Синоќа Серж Ибака и жирито докажаа дека веќе нема место за куцање од линијата за слободни во натпреварот во куцање. Имаше една мала разлика во куцањето на Серж од тие на МЈ и Др.Џеј, а таа во фактот дека Серж навистина закуца од слободни.
Плус, Ибака е центар, а центрите не се познати по таква подвижност и брзина како бековите и крилата. Башка, тука е и факторот килажа.
Но, Ер Конго не се посрамоти синоќа, иако не му требаше она бизарното и лигаво куцање, со целата претстава со потресеноно дете, за меченцето кое висеше на обрачот.
Posted by Karakash Under All Star 2011 on Sunday Feb 20, 2011
Синоќа најоштетен во Ел-Еј беше Демар, кој заслужи подобри гласови од жирито. Заслужи и Ибака, но за мене најдоброто куцање го имаше баш Дерозан. Чисто, олд-скул, атрактивно и она што ми е многу битно – од прва.
Btw, момакот го имаше и најдобриот тренер од сите четворица. The Chocolate Thunder!
ПС: Наводно, Демар имал спремено нешто екстра атрактивно за во финале, но за жал, жирито не му дозволи да се најде таму.
Мене ова куцање на Блејк ми беше боље. Личеше на тоа на Винс, ама не беше баш исто…А за ова со колава, која btw беше најдобра реклама за Kia, тотално ме разочара. Ја најавуваа таа кола, сите мислеа дека ќе рипа преку неа, а типот рипна преку хауба. Хауба!
Пониски ликови од Блејк куцале преку цела кола.
Дури и Демар и Серж имаа подобри куцања.
Немам ништо против Блејк, тоа го знаат сите кои ја следат МакНБА, но ова ми делуваше како победата да му била ветена во старт.
Настрана сите муабети кои се вртеа за Винсентије и она што МакНБА го мисли за него како играч и “победник“, dunk contest-от 2000. е нешто што никој не може да го одземе на човекот.
Иако сум фан на Ник и натпреварите во куцање до 90-та, ова реално е најдобриот и најголемиот перформанс на ваков настан во историјата на НБА и дефинитивно врв на НБА кариерата на Винсентије.
Врв.
ПС: Од сите куцања, мене лично најстрашно и најдобро ми беше тоа со лактот во обрачот. Не ми се веруваше кога го видов. Не само од аспект на одраз и атракција, туку и од аспект на здрав памет, затоа што таков потег може да ти ја сјебе раката. Но, тоа беше некое друго време, кога Винсентије не се плашеше од ништо.
Кога веќе ја спомнав победата на Себалос, како најлејм од сите до сега, еве го и видеото од таа 1992 година, прв dunk contest кој го гледав во живо на покојниот Screen Sport.
Оваа година Кемп беше далеку од 1991., но затоа сега ограбен беше Лери Џонсон. Можеби и ова натпреварување може да послужи како лекција за Грифиндор. Лери беше следното големо нешто, ѕверот од Шарлот, кој ја импресионираше цела лига со својата сирова снага, скочност и потенцијал. Личи на некого, нели.
Лери беше уништен од повредата на грбот и многумина го памтат како спориот набилдан лик кој пуцаше тројки во Никси. За жал. Но, првите две-три сезони во НБА Лери беше она што сега за НБА и за Клиперси е Блејк Грифин.
Таа 1992. Лери беше подобар, а сите во жирито паднаа на лажњакот на Себалос, кој божем не гледал ништо низ превезот, а човекот од прва закуца, со залет од пола терен?!?!?
Тогаш, кога бев тазе тинејџер, ова ми делуваше смешно, а секое следно гледање само уште повеќе не ми се верува како можеа сите да паднат на трикот на Седрик.
