Во претходниот пост ги спомнав ретро најавите за средбите во 90-те кои во голема мерка наликуваа на трејлери за некој блокбастер. На сличен начин фановите на Никси му посакуваат добредојде на Амари Стадемаер во Њујорк.

Заминувањето на Амари по 100-те милиони во Њујорк секако дека е удар за надежите на Феникс дека можат да го повторат успехот од последнава сезона, но сепак, и покрај се, животот мора да продолжи во Аризона.

Така, управата на Санси, со просторот во селари-капот кој се ослободи по заминувањето на Амари плус трампање на некој од играчите почна да го планира составот за следната сезона. Прво име на листата е Хидо Туркоглу, кој си ги запали мостовите во Торонто кога по крајот на сезоната кога даде неколку изјави во Турција дека не би сакал да се врати во Репторси. Покрај него, Санси фрлија око и на Џош Чилдрес, во кого гледаат замена во првите пет за Грент Хил, кој би добил помала минутажа како ветеран од клупа.

Жртви за доаѓањето на Хидо би требале да бидат Леандро Барбоса и Двејн Џонс кои биле испратени во Канада по што Репторси и Брајан Коланџело ќе почнат да го користат својот простор во селари-капот ослободен од заминувањето на Крис Бош во Мајами. Така, Коланџело планира да го испрати Џонс плус трејд отстапката која ја доби за Боѓ во Шарлот во размена за Борис Диао, иначе екс-играч на Санси во кој се гледа како на замена за Хидо од аспект на позицијата на point-forward.

Комбинаториката не застанува тука. Покрај Чилдрес, кој го напушта Олимпијакос и се враќа во НБА, по истиот пат оди и Линас Клеиза кој пак од Атина се сели во Торонто. Атланта, која се уште ги има правата врз Чилдрес, би требало да добие иден пик од втората рунда од Феникс плус дел од трејд-отстапката добиена од заминувањето на Амари во Никси.

Така, по заминувањето на Стадемаер, Санси би имале три нови играчи (Хаким Ворик) плус Фрај кој потпиша нов договор. Барбоса и онака беше вишок кога веќе доаѓа Чилдрес, а и платата му беше превисока, а Хидо би можел да се вклопи многу подобро во системот на Џентри и покрај Нештињо отколку што тоа беше случај во Торонто.

Репторси пак, губат Турчин, но се засилуваат со Литванец, Бразилец и Бразилец кои ќе се здружат со Шпанец и двајца Италијанци (Рашо е слободен) продолжувајќи ја идејата на Коланџело да го создадат најинтернационалниот тим во НБА.

Животот продолжува и во Феникс и во Торонто.

BUST!

Се почна до доаѓањето на Дони Волш и Мајк Д’Антони. Хаосот и тоталната некомпетентност на Ајзеа Томас, зачинети со целосната доверба во него од страна на газдата Џејмс Долан, Њујорк Никс ги претвори во Њујорк ТитаНикс. По клоцата за Томас, кој си имаше и лични проблеми вон теренот, Долан сфати дека е време за тотални промени и за тоа го ангажираше човекот кој зад себе има успешно досие кога станува збор за градење тимови од нула.

Само што, во случајот на ТитаНикси, не стануваше збор за обична нула туку за дебело негативна нула. За тим оптеретен со преценети играчи, со договори кои никој со здрав разум не би ги понудил, со ликови кои мислеа дека ако играат во Њујорк се качиле на Монт Еверест и играчи кои земаа милиони долари, а не ни играа. Некои од нив, како на пример Мутомбо, уште земаше пари од Никси, а не играше за Њујорк. Или па Алан Хјустон кој и за првата година помината во “пензија“ си зема преку 19 милиони долари.

Но, Волш им даде надеж. Поточно, Вејд, Леброн и Бош им дадоа надеж откако во летото 2006 година наместо долгогодишни, потпишаа кратки, четиригодишни договори со кои се ставија во позиција да бидат слободни ова лето. Тогаш се договараа на ваков потег, исто како што се договараа и сега каде да играат. Единствено ги извиси Кармело, кој се одлучи на пет години верност со Нагетси.

Свесни дека во Летото 2о1о ќе можат да се закитат со некој како Леброн или Вејд, како и уште некој слободен ол-стар играч, Волш и Д’Антони тргнаа со метење на ѓубрето кое се наталожи во времето на Ајзеа. Во различни трејдови и откупи на договори си отидоа доста фаци Единствена цел на сите тие потези беше да се создаде што е можно поголем слободен простор во селари-капот. Не се бараа добри играчи за возврат, ниту пак некои на кои договорот им трае преку 2010 година.

Исклучок е само оној од кој никако не успеаја да се откачат, најмрскиот и најмрсниот од сите нив, Еди Кари, на кого договорот му истекува следното лето и кој изминатава сезона за само седум одиграни средби (ако може да се каже – одиграни) во џеб стави цели 10.5 милиони долари. Да не зборувам за тоа колку ги чинеше Никси во идни драфт пикови кои се претворија во Ламаркус Олдриџ (Портланд) и Јоаким Ноа (Чикаго).

Еден куп играчи се прошетаа низ Њујорк измнинативе три години, правејќи го Медисон Сквер Гарден најнепрестижно место играње кошарка. Противниците често доаѓаа и си играа мајтап со Никси (така беше и во времето на Ајзеа, и тоа уште повеќе), а публиката во MSG во немање свој суперстар, скандираше МВП на ликови како Леброн, Коби и Вејд.

Но, надежта тлееше и секој муабет поврзан со тимот беше свртен кон летото 2010 година кога Леброн ќе дојде во Њујорк. Ако пак Џејмс се одлучи да не дојде, тука е Вејд, кој сигурно ќе дојде. Само на моменти се спомнуваа и Џонсон, Амари и Бош, но само како соиграчи на една од двете ѕвезди.

Токму таа самоувереност која владее кај Њујорчаните воопшто е нешто што го нервира остатокот од САД. Њујорчаните важат за посебна и горда врста, иако често тоа е без покритие. Тоа посебно се однесува на фановите на Никси, кои својот град го сметаат за извор, за “кошаркарска Мека“. Нешто што делумно ги нервира другите фанови, но кај поголем дел од нив е само причина за потсмев. Посебно за фановите на Лејкерси, Бостон и Чикаго.

А таа самоувереност уште еднаш ја доби својата корпа кога ни Вејд, а ни Леброн не го облекоа дресот на Никси ова лето, Наместо тоа, од некои други причини одлучија да играат заедно на Флорида. И тоа во пакет со Бош. Никси не го потпишаа ни Џонсон, а Бузер не ни беше алтернатива, иако имаше шпекулации откако го потпишаа Амари за 100 милиони за пет години.

Токму тие 100 милиони се главната причина поради која Амари се пресели во Њујорк. Кога ниту еден друг тим нема да ти понуди ни приближно, тогаш на виделина излегува дали си загреан само за пари или сакаш да бидеш и победник. Не дека има нешто лошо во заработувањето некој милион плус, но ако сакаше да биде дел од победник, Амари имаше опција во Булси, каде за малку помал договор ќе беше во конкурентен тим, можеше и да остане во Феникс, па дури и Кавси беа опција.

Вака, останува сам со своите милиони, кои се премногу за некој како него, во Њујорк. И единствениот играч кој нешто вредеше во Њујорк последниве две сезони, Дејвид Ли, стана жртва на чистката, нешто за што Никси ја заслужуваат секоја критика. Наместо да си гледаат во својот двор, тие величаа и трчаа по туѓи ѕвезди, неценејќи го сиот труд кој Ли го вложи во тимот. Сега тој ќе биде дел од Вориорси, а можеше да остане во Њујорк и да биде дел од трио со Амари и Галинари. Но, Никси не го заслужуваат Ли, а ни ништо подобро од ситуацијата во која се наоѓаат сега.

Всушност, заедно со фановите на Кавси и градот Кливленд, мислам дека подеднаков удар доживеаја и Никси на кои спремањето кое траеше 3-4 години заврши катастрофално. Иако нивната неоснована самоувереност до последен момент ги тераше да бидат убедени дека Леброн ќе биде нивниот нов лидер.

А сите оние муабети дека Амари ќе ги намамел Паркер и Мело во Њујорк…Ти се молам. Кога тоа Стадемаер имал таква моќ да привлече квалитетни соиграчи. Во Феникс играчите доаѓаа прво зошто сакаа да играат со Стив Неш, а потоа со сите останати. Дури ни привлечноста на големата сцена наречена Њујорк веќе не е доволна. Тоа го докажаа Вејд, Леброн, Бош и Џонсон.

Паркер следното лето е слободен, па кој знае, можеби ќе сака да се тргне од Тексас, ако до тогаш не најде заеднички јазик со Спарси или во трејд заврши во друг клуб. Мело пак, следниве недела-две би требал да стави потпис на нов договор со Нагетси. Тоа ќе значи дека Никси до него можат да дојдат само во трејд во кој нема да имат што да понудат.

И на крај останува тоа -  освен милионите на Долан, Амари и лажгата дека е престиж да се игра за Никси, на Њујорк не му останува ништо друго. А од вчера ја немаат ни надежта која ги грееше последниве три години.

ПС: Боро, Жаре и остали фанови на Никси, текстов не е насочен против вас, туку кон организацијата, градот и фановите во него кои се пресамоуверени без никакво покритие. Вас, како и вистинските фанови на секој друг НБА клуб (не оние кои ради некој играч или популарност навиваат за некој клуб) ептен ве поштуем. Посебно поради тоа што како фанови на Никси моравте и морате многу да истрпите и да страдате. Верувајте, зошто како еден од ретките фанови  на Хоукси тоа ми е многу добро познато.

ПС2: Задња вест е дека овој викенд нов играч на Никси би требал да стане Рејмонд Фелтон, досегашниот плеј на Шарлот. Не е лош потег на Волш, посебно со оглед на тоа дека нема некој избор на плеј на пазарот, но, ако не успеа да створи успешен тим во Шарлот, покрај Стивен Џексон, Џералд Волас и Борис Диао, не знам зошто би било поинаку во Њујорк. Сепак, да му судиме пред воопшто да го облече иовиот дрес. Она што е сигурно е дека Фелтон нема да биде за Амари она што за него беше Неш во Аризона.

Значи, она што се најавуваше изминатиов викенд би требало да стане реалност во следните неколку часа. Амари и Бркот пак ќе си се дружат, овој пат во многу постудено место од Аризона.

Можеби Амари не е (беше) главниот играш на пазарот на слободни играчи ова лето, но секако дека е еден од најбитните. Многу сценарија поврзани со него беа во игра, но последниве недела дена опцијата Њујорк некако се издвои без другите тимови многу да се трудат околу него. На крајот, можеби Никси му останаа и како единствена опција со оглед на неговиот апетит за зелени милиончиња.

Сите други тимови кои се играчи на пазарот се сконцентрираа на Крис Бош, означувајќи го како подобра инвестиција, од Чикаго, преку Мајами и Њу Џерси. Сега е јасно дека Никси не се веќе во игра што ја прави преселбата на Бош на Флорида или пак кај Булси неизбежна.

А околу влијанието кое го има Амари како нов член на Никси, се уште е рано да се каже. Ова сигурно не е последниот потег на Њујорк ова лето, но 100 милиони за пет години дружба со Амари се уште еден знак дека рецесијата е само измислица во НБА.

Ниту пак е последниот пост за Стадемаер и за Никси оваа недела во која многу работи би требале да се разјаснат. Останувањето на Џо во Атланта и преселбата на Амари во Њујорк се само загревање до конечните одлуки на трите главни ѕвезди на пазарот кои би требало да ги дознаеме до крајот на оваа седмица.

ПС: А оние изјави на Амари дека ќе ги намами Кармело и Тони Паркер да му прават друштво во Њујорк не би требало (ни смеело) никој да ги сфаќа сериозно.

Според менаџер, кој сака да остане анонимен Крис Бош е многу блиску да стане нов соиграч на Двејн Вејд. Нормално, сме слушале, слушаме и понатаму често ќе слушаме како главен дел од секоја шпекулација “од анонимен, но проверен извор“, но во оваа ситуација мислам дека тој извор е многу јасен. И јавен.

Станува збор за Хенри Томас, кој е менаџер, пази сеа, и на Бош и на Вејд. Како поинаку некој “анонимен, но проверен извор“ би имал инсајдерска информација за иднината на Бош, која као случајно, е поврзана со премин во тимот на Вејд. Башка, менаџер е човекот.

Но, настрана тоа, ваквиот развој на настаните би можел да значи старт на домино летото во кое една по друга ќе паѓаат плочките и ќе се расчистува сега ептен матната ситуација. Нормално, се додека не се појави на презентација во Мајами, Бош нема да биде играч на Хит, а во моментов не е баш ни јасна иднината на Вејд. Сепак, со оглед на сериозноста на Рајли и сопственикот на Мајами, како и самиот драж на градот со секогаш топло време (меѓу другото), најверојатно е останувањето на Двејн таму.

Е сега, со потпис-трејд за Бош, Мајами, со цел да ослободи плус место во селари-капот, ќе гледа да се ослободи од Мајкл Бизли, Марио Чалмерс и Џоел Ентони. Првиот, иако до сега не ги исполни прогнозите, има само 21 година и е практично на старт на кариерата. Момакот е страшен талент кој мора да созрее, пред се ментално со многу работа со него. Мислам дека во Торонто би сакале да добијат таков потенцијал за возврат кога веќе е сигурно дека го губат Бош.

Ова сигурно не е последната информација поврзана со Мајами и нивната потера по две големи ѕвезди кои би му ги донеле на подарок на Вејд.Се уште во игра се Амари и Бузер, доколку не успеат со Бош, како и помалку веројатната, но секако одлична варијанта – Дирк Новицки.

Секако дека најголемата награда, поголема и од таа да се има Вејд во тимот, е Леброн, сон кој пак го сонуваат уште неколку тима интензивно, а се обидуваат да го задржат и во Кливленд со цел да не им се претвори во ноќна мора.

Од страна, но секако не во инфериорна позиција, целата ситуација ја следат Њујорк, Чикаго и Њу Џерси, кои си имаат свој план на дејствување и кои си имаат свои предности кои сметаат дека ќе бидат доволни да се добие бингото ова лето.