Познавајќи го фанатизмот на Коби, сигурен сум дека ќе игра се’ додека може да го престигне Мајкл. Вилт е достижен, посебно ако продолжи да игра како оваа и во следната сезона. Карим и Поштарот се во друга галаксија, нешто за што можат да им се заблагодарат на своите долги кариери без некои посериозни повреди кои засекогаш би ги изреметиле (и нивната големина како играчи и како стрелци, нормално).

Шек ко по обичај, без респект за Крис Бош. Не и Баркли, кој мисли дека требал да биде на местото на Мело во први пет. Со остатокот од првите пет на Истокот никој нема никаков проблем.

Шек конечно кажува кој заслужува после него да се нарекува Супермен, Баркли го коментира куцањето на Блејк преку Грифин, Шек му дава необично висока оценка на истото куцање и екипата на ТНТ ги соопштува ол-стар стартерите на Западот. Без изненадувања и со очекувани ликови, со оглед на тоа дека се работи за атракција (во тој случај можеше и Деандре наместо Бајнам, но ќе беше премногу)

Шек некако уште не ми е уигран со екипата на TNT и не се вклопува баш на своето ново работно место. Можеби му треба време. Дур тоа не се случи, може да му се фаќа сеир на ваков начин.

Една од работите поради кои ќе ми беше навистина криво да немаше НБА сезона поради целата глупост со локаутот е студиото на ТНТ, кое по крајот на минатата сезона стана познато дека ќе има нов член, поголем (буквално и играчки) и од Баркли.

За 20 дена почнува новата НБА сезона. Колку убаво тоа звучи.

Шек во текот на својата кариера изјавуваше дека има голема почит кон некои големи центри кои играле пред него, или пак кои веќе биле ѕвезди во лигата кога тој влезе во неа. Но, едно име никогаш не спомнуваше во таа категорија. Еве за кого станува збор. А и зошто…

From Shaquille O’Neal’s biography Shaq Talks Back:

“To me, pressure is where your next meal is coming from.  So while I wasn’t under any real life pressure to win a title, I knew it was gonna be hard to win it.  I knew that everything had to be right, especially with Tim Duncan and the Spurs ready to defend their championship.

A lot of people believed that’s what motivated me, because people were saying Duncan was the best player in the game.  That wasn’t it.  Would they ever give me that title?  Probably not.  Tim has a nice all-around game.  My game is more dominant in the middle.  But there was an ego aspect to my desire to win a title, and it had nothing to do with Tim.

I’m thinking, Punk-ass David Robinson got one before I did?  That made me really mad.  Oh, man.  David Robinson had a ring before me.  I’m crushed and I’m hurt.

Me and Dave have history.  I looked up to him when I was at Cole High in San Antonio, and he was just starting out with the Spurs.  I was a player-of-the-year for my high school.  He was player-of-the-year for the Spurs.  One time I asked him for an autograph.

He wrote his name real quick and was like, “Yeah, come on, hurry up.”  He kind of dogged me out.  He was my favorite player.  That’s OK.  I said to myself, “When I see you, I’m gonna get you.

I don’t hate Dave off the court.  I just had to dominate him on it because I got tired of the Goody Two-Shoes image he was throwing out there.  He was this crossover guy everyone liked.  And I was this big, bad wolf dunking on everyone.  Everyone was trying to make it out to be black and white, and it didn’t seem right.  So I had to do him like that”.

Преземено од GotEmCoach

Шек многу добро знае дека не е лесно да се биде дете на војно лице. Поточно, на американско војно лице. Поради тоа малиот Шек, иако гледајќи го човек ќе помисли дека никогаш не бил мал, барем не за стандардите на својата возраст во моментот, доста се изнашета пред да почне да игра баскет во средно школо во Сан Антонио. Но, неговата кошаркарска приказна почнува порано од тоа, а веројатно и сето тоа го искали да стане еден од најдоминантните центри кои некогаш играле во НБА.

ПС: Се кладам дека ретко кој, можеби и никој од вас, ја нема видено оваа фотка до сега.