Она што Вејд му го направи на Коби не беше обично пуштање крв, туку КРШЕЊЕ нос и потрес на мозок.

После удесувањето на Рондо во ланскиот плејоф (му го исчаши рамото), сега Вејд си ја покажа темната страна насред Олстар утакмица. Фаулот над Коби беше непотребен и неумесен. Особено што исто ко на Рондо лани, не му се ни извини. Џабе му е и трипл-дабл и све. Ваков гнасен потег (па уште од позади, коа Коби не ни очекуваше) му го одзема целиот кредибилитет во очите на фановите. Среќа што ова му го направи на Коби кој има стабилна база на хејтери, а не на Џереми Лин или Дурент или некој друг миленик на фановите низ светот, пошто тек тогаш ќе беше големата.

Но Коби е јак дечко, па ни скршен нос не го спречи од играње добра утакмица. Потресот на мозок го спречил од дружење со медиумите и забављање, но тоа и не е така голема работа.

Кога сме кај Коби – денес проструи шпекулација дека болките во коленото и скочниот зглоб летоска, пред експерименталниот тертман во Германија му биле толку големи, што дури планирал да се пензионира! Да се потсетиме, заради повредите Коби минатата сезона играше многу малку, скоро и да не тренираше, и имаше ниски бројки. Оваа година, залечен (иако го мачеше зглобот на раката), и мотивиран после разводот кој го кошта пола богатство, Коби делува подмладено и оди храбро кон нови достигнувања – го пројде Шек по број на поени, а ете и Џордан како најдобар стрелец во историјата на Олстар натпреварите.

Она што го очекувам лично во следните неколку натпревари е љута и накурчена Мамба со маска ко Рип Хамилтон. Особено ќе биде интересно кога на четврти март Лејкерси ќе гостуваат во Саут Бич, па можеби Коби ќе го почасти Вејд со некое пеесче или постерче.

Последни секунди, твојата екипа губи со два разлика и има напад. Топката е во рацете на твојата најголема ѕвезда, која е чувана од најголемата ѕвезда во противничката екипа. Сценарио какво што може само да се посака во една текма чија единствена поента е да ги собере најголемите НБА ѕвезди на едно место.

Арно ама, една од ѕвездите одлучува дека нема да игра еден на еден, туку ќе се обиде со додавање за тројка да го решава победникот. Шутот за три е очаен, но топката сепак останува кај екипата која беше во напад, која добива уште една шанса да избори најмалку продолжение со двојка. Топката на 5.5 секунди пак доаѓа во рацете на нивната најголема ѕвезда и сега сите очекуваат дека, со оглед на тоа дека нема време за ништо друго, конечно ќе го видат клач-дуелот еден на еден на двете најголеми ѕвезди.

Сепак, тоа не се случува откако наместо на шут, ликот во син дрес се дига и оди на додавање преку неколку противнички играчи!? Додавање во последните секунди кога твојот тим губи со два поени разлика. Во текма во која НБА фановите сакаат да го видат најдоброто од најдобрите.

Веројатно тоа е и најдоброто од него во такви моменти. Мене лично не ми текнува на играч кој се има одлучено на ваков начин да решава текма, па макар била и ревијална (а има доста ситуации во кои истиот лик со дадавње се обидел да решава). Се сеќавам на поени за победа со звук на сирената на Стоктон и Меџик, дуо кое за мене беше едно од најнесебичните во историјата на НБА.

Се сеќавам и на поени за победа на ѕвездата која е под лупа тука, но тоа сеќавање некако полека, но сигурно избледнува.

Инаку, додавањето во последните секунди нормално, не ни стигна до конечната цел, а тоа се погрижи да му го стави до знаење на својот конкурент и најголемата ѕвезда на победничката екипа, на која не и беше јасно зошто неговиот ривал се одлучи на таков, нелогичен потег. Тоа веројатно не му беше јасно на никого на теренот, а ни на сите кои се најдоа во арената во Орландо, но и оние кои останаа будни до сабајле во очекување на нешто подобро.

Сепак, од кого е, веројатно не ни требаше да се очекува повеќе. Откако ја усоврши својата игра до тој степен да се спомнува како најдобар играч на денешницата, ликот до крајот на оваа сезона ќе мора да поработи на менувањето на мислењето за него, посебно во моментите кога се покажува кој е роден победник. Па било тоа и на ревијален натпревар.

Кога синоќа во арената во Орландо го изгасија светлото за „Трон“ куцањето на Пол Џорџ, тоа требаше да остане изгасено и рајата полека да си се разиде и прошета низ градот. Сигурно ќе си поминеше поубаво.

Можеби јас сум престар за целава саботна Ол-стар вечер, но никој не може да ми каже дека она што синоќа требаше да биде натпревар во куцање не беше едно од најглупавите такви настани во Ол-стар историјата.  Не мислам да предложувам никакви решенија, но сосема е јасно дека целиот настан загуби било каков смисол уште одамна, а од година во година само повеќе заглавува во безидејноста и неоригиналноста.

Без добар dunk contest целата саботна вечер нема смисол, па Комишот и тие околу него ќе мораат добро да се замислат за догодина и целиот настан, ако воопшто има поента да постои. Ќе треба да го вратат на неговите корени, со жири, оригинални куцања, забранети геџети, коли, мотори, куцање преку други луѓе,  без гласање на публиката и со забрана на носење на дресови на бивши играчи.

Ако тоа не се смени, подобро ич да не го палат светлото на Ол-Старот во Хјустон догодина во сабота навечер.

Две видеа од петочната Ол-стар програма во Орландо. Првото од Rising Stars дуелот на екипите на Баркли и Шек, кој го доби екипата на Чак, но кој за мене помина во знакот на додавањата на Рики Р-Убија. Второто е Celebrity Gamе, која помина во знакот на комичарот Кевин Харт.

Од денеска Џош Смит го смени името и отсега ќе се вика Калимеро Смит. Причина за тоа е последната неправда која му се случи на човекот, кој ниту откако Хоукси соопштија дека Џо Џонсон е повреден и нема да игра на Ол-старот во Орландо не беше избран за негова замена.

Калимеро требаше секако, пред Џо да биде избран за настап во Орландо, но тренерите и оваа година покажаа дека им е далеку од омилен лик. Нешто слично се случи и лани кога од Атланта на Ол-старот играше Ал Хорфорд, иако тој лани повеќе заслужи да се најде таму од Џо оваа сезона.

Лично мене Џош не ми е еден од омилените во тимот, посебно поради неговата недисциплина во нападот и селекцијата на шут, која би било комплимент да се каже дека е сомнителна. Башка, човекот последниве две сезони упорно изјавува дека нема да шутира тројки и долги двојки, но тоа пак се случува, одново и одново.

Тоа негово однесување го приметуваат и тренерите, па затоа не го избраа за резерва, иако реално требаше да се најде во Орландо пред Џо, но и пред Игудала и Хиберт, ако се гледаат сезоните кои ги имаат сите тие.

Доколку, како во случајот на Хиберт и Игудала се одеше од принципот да има по еден играч од Топ 5 екипите на Истокот, Калимеро мораше да се најде на ол-старот на местото на Џо. Не дека имам нешто против изборот тоа да биде Рондо, но сепак, Смит е човекот кој извиси во првичната селекција. Башка, и онака е низок Истокот, а неговиот талент околу рекетот добро ќе им дојдеше во битката со ѕверовите во рекетот од Западот.

Но, нема правда за Калимеро. Филм кој Смит го гледа последниве две години.

Веста дека Ентони Мороу од Њу Џерси ќе го носи дресот на Дражен за време на натпреварот во шутирање тројки е стара два-три дена, а гледам дека оттогаш привлече бројни реакции, пред се’ од фановите на Нетси (ретките) и од европските медиуми.

Бето пред два дена ме праша, откако се појави ова инфо за плановите на Мороу, дали ќе се навива за бекот на Нетси во Орландо?

Искрено, колку и да е симпатичен и од почит кон Дражен овој гест на Мороу, јас лично нема да навивам за никого кога се тројкашите, па и целата саботна програма во прашање. Како што се гледа во линкот најгоре, Мороу се решил сосема случајно на ваков гест, откако го видел повлечениот дрес на Петро како виси во арената на Нетси, а и откако го изгледал Once brothers.

Пред тоа веројатно не ни знаел за Дражен, или пак само наслушнал за него. За човекот кој почина кога тој имаше нецели осум години и кого никогаш не го гледал претходно.

Искрено, со среќа нека му е на Мороу во Орландо, но јас овој гест, кој сам по себе ќе привлече симпатии во Европа и посебно на екс-Ју просторите ќе го сфатев само доколку на него се одлучеше некој играч од некоја екс-Ју република или Европа, кој пораснал со приказните за големиот магионичар од Шибеник. За жал, првата категорија – играчи од екс-Ју републиките кои заслужуваат некој посебен спомен веќе ги нема во НБА.

Вака имаме само бек на Нетси кој можеби и на предлог на клубот се одлучува на ваков, искомерцијализиран чекор. Нешто што не е потребно кога е кошаркарскиот Моцарт и сеќавањата на него во прашање.

Откако Шек и Баркли си ги одбраа своите екипи за петочната Ол-стар програма, во студиото на ТНТ беше вклучен Блејк Грифин, првиот пик на Шек, кој го праша Грифиндор дали е подготвен во Орландо да игра за „Црниот Пет Рајли“. Ако за ништо друго (пошто нема некои подлабоки анализи од негова страна), О’Нил им служи во Inside the NBA за зезање, улога во која човекот одлично се снаоѓаше целата своја кариера.