Забеганиот прст на Шон Мерион.

Веќе некое време сакам да напишам пост посветен на Аринас и неговите маки откако е дел од Орландо. За самиот трејд, со кој Орландо не требаше да се брза и за она што некогаш беше Agent Zero. Синоќешната бедотија од партија во Бостон, во која навистина типот беше Agent Zero, но од сосема погрешни причини, ми го даде конечниот мотив.

Сепак, кога станав сабајлево видов дека сличен мотив имал и

Војнаровски од Yahoo!, кој ги сублимира маките на Аринас во својот текст.

Она што мене во првиот момент кога слушнав за двата големи трејда на Орландо во еден ден ми помина низ глава беше, зошто се брзаат со трејдот за Аринас кога веќе ги добија Ричардсон и Хидо од Феникс? Мислам дека немаше потреба од толкава паника за да се направи веднаш нов трејд кој можеа да го направат и сега, во февруари. Не е дека некој друг клуб ќе се залеташе да го лапне Аринас и неговите 100 милиони во договорот.

Го вратија Хидо во пакет со Ричардсон и можеа да пробаат како тие ќе функционираат со Рашард Луис. Хидо и Луис знаеја да бидат страшна комбинација за крило во годината кога Орландо играше во финалето. Точно е дека здрав Бостон е единствениот тим на Истокот против кој таквата петорка нема шанси, но ми се чини и дека со новиве играчи Орландо ништо не може против Бостон. Т. е. комплетен Бостон.

Сега го имаме Аринас, кој е резерва и кој игра уште победно отколку што играше во Вашингтон оваа сезона. Ни таму не личеше на оној Аринас кој пред неколку сезони беше еден од најинтересните играчи во НБА, но на Флорида тој се претвори во чист НБА просек. Нешто што не е добро ако имате еден од најдебелите договори во лигата.

Сите бројки во Орландо му се послаби (има и послаба минутажа), шутира послабо, послабо се движи на теренот и не му дава никаква причина на Ван Ганди да му даде некоја минута повеќе.

Колената веќе не се проблем, но изгледа нешто во главата на Аринас е. Човекот никако да заличи на себе, а тоа е голема загуба за Орландо, но исто така, голема загуба за сите нас, зошто Аринас во својот зенит беше уживање да се гледа.

Сега стварно стана Agent Zero. Може и Double Zero, нема да биде утка секако.

Нормално, ова се однесува само на текмата со Бостон, иако имало и доста други ситуации за кои може да се примени истиов муабет. Лејкерси се најдобри кога Коби игра во системот, онака како што Зенот сака и бара од него. Кога ќе почнее да дивее тоа станува меч со две острици за Лејкерси.

Six straight possessions, and six straight isolations. Bryant’s disregard of his teammates is palpable in these clips, as he ignores open 3-point shooters, good post-up options and the entire triangle offense in his attempts to score on Ray Allen. It works a few times, but even those shot attempts are poorly selected. Those makes were bad shots before and after they found the net, and just because they ended in a bucket does not make them indicative of a prudent approach. For Los Angeles’s scoring and ball movement to come to a grinding halt simply to indulge Bryant is absurd. He may be one of the best players on the planet, but Bryant does himself – and his team – no favors in repeatedly trying to score in the most inefficient manner possible.

By the time these six possessions are over, so is the game; what was once a 4-point deficit became 12, and the clock put a possible comeback out of reach. Whether you buy Abbott’s underlying argument or not, I’m not sure how one could possibly justify Bryant’s late-game possessions. Expecting any team to get a good shot on every trip down the floor is foolish, but expecting one of the league’s best offenses to at least attempt to do so is far from it. The Lakers can and should do better, but Bryant refuses to relent, and his teammates do their best to stay out of his way.

од ROB MAHONEY. Вреди да се прочита целиот текст.

On Shaq:

“He’s huge, very huge, just unrealistically huge! Even more so in real life than on TV. I think he’s not calling himself an alien from another planet for nothing. I saw Shaq for the second time in my life. Not only that, I’ve played against him, played against Shaquille O’Neal twice in my career! You can tell my childhood dream came true. The only thing left now is to see Jordan))”

“You can’t even imagine how huge Shaq is, – Mozgov told Kirill Zangalis of Sovetskiy Sport. – I’m not sure that I could wrap my arms around him; he’s a real man-mountain. I’ve played against the Greek giant Sofoklis Schortsanitis, and it was impossible to move him. But now after meeting Shaq in person I understand why Schortsanitis goes by the nickname “Baby Shaq” in Europe. Compared to the original he looks like a dwarf.

“It’s funny that Shaquille puts four giant cushions on his seat, – Mozgov toldSport-Express. – Probably regular chairs are too hard for him. Some of our guys also put cushions on their seats, but no more than two. And there he has four! When me and Gallinari saw that, we burst out laughing”.

On Kevin Garnett:

“Garnett is great too. He’s also not young anymore, but still plays brilliant at a very high level. Though sometimes he doesn’t fight fair. Of course they overlook what he does, or maybe they just don’t notice a lot of things. Or maybe it’s just my perception because I’m not used to it. But at least when I was watching him on TV I never thought he used tricks like this. By the way, he too is much bigger in real life than on the screen”

Sovetskiy Sport quotes Mozgov:

“Kevin Garnett surprised me. I always admired him and had no idea that he could play this dirty. He was pushing me when nobody was looking, trying to provoke me.

“It even made me laugh – a player of great skills who would use tricks like this.”

Повеќе од текстот, кој вреди да се прочита можете да најдете ТУКА.

Ако па мешу вас има ептен кард-кор ликови кои знаат руски, еве ЛИНК до оригиналната, руска верзија.

Текстов (само еден од многуте кои ги листам на нет секоја недела) ми фати око поради тоа што ова прашање понекогаш се јавува и кај мене како дилема. Или барем се јавувало порано. Кога ќе размислам подобро, исто како и авторот на текстот, Тимчо Роботчо и покрај сите напредни и фундаментал чипови, не можам да го ставам меѓу Топ 10 на сите времиња. На модерната ера на НБА, можеби, но на сите времиња? Ноуп.

Мене лично отсекогаш секој муабет за тоа “Кој е најдобар“, “Најдобри 10 играчи на сите времиња“ или пак за тоа кој е Најголем на сите времиња ми биле малку без врска. Пред се затоа што секој си има некој свој фаворит и таа листа лесно може да стане доста нереална со оглед на субјективноста.

Сепак, барем што се однесува до последниве 20 години во НБА и во светот на кошарката воопшто, еден лик е на врвот, следен од неколкумина кои и не се толку далеку од него. Некои од денешниве главни фаци имаат потенцијал да се вмешаат во тој круг.

За жал, Тимчо, и покрај сите успеси, не ми се наоѓа на таа листа. Но, во топ 20 влегува без размислување.

Колата на Гилберт веќе некое време оди по удолница на која барем за сега, се уште не и се гледа крајот. Она што е најново е дека целиот случај почна да добива и правна димензија.

Она во линкот дека му се заканува казна до пет години затвор веројатно е нешто што никогаш нема да се случи, но тешко дека од оваа каша која сам си ја спреми ќе се извади така лесно. Суспензија до крај на сезоната е речиси неизбежна, а ништо чудно и Визардси да му го раскинат премрсниот договор. Нормално, парична казна исто така не му бега, како и некоја условна, како допуна.

ПС: Знам, фоткава е ептен невкусна.

Кога сите се надеваа на деби на Блејк Грифин, Клиперси ни го соопштуваат ова. Знам дека Клиперси отсекогаш ми биле омилена тема за потсмевање, и не само мене, но ова е премногу. Преголем малер, дури и за нив.

Посебно е лоша вест за Грифин, кој како да влегува во ист калап како и Оден. Единствено добро од ова е, исто како и кај Оден, и двајцата се се уште млади и ова искуство може да ги направи само психички посилни.

Ви текнува на Џонатан Бендер?

Фановите на Индијана не би требале да имаат проблем со ова прашање, иако веројатно немаат убави сеќавања поврзани со дечкото. Бендер беше висок пик на Tоронто (5. пик) и веднаш испратен во Пејсерси каде требаше да биде битен дел од тимот кој според многумина, а посебно според Дони Волш и Лери Бирд, требаше да доминира со Истокот следните неколку сезони.

Но, на дибекот Артест една вечер во Детроит и дефинитивно му издиша главата, на прославата се придружија Стивен Џексон и Џермејн О’Нил. Ал Херингтон уште претходно си побара повеќе простор да се развива, а искуството со Тинсли и не е така далечно.

И како тоа не носи до Бендер? Па, момакот кој на некој начин требаше да биде спасител, не дигна глава од повреди и на 25 години одлучи да се пензионира. Тоа се случи пред некои три и пол години и од тогаш никој не слушна ништо за него. Се до пред некој месец кога читав интервју со него во SLAM, каде НБА и кошарката беа наведени како последното нешто што му паѓа на ум. Не дека не би сакал камбек, но сето тоа е така далечно. Се потенцираше неговата работа како претприемач и лик кој со својата работа и помага на заедницата.

Затоа, навистина ме изненади веста дека Бендер се одлучил за камбек, па уште и со Никси. Ме зачуди затоа што со оглед на состојбата на колената кога ја напушти НБА, се зборуваше дека нема пак да заигра. Но, стариот познаник Волш веројатно знаеше многу повеќе од сите останати.

Бендер до сега одигра две партии за Никси и, барем од New York Post веќе се подготвени да го прогласат овој потег на Волш за Потег на годината. Со оглед на тоа какви потези правеа Никси последниве години, како на драфтот, така и на пазарот на слободни играчи, не чуди и ваквиот “тежок“ наслов во NYPost.

Со оглед на неупотребливоста на Еди Кари, ограниченоста на Џефрис и сировината Џордан Хил, кој иако висок пик уште е зелен за НБА и не добива шанса од Бркот, јасно е дека доколку успее да остане здрав, Бендер е доволно паметен да си го задржи местото во Њујорк.

Тоа би било вистинска Feel Good приказна за оваа сезона.

ПС: Дарк_О не го ни спомнав во муабетот за Кари, Џефрис и Хил. Не ни мора.