Не дека чекав на победата синоќа сред Бостон за да пишам привју за Хоукси, ама работите убаво си се поклопија. Момците на Вудсон ги гледам од стартната победа сезонава дома над Индијана и уште од старт ме убедија во она што го мислев – дека ова е најдобриот тим, од аспект на талент кој Атланта го имала во последните 20 години.

Се си е на место и единствено што може да ги спречи да се убацат во Топ 3 на Истокот ќе биде од ментална природа (или повреди). Баш тој можен проблем мислев дека ќе им се испречи синоќа на патот до победата во Бостон, ама ме демантираа. И тоа во голем стил. Со зрела игра од самиот старт, со доминација во скокот, посебно офанзивниот, во поените од контра и во негубењето глава кога Селтикси правеа серии за да им се приближат.

Разликата во овој тим и оној кој лани беше исплескан во втора рунда од Кавси е во тоа што Хоукси сега имаат вистински убиец од клупата во Џамал Крафорд, кој за сега се покажува како вистински потег добиен за ништо. Ако продолжи Џамал вака, ништо чудно да биде Најдобар шести. Токму ваква фаца им фалеше на Хоукси лани кога се губеа кога се менуваа петорките на теренот.

До сега се гледа неговиот целосен талент, а момакот не си е крив за релативно лошиот имиџ кој го имаше до сега. Не е тој крив што до сега во кариерата не играл за сериозен тим со јасна цел и со солиден тренер. Не е Џамал крив што си имал работа со Тим Флојд во Чикаго или пак не дај Боже со Ајзеа Томас во ТитаНикси и Дон Нелсон во Оукленд.

Второ големо засилување ова лето е Џо Смит, кој им го дава оној ветерански шмек и смиреност. Како замена во рекетот Џо е одличен до сега.

Во моменталниот одличен старт на Атланта голем удел има и сменетиот ментален пристап на Џош Смит, кој сезонава нема ниеден шут за три, што е вистинско изненадување. Џош се сконцентрира на одбраната и рекетот каде заедно со Хорфорд прави екстра скокачко-блокерски тандем.

Џонсон се води како лидер на овој тим и тоа ќе мора да го докажува сезонава, а посебно во плејофот. За сега добро му оди. Сличен третман има и Биби на кого сега му е многу полесно кога го има Крафорд покрај себе па на моменти има и петорка на теренот со Биби, Џонсон и Џамал.

Од Марвин очекувам напредок кој не го гледам за сега.

Рукито Џеф Тиг е потенцијал  и може да биде од голема корист.

На крај. многу ќе зависи од и од вештината на Вудсон да извади максимум од овие момци. Ако не го направи тоа, тогаш сигурно ќе лета следното лето, како вистински јастреб.

By Чоте

Ќе поминат многу години пред да се појави нов Реџи Милер. До тогаш, ова на сликата ќе биде најдоброто од Индијанаполис.

http://tinyurl.com/yfza42z

Вечер стартува новата сезона (кое клише интро)…а со оглед на тоа дека освен за Хјустон и Торонто немавме ваш текст за некоја друга екипа, (Шеп ќе ја прави најавата за Лејкерси, ја за Хоукси), после оној текст за четирите екипи од Дното на Западот, следат два “Групњаци, еден за Западот и еден за Истокот. Некој ќе добие повеќе.  некој помалку реченици…Идеме, не по некој посебен ред:

САН АНТОНИО – Знам дека голем број НБА фанови се надеваа дека ланската плејоф елиминација беше последното што ќе го видиме од овие Спарси, но трејдот, па пензионирањето на големиот Брус Боувен не ја поремети визијата на Поп за максимумот на оваа генерација. Данкан намали килажа, Ману е здрав, а Тони е Тони. Покрај нив сега ги имаат и Ричард Џеферсон и Антонио Мекдајс на двете најкритични позиции од лани. Да сум фан на Лејкерси би се замислил во врска со Спарси. Да сум фан на Денвер, би се исплашил од Спарси.

ДЕНВЕР – Последната реченица од делот за Сан Антонио најдобро ја опишува сезоната за Нагетси. Тие остануваат еден од фаворитите за пласман во финалето на Западот, но ќе биде потешко од лани. Ги нема Клеиза и Џонс, но има некои нови фаци кои би требале да ги заменат солидно, со поголема минутажа за Смит. Мело е во најдобрата форма, барем физички, од било кога и се ќе биде во негови раце ако сака да ги стигне другарчињата од својата драфт генерација Леброн и Вејд.

ЈУТА – Ова лето требаше да биде турбо за Јута, но наместо тоа во Солт Лејк Сити беше мирно како што и може да се очекува од мормонскиот главен град. Бузер остана, иако може да се деси да го трампаат сезонава. Остана и Милсеп, како и Мемо, додека не успеаја да се откачат од неупотребливиот Кириленко, кој и понатаму им го цица селари-капот. Дерон останува најдобар играч, плејофот е достижен, ама тоа е се. Најдобар потег ова лето беше примањето во Спрингфилд на Стоктон и вечниот Џери Слоун.

ЊУ ОРЛЕАНС – Ланската сезона беше големо спуштање на земја за Хорнетси, тимот кој требапе да има светла иднина. Крис Пол останува МВП кандидат, добар дел од тимот е сменет, но се уште го немаат оној квалитет плус за нешто поголемо. Се откачија од Чендлер, го имаат Емека, кој почна да им оди на нерви на новите соиграчи, Пеџа и понатаму зима пари за ништо, Вест е една од подобрите “четворки“ во лигата, Скот може да добие отказ сезонава.

ДАЛАС -Најактивни ова лето, заедно со Спарси, беа Мавси, кои одиграа паметно не чекајќи го Летото 2010 за кое се спремаат сите. Остана Кид, но Дирк сега покрај себе ги има и Мерион и Дру Гуден. Заедно со Џош Хауард прават интересна петорка која може да игра клучна улога на Западот. Не дека ќе бидат шампиони, ама изгледаат доста подобро од лани.

КЛИПЕРСИ – Кога се изгледаше дека ќе биде поубаво, дека ланската сезона ќе биде далечно минато и дека повреда веќе нема да биде збор кој ќе се слуша кај секогаш вториот тим во Ел-Еј, Брадата на Берон пак остана сама. Барем на стартот на новата сезона. Блејк Грифин го повреди коленото и ќе го нема некои месец и пол, а тоа значи нови маки за Данливи. Сепак, оваа сезона ќе биде подобра од ланската. Полоша не може, иако кога се Клиперси во прашање, се е можно.

ГОЛДЕН СТЕЈТ – Какo она We believe да беше пред мнооогу години, Дон Нелсон пак се скара со некој од играчите. Стивен Џексон се откажа од капитенската лента и побара трејд. Рендолф, Мороу и Кари можат да изненадат многумина, а интересно ќе биде да се види и Монтеј. Ќе играат брза кошарка, а на крајот плејофот пак ќе го гледаат од дома.

ПОРТЛАНД – Лани успеаја да стигнат до плејофот, но таму изгореа поради незнаење. Оваа година се малце постари и поумни, а и Грег Оден, конечно, делува како да фаќа залет. Главен потег беше ангажманот на Андре Милер, кој би требал да им донесе стабилност на плеј, додека најмногу среќа имаа кога нивните милиони ги одби Туркоглу. Интересни за гледање и тим на иднината.

ФЕНИКС – Викаат дека пак ќе трчаат, дека ќе играат како кога беа дел од НБА елитата. Арно ама, Неш е постар, Амари е осамен во рекетот, Хил е уште постар од Неш, а Џентри не е Д’Антони. Имаат понекоја светла точка, но факт е дека полека, но сигурно станува тажно во Аризона. Штета.

Лагано, ден по ден, оваа недела пред стартот на новата сезона, како и првата недела од сезоната ќе гледам да ги фатиме сите екипи со најава, кој поголема, кој помала. Овој пост му е посветен на, како што вика насловот, квартетот екипи кои се на дното на Западот, Тандер, па и Мемфис на моменти, би можеле да изненадат многумина. Сепак, плејофот е само далечен сон за сите четири екипи.

Некако најмногу муабет летово се вртеше за Гризлиси од единствена причина што летово во градот на Елвис се пресели Ален Ајверсон, кој успеа да си најде екипа во која ќе истера една сезона, нема да биде ни блиску до плејоф, а камоли титула и со самото тоа очекувањата нема да бидат високи.

Човекот едноставно не сакаше да оди против својата слика за себе според која тој мора да биде стартер, по секоја цена, па макар тоа значело и стартер во првиот тим на локалниот Пензионерски Дом.

Сепак, Гризлиси се далеку од Дом за ветерани и одлуката да го донесат Ајверсон, а и Зеко Рендолф летово ми е тотална мистерија, Нормално дека со Ален сакаа да пополнат барем дел од празните места во арената, но не знам како можат тој и Зеко да влијаат позитивно врз развојот на младиот тим.

Проблемот со тренинзите на Ајверсон, како и големата потрошувачка на топки и незгодниот карактер на Зеко се токму спротивното од она што им требаше на Гризлиси. Наместо да го градат тимот околу Геј, Мејо и рукито Табит, во управата се решија на потег кој можеби ќе им донесе која победа плус (Можеби), но и оддалечи од некоја посветла иднина.

Зеко, а и Ајверсон во помала мерка, се познати како Црни Дупки и тоа најмногу ќе ги нервира Мејо и Геј, а со тоа не верувам ни дека ќе има некоја атмосфера во тимот.

Штета, а имаа предиспозиции за сезона-две да направат голем исчекор напред.

Грешката на Мемфис не ја направија во Оклахома сити, а ни во Сакраменто и Минесота. Таму си оставија доволно простор во селари-капот, дел од нив ослободија и плус простор ова лето, и во новата сезона во целост ќе се потпрат на своите млади играчи.

Најголемата ѕвезда во ова трио ја има Оклахома во Дурантула, кој сезонава може и до Ол-Стар, иако крилните позиции се најсилни на Западот.

Нема причина Кевин да има уште една одлична сезона, а заедно со него созрева и остатокот од тимот. Ќе направат понекое изненадување, но тоа е максимум. Во полоша состојба се Вулфси и Кингси, кои ги очекува долг пат до враќање на некои позиции кои ги имаа кон почетокот на овој милениум.

За овие четири, толку.

Полека екипата на МакНБА се одзива на повикот за статии Овој пат Мими познат како Turpis реши да ни пише за неговите Рокетси..

Не е се онака црно како што изгледа. Одлична година за правите фанови на Рокетс кои ќе уживаат во оваа сезона. Што ако го нема Yao? За T-Mac па ич никој не се секира иако самиот си најавува огромен камбек затоа што летово работеше со Tim Grover (трењерот со кој работеа сите мега-убер супер ѕвезди после некои повреди и кога паузираа).

И oнака откако двајцата се во ростерот на Рокетс не се изнаиграа многу заедно због жуљеви, криви колена и лошо кинеско млеко без калциум. Предвидено време за враќање на Стејси е после 23ти ноември кога му прават MRI на коленото.

Ron Artest замина во најголемиот ривал на Рокетс, тимот за кој навива пола држава (нешто ко со Манчестер Јунајтед, ко је најачи – за њега сам). Дојде Trevor Ariza на кој 10 тима му нудеа многу повише пари него Рокетс а неговата изјава околу тоа -

“I’m a Champion. I’m a Houston Rocket”. Нејќеше да ги заебе луѓето што му се јавија први а и ваљда зашто му понудија најдобри услови.

Најнапалени фановите на Хјустон се за детето познато под име Chase Budinger. Една од најголемите кражби на овој драфт одбран во втората рунда пред крај некаде. Малиот Air Bud – поранешен одбојкар со 40 инча вертикала и windmills куцања како сака летово во летната лига имаше неверојатни статистики. .944 за слободни, .681 од поле и неверојатни .727 за три поени.

Земаа уште еден пик под име Jermaine Taylor, дете со добри движења али којзнае дали ќе се покаже многу. Ги откупија правата од Atlanta за David Andersen (Аустралијанец), центар кој цел живот играше во Евролигата (со освоени 7 титули, ако не се лажам) на кој ќе му треба мало прилагодување во НБА, НО ако можеше Luis Scola да стане едно од најдобрите крила што да не може да напредува и Andersen.

Најбитното: тука се сите играчи кои ги играа последните 4 натпревари од серијата со Лејкерс. Знаат да играат добро, но знаат и ептен да усерат. Shane презема нова улога во тимот, не му е више задачата само да го чува најдобриот од противничката екипа, него и да шутира – нешто што неверојатно му тргна во претсезоната.

Го имаат и најнискиот можен центар Chuck Hayes.

Дечко за кој сите викаат дека не го бива во напад – но одличен во одбрана. Турбобрзиот Aaron Brooks ако има боља сезона од лани ќе стане еден од најдобрите плејмејкери во NBA. Факт. Одлични играчи од клупа се и крилото Landy и пенетраторот Lowry.

Го имаат и Brian Cook со договор од 3.5 милиони кој им го турија Memphis – сирот нема да види минута играње, ама ептен не го бива, да не му вредеше тој договор толку досега ќе го избацеа. Изглеа Brent Barry иде у пензија, а за 15то место во ростерот се “борат” Joey Dorsey и Pops Mensah-Bonsu.

Годинава една од 2 работи ќе се случи. Или ќе потонат толку многу и ќе имаат еден од првите три пика на драфт догодина или ќе станат најпријатното изненадување во NBA.

Највечи фан Рокетса од Куманово – Мими.

Зошто баш од сите тимови објавуваме привју за Репторси? Затоа што Зналац ни го остави во коментари.. и затоа што Торонто е едини канадски тим што не е хокеј, а е во НБА. Има смисла?

Кој сака може да ни прати привју за други тимови, нивните омилени или не (Лејкерси и Атланта се зафатени). Може да праќате у коментари или на добро познатиот мејл макнба на џимеил.цом.

Е вака вика Зналац:

После разочарувачките 33-49 минатата сезона, што повеќе се должеше на персоналните промени во стручниот штаб и екипата, отколку на слабиот квалитет, шефот реши да зачисти малку по дома и практично остави само 3 играчи од почетокот на ланската сезона (Bosh, Calderon, Bargnani). Jay Triano доби 3-годишен договор и шанса да покаже што знае.

Факт е дека е локален производ и дека е со тимот веќе 7-8 години, но факт е и дека ужива респект надвор од екипата (работи со тимот на САД). Тоа што ми се допаѓа кај него е што сака да го слушне туѓото мислење (за разлика од Mitchell, кој сам си носеше одлуки) и има доста аналитичен пристап.

Во текот на подготвителниот период, покани повеќе тренери на ден-два да ги следат тренинзите и да ги изнесат своите видувања и сугестии. Знам дека еден ден беше Јасмин Репеша, кој држеше и преадавање на Универзитетот Ryerson. Исто така, Jay доста внимание посветува на теорија, т.е. табла (слично како coach K).

Не го личи

Стартери се очекува да бидат Calderon, DeRozan, Turkoglu, Bosh, Bargnani. DeRozan до сега остава многу добар впечаток и мислам дека може да биде изненадување оваа сезона. Тоа што ми се допадна е што се труди да научи, многу е дисциплиниран и покажува добар карактер (тоа што на 20 години не е ишаран со тетоважи е секако позитивно, слично како кај Bosh).

Освен тоа, има доста солидни атлетски предиспозиции (има пар видеа по нетов со негови куцања од пред година-две). Тоа што ме загрижува е одбраната на првата петорка и мислам дека тука ќе треба многу работа за да функционира солидно.

Друга работа е што во нападот Turk, Bosh и Bargnani оперираат на истиот простор и ќе треба малку повеќе креативност во тој дел. Инаку, по смената на тренерот Bargnani си фати добар ритам, па ако се погледнат PPG бројките од All-Star наваму, пред него се само Howard и Yao.

Здравјето на стартерите ќе биде голем фактор, но важи за било кој тим во лигата.

(ДеРозан го викаат нов Винс Картер демек)

Од клупа главно ќе ги гледаме Jarrett Jack, Belinelli, Antione Wright, Reggie Evans, Amir Johnson и Rasho. Интересен микс, кој би требало даде резултати (тука посебно мислам на првите двајца). Преостанатите четворица – Marcus Banks, Quincy Douby, Partick O’Bryant и Sonny Weems, не очекувам да добијат некоја минутажа. Поточно, Banks требаше да биде трампан за Matt Carroll, ама изгледа тој муабет веќе не е актуелен.

Како и да е, стартот ќе биде тежок – од првите 12 средби, 8 се на страна, а првите 2 дома се со CLE и ORL. Стартот во основа не значи многу (пред 3 сезони почнаа 2-8, а завршија 47-35; лани почнаа 3-0, а завршија 33-49), но сепак ќе биде некаков показател за карактерот на тимот.

Плус, тоа што ќе бидат 15 дена надвор од Торонто на почеток од сезоната, ќе биде корисно за тим со толку нови фаци.

Hedo до сега имаше поштеда… Вечер ќе има 10-15 минути за сефте, против BOS… (забелешка: изгубија 19 разлика Репторси)

Моја желба за сезонава 48-34 и второ коло од плеј-оф… Реална прогноза, 40-42 и метла во прво коло…