Некако многу лесно повеќето од нас ги видоа Кавси и Лејкерси во Финале. Не дека не е се уште тоа можно, ама Мело, Чонси, клупата на Денвер, Хидо, Двајт и Луис имаат некои други планови.

Посебно импресивни беа сабајлево Нагетси, кои и без некоја посебна партија од Мело го згазија фаворитот за кој некои играчи , како што вика Петар, играа како да го носат дресот на Клиперси.

Сепак, секоја почит заслужуваат Нагетси како екипа, откако им проработе и клупата и им се врати препознатливата енергија кога играат дома . Станува опасно за Лејкерси.

Исто како што е опасна фризурава на Мело. Оригинален т.з. Џерикрл.  Ние би рекле “џигерица“ (знам, знам, тоа е mullet). Класика.

Денес не сум баш во филм за постирање, а и мечот сабајлево, реално беше најслаб од сите до сега во плејофот, Не дека беше лош, ама стандардот кој го наметнаа првите четири вечери, сепак беше превисок.

Она што третиот дуел меѓу Кавси и Орландо го покажа е дека:

- Орландо е тим со невиден карактер. Тоа го навестија против Сиксерси, го потврдија против Бостон, а сега го магистрираат против кливленд. Доста екипи после онаков шут за победа на Леброн би паднале психички, но не и Орландо. За тоа секоја чест и затоа и водат со 2-1.

- Втора причина зошто водат со 2-1 е и тоталното губење на Кавси. Каде е Мо Вилијамс, кој би требал да биде десната рака на Леброн? Што мајка бара Ззззззиии да шутира тројки? Каде е уствари цел тим, кој погодуваше се живо со Детроит и Атланта, а сега се талпи против Орландо?

Не викам дека Орландо не  игра подобра одбрана од Пистонси и Хоукси, ама не до толку. Се ми се чини дека преголемиот број денови одмор влијаеше и тоа како негативно врз Кавси, кои не ја ни играат својата одбрана.

- Мисмечевите се огромен проблем за Кливленд, посебно тој на крилата.

- Леброн не може се сам. Вчера не му одеше шутот и пак стигна до неверојатни бројки, ама се ми се чини дека она непишано правило кое го спомнав пред некој пост ќе го стрефи и Леброн.

- За судењето не знам што да кажам. Можам да направам copy-paste од она што го пишав за Лејкерси и Денвер во претходниот пост.

- Орландо во моментов е многу подобар ТИМ од Кливленд.

Се мирисаше на петта средба по ред во конф. финале која ќе се решава со шут во последната секунда, но неколкуте глупи потези на Нагетси, големата тројка и слободните на Коби во финишот го спречија продолжувањето на рекордот.

Чисто за инфо, тоа што првите четири средби вкупно се сведоа на шут во последните секунди, без разлика дали бил успешен или не, е НБА плејоф рекорд.

Тројката на Коби на минута пред крај ги уби Нагетси, но некако останува фактот дека Нагетси можеа, и мораа, да извадат повеќе од оваа средба. Ако му дозволиш на Коби да те убие, тој ќе те убие, но ни една сериозна екипа не смее да дозволи Коби да прима топка на уфрлање во игра кога сакате да фаулирате.

Нека ве добие некој друг со слободни, само не Коби. Ако треба и тројца нека пазат на него, само да не прими топка.

Арно, ама Нагетси, за разлика од Рокетси на пример, никако да ја научат таа лекција.

Никако не смеам да го заборавам Ариза и неговата дежа-ву украдена топка. Ај сега место Картер, Мартин беше тој кој во  убацуваше во игра, ама факт е дека додавањето до Мело беше страшно лошо. Заслуга за тоа има и Одом со своето покривање на Мартин, иако не сум сигурен ни дека Кенјон најпаметно решение за таква ситуација.

Но, не знам, мислам дека во Денвер не треба многу да маваат со глава во ѕид, затоа што Лејкерси победија во крајно тесна завршница преку 41 поен на Коби, а Нагетси имаа само 39% реализација од игра (5-27 за три). Лејкерси беа очајни за победа и така и и одиграа, а Денвер сепак во поголем дел од средбата беа во контрола на резултатот.

Билапс не беше на свое ниво, а и Мело се изгуби во второ, што поради личните, што поради одбраната на Волтон Како да не.

Клеиза, по некоја си одлука на Карл пак не се изнаигра, барем не во прво, и клупата на Денвер немаше некој посебен придонес, со исклучок на Брдмен, кој одигра максимално енергично. Смит имаше неколку добри асистенции, ама и премногу грешки, како во чување на Коби, така и во нападот со безвезните лудачки шутеви.

И пак, беше тесно до крај.

Баш затоа мислам дека ова ќе биде долга серија и овој пораз не треба да го разочара Денвер.

Иначе, гледам дека само се спомиња судењето. Точно е дека има грешки, ама ги има на двете страни, а се потекнува од една работа, а тоа е стравот на судиите работите да не ескалираат во нешто поголемо. А во исто време се плашат да делат премногу технички.

Да, Џонс мораше да добие намерна за буткањето на Коби, ама и Фармар автоматско исклучување за фрлањето на баскетот во публика. За тие што не знаат, секое фрлање на баскет кон трибините е автоматско исклучување.

Она што го коментираа Марк Џексон и Ван Ганди беше дека гледаме машка игра, а не гето како некои од вас ја карактеризираат. Секое пречекорување се казнува, иако судиите доста грешат, па од страв ја сечат некогаш и таа машка игра, што е вистинска штета.

ПС: Како само Коби беше исцеден после победата. Дали е исто нешто ко Леброн после првата средба или уште еден фол на Коби, никој не знае, важно си заврши работа човекот, иако не изгледаше ич добро после победата.

До сега веројатно го видовте видеово неколку пати. Мислев да напишам пост за целата втора средба од финалето на Истокот, а после оној клач кош на Хидо почнав да барам и слика од оние “сликања“ на Кавси пред средба за пост со име “Сликајте се сега“, но тогаш на сцена стапи најдобриот НБА играч во моментот.

Најдобро да го оставам него да го доврши постов, без анализи за тоа како ова може да влијае врз остатокот од серијата…

“We couldn’t afford to go down 0-2 in this series. They kept their composure, but so did we. That was great shot the Hedo hit, but so was mine. It was a great shot. We matched them shot for shot.”

“Biggest shot I’ve hit in my career. That’s a shot you’ll see for a long time. You watch classic games. Jordan making those shots. Jerry West. Magic Johnson going across the lane against Boston. Even when the game has left you as an individual, you remember those shots. I want to be remembered in that class.”

“I was always Jordan making that shot. Because when I was a kid, I wanted to be Michael,”

“Clock winding down, take the last shot, the crowd goes nuts. I got my bag of Michael Jordan tricks, I guess. For me, a second is a long time; for others, it’s very short. As a kid, you practice those types of moments. You sit in your backyard or in the gym and you go five … four … three … two … one … honnnk!

You don’t have to be in the NBA to know what I’m talking about. To hit a shot at the buzzer at home, in a moment like that … WOW!”

“The reaction from the fans, my teammates … the loudest it’s ever been in this building was when we made the playoffs for the first time. I’d say tonight surpasses that by 10 times. It was unbelievable.”

“You couldn’t hear anything but the roar. They deserve it. They deserve it.”

That guy’s not in the league anymore,” he said, smiling. “The other 23 is on the good side now. That other 23 is gone. We don’t have to worry about him anymore.”

“I practice those types of things. You guys see me. I catch and shoot, do things that may not happen in a game. It happened tonight. When I caught the ball and squared up, I felt great. When the ball was in the air, it looked like it was going in. But the breaks we’ve been getting so far, there was a chance it wasn’t going in.”

Баш му се нафрлив на Карл, а?

Ама има причина, а заради тоа и Денвер, за разлика од првата средба, славеше сабајлево сред Ел-Еј.

Не знам дали приметивте, ама Карл несакајќи, а и од што немаше др. опции, мораше да го стави Линас Клеиза во игра откако далеку понеквалитетниот Данте Џонс направи четири лични набрзинка, а изгубениот до сега во оваа серија Џеј-Ар Смит застана на брзи три лични.

И тоа Карл го направи откако Кармело го побара тоа од него. Тоа го потврдија и од ЕSPN во текот на преносот.

Кулминација на тоа “Кој ги води Нагетси?“ видовме во последната четвртина, кога го извади прво Билапс, а после Кармело од игра. Тие излегувања на двајцата клучни играчи траеа цели 30 секунди, откако и едниот и другиот не се сложија со одлуката на Карл, нешто што не го криеја и јавно го покажаа. Карл мораше да ги врати одма во игра, откако и двајцата го побараа тоа.

А и беа извадени во ситуација во која не смееја да бидат извадени, кога и двајцата го контролираа темпото на игра и беа голем проблем за Лејкерси. Да останеа на клупа, односно да му дозволеа на Карл да ја истера својата глупост до крај, Лејкерси за Колорадо ќе патуваа со 2-0, во тоа сум сигурен.

Ај доста се занимавав со Карл. Иако и Зенот ми беше малку чуден сабајлево. Прво со вадењето на Коби во задња кога се кршеше резултатот, без разлика на неговите филозофии дека сака да извади максимум од сите момци, не само од Коби.

Како и со апла неиграњето на Бајнам во второ полувреме, откако во прво беше голем проблем за Денвер во рекетот. Како Зенот да се прилагодуваше на Денвер, а не да ги натера Нагетси да се прилагодат на играта на Лејкерси.

Вторава средба малку ми наликуваше на таа од една вечер претходно, само што овој пат наместо Делонте, друг играч кој немаше некоја посебна вечер го имаше последниот шут, и тоа за три. Но, за разлика од Вест, кој барем во првите две серии имаше некоја поистакната улога, Фишер е тотално неупотреблив во овој плејоф.

Тоа што ќе погоди еден или два шута за три не ми значи ништо, посебно ако се види каква (не)игра одбрана и колку е изгубен во напад.

Човекот никогаш не ми бил нешто омилен, но ја имал таа среќа во кариерата да се вклопи во системот на Џексон. Како еден Би-Џеј Армстронг, Пексон, Кер, Шо…итд.

Интересно е како од тим кој во првото полувреме не играше никаква транзициона одбрана, кој немаше ни дефанзивен, ни офанзивен скок и кој често не знаеше што во напад, Нагетси во второ полувреме покажаа сосема друго лице. Нешто слично како Орландо во Кливленд.

Беа спомнати судиите, но и тие се луѓе, па грешат, важно тоа не е на штета на едните, а во корист на другите. Исто како што и играчите грешат на теренот. Дури и најдобрите.

Како и да е, имаме две серии кои само го потврдуваат одличниот квалитет на ова разигрување и на НБА како продукт. Исто како што потврдуваат дека никогаш не може ништо да се знае однапред.

Не дека не е можно најавуваното финале Лејкерси-Кливленд, ама сега патот до финалето и не им е баш лесен и на двата клуба. А и рекламите на Гејторејд и Најк со Коби и Леброн некако немаат баш смисла.

Кога сме кај Леброн, некако се ми се чини дека не му е судбина да освои титула оваа година. Секоја голем играч имал десна рака која за малку не била на негово ниво. Три од четирите тима кои уште играат го имаат тоа, додека Мо Вилијамс треба да докаже дека е тоа.

Еве ме и мене.

Јас па за разлика од Шеп имам сосема различен поглед за некои од стварите кои се дешаваа во првите две средби од конф. финалиња, посебно на таа во Ел-Еј. Имав пишано и подолг пост на таа тема, ама сега, откако работава забајати малце, ќе удриме само по некоја кратка констатација за двете средби, па од утре, здравје, по старата шема.

За мене најголем виновник за изгубената средба на Денвер е човекот на сликата погоре. Карл до сега има докажано дека можеби е тренер кој ќе однесе силен тим (ако му се погоди) до пред финале, а еднаш и до финале, ама никогаш до крајот. И секогаш за тоа му требал еден играч кој ќе биде тренер на теренот и еден кој ќе биде стрелец суперстар. Така беше и во Сиетл, па во Милвоки и е сега во Денвер.

Нагетси ја имаа победата во раце, но лошите одлуки на Карл во финиш им ја одземаа таа победа. Со кој памет се става Ентони Картер да изведува аут во решавачки напад кога во таа ситуација го покрива за две глави повисокиот Одом? Да не зборам за тоа дека Картер во тие моменти не ни требаше да биде во игра, зошто не ти носи ништо позитивно, ни офанзивно, ни дефанзивно.

Секоја чест на Коби и Мело на фантастичните партии и одличниот машки дуел.

Вторава средба вечер ќе биде показател за тоа дали Нагетси се стварно предизвик за Лејкерси, кои не беа сјајни на првата средба. Тоа дека можат да ги добијат е факт, само треба да бидат водени многу подобро од тренерски аспект. А и онакви глупави фаули како оној на Мартин на крајот над Коби се стварно показател на ниска интелигенција на Кенјон.

Не дека Бајнам е нешто попаметен.

Што се однесувс до Кавси и Орландо, конечниот резултат стварно беше изненадување. Посебно по она фуриозно прво полувреме на Кливленд. Но, не знам дали пак Двајт, Хидо и Луис на една средба ќе одиграат така добро сите тројца. Исто како што не знам баш дали Леброн може на секоја средба да биде таков ѕвер како сабајлево.

Едно е сигурно, а тоа е дека играњето на само осум средби во нешто повеќе од месец дена не делува баш најдобро на Кавси, кои немаа никаков ритам во второ полувреме во кое пак Хидо, Луис, па и остатокот од Орландо погодуваа од секоја позиција.

А и Орландо не е Детроит, или пак десеткуваните и немоќни Хоукси. Ова е првиот вистински тест за фаворитот на Истокот, кој го паднаа на старт. Да видиме како ќе продолжи тестирањето.

Онаа извикана одбрана на Кавси ја немаше никаде, а нападот беше тотално импотентен, со исклучок, нормално на ѕверот, кој на крај сепак не издржа. Сепак, мислам дека работите ќе бидат поинакви на следната средба, освен ако не станува збор за нешто посериозно кај Леброн.

Има уште доста да се пишува и за двете средби, ама некако сега не ми е баш актуелно.

Се читаме утре…

Пишав и пост за Орландо-Бостон, ама се изгуби некаде…
Во кратки црти:

- Заморот го стигна Бостон после маратонот со Булси и сега овој со Орландо.

- Гарнет и тоа како ќе биде гладен следната сезона, но прашање е колку ќе издржи коленото.

- Пирс и Ален можат да ги одморат старите коски, Рондо сега има време за психијатар, а Глен Дејвис за диета.

- Пирс не е лидер кога го нема Кеј-Џи да му чува грб.
- Селтикси сепак, добија нешто од оваа серија, а тоа е клупа за следната сезона.

- Баркли и Кени Смит се зезаа на сметка на Хидо на полувреме, дека не требал да јаде пица пред вака важна средба, откако камерите го покажаа Хидо како си мцка во соблекувална парче пица.

- Како одигра Хидо, верувам дека сега пред секоја средба ќе јаде пица.

- Одличен шут и одбрана на Орландо, кој мислам дека ќе ни даде и поинтересна серија отколку Бостон.

- Баш Хидо и Рашард Луис треба да бидат лидерите на Орландо против Кливленд. Двајт нека си ја врши должноста на доминатор во рекетот. Ко сабајлево.

- Арно ама, Зиииии ќе гледа да го вади надвор со својот шут од дистанца.

- Конечно, пак ќе го видиме Леброн. Во среда.

Рокетси одиграа како екипа која е без своите двајца најдобри и единствени ол-стар играчи и како тим кој во составот нема центар. Брукс, Лендри, Хејс, Лаури и Вејфер одиграа во согласност со нивните имиња и репутација. Артест одигра во согласност со својата лудост. Батие не можеше повеќе. И тоа е тоа за Рокетси.

Сепак, никој не очекуваше таа група на момци предводена од Аделман да стигне до седма средба со Лејкерси, добивајќи две над фаворитот после повредата на Јаоза.Тоа е нешто со што Лејкерси треба да се занимаваат пред дуелот со Денвер. Лејкерси кои, конечно, ја искористија огромната предност во висина и доминираа во рекетот против пренискиот противник.

Што се однесува до Хјустон, тие немаат за што да жалат. После ова што го покажаа во овој плејоф, треба само да се молат да ги заобиколат повредите следната сезона, нешто што кога се тие во прашање никако да им појде од рака.

Но, ако останат здрави, ако Трејси игра барем на половина од тоа што знае, Јаоза се наметне како лидер и му се ограничи слободата во напад на Артест, Рокетси ќе бидат ептен опасни. Една година искуство плус за Брукс и Лаури е голем добиток, посебно ако овие двајца развијат и некакви плејмејкерски квалитети.

За Лејкерси има време, ќе се пишува. Да ги видиме со Денвер, кој е тотално различна екипа од Хјустон.