I played against, and now it’s Roy“ - Ron Artest.