Никси ги гледав 2-3 пати сезонава во „Пред Лин“ ерата и искрено, после тоа, не сакав да ѕирнам ни минута од нивните текми, кои во најголем број, сосема очекувано со таква игра, ги губеа. Екипа која немаше лидер на теренот, а ни во соблекувалната, исполнета со играчи кои во free to shoot системот на Бркот се изгубија. Нешто што знае да се случи кога на играчите ќе им се даде преголема слобода. Тоа со себе носи последици за одбраната и така во круг. Круг во која Никси влегоа и делуваше дека нема да излезат до крај на оваа сезона.
Се зборуваше за бркање на Бркот после Супер Боул, но после сево ова што се случи во последните недела дена делува дека неговата позиција е сигурна до крајот на сезоната. Уште повеќе, се добива впечатокот и дека не била вина на Бркот сето она што им се случуваше на Никси во првите месец и пол од оваа сезона. Човекот, веројатно од очај, се одлучи да менува нешто и да им даде шанса на момците кои спиеја на клупата до пред недела дена. Во тоа придонес имаше и повредата на Мело и за жал, трагедијата на Амари, кој го загуби постариот брат во сообраќајка.
Без нив двајца овие Никси изгледаат како сосема поинаква екипа, а посебно се чувствува самодовербата која ја стекнаа другите играчи, кои без Мело добија шанса да покажат дека и тие знаат да бидат од корист на екипата во нападот. Со експлозијата на Лин, експлодираа и неколку други играчи, како Тајсон Чендлер, кој си доби плеј кој ќе знае да му даде топка, Џаред Џефрис, кој од мета на навивачите на Никси стана незаменлив дел од тимот без Амари, Филдс, кој и пред две недели најави враќање во формата од руки сезоната, Шамперт, кој се ослободи од должноста да ја пренесува топката преку половина и да ја остава во рацете на Мело. Во таков не-коцепт така млад играч знае да се изгуби, па затоа и беа оние негови партии кога имаше по 20 шутеви од игра. Со Лин покрај него работата е сосема поинаква.
И last but not the least, Стив Новак, кој покрај Лин е најубавата приказна во Њујорк во последните недела дена. Новак секогаш важел за одличен шутер кој никако не ја доби, до сега, шансата која ја заслужува. Тука веројатно има најголем ефект повредата на Мело, со играч кој го менува во ротацијата кој не ја дави топката, не се труди сам да креира и кој знае да погоди кога е најпотребно. Најтешка задача за Бркот ќе биде да најде солидни минути за Новак кога ќе се врати Мело, кој самиот ќе мора да го смени својот пристап доколку сака да му биде од корист на тимот со својот камбек.
Мело кој го гледавме до сега, па и оној од Денвер, не е научен да се жртвува за екипата, да игра несебично и да ги прави сите оние ситни работи кои се потребни за победа. Со Лин како прв плеј, човекот нема да мора да ја гуши толку секоја акција, а и она што е најважно, ќе мора еднаш во својата НБА кариера да го почитува авторитетот на својот тренер и да не смета дека затоа што Никси дадоа лани пола екипа за него дека тој е тој кој ги диктира условите.
Затоа можеби е и подобро што прв, утре се враќа Амари, кој многу полесно ќе се снајде во новиот систем на Никси и играњето со добар плеј. На Амари добро и ќе му дојде да го нема некое време Мело покрај себе на теренот, него оваа несебична екипа која со својата игра и во напад, каде максимално ги шират одбраните и се жртвуваат во напад, би требало добро да му легне.
Инаку, за Лин, го гледав и синоќа со Вулфси против кои беше очигледен заморот кај него откако се исцеди во последните недела дена во кои од некој кој не добиваше шанса стана незаменлив играч во ротацијата. Затоа заморот е очекуван, исто како и падовите во игра. Но, и така уморен, што се гледаше посебно во второ полувреме, момакот успеа да пронајде начин да им помогне на Никси да дојдат до петтата победа во низа. Одличен беше Шамперт, а и Филдс и Новак, а причина се сите работи кои ги спомнав погоре.
Како и да е, последните седум дена донесоа нешто тотално ново во Њујорк. Иако најголем дел од фаците се истите кои играа и пред тоа, ова се некои сосема нови Никси.
