…па ние лани игравме во финале, ние сме фаци, посебно ние од Ел-Еј. Ние од Бостон го немаме Кевин Гарнет, а ни Лион Поу, ама за разлика од овие од Холивуд, имаме ПУБЛИКА, која навистина е brotherhood и благодарение на која се вративме во игра против Орландо, иако бевме во минус од скоро 30 поени.

Нашата публика цело време беше зад нас, е сега, што нас не не биваше да ја свртиме целосно и покрај ужасните последни 15 минути на Орландо, кој за жал не е тим од калибарот на Чикаго, тоа е наш проблем и нешто на што ќе мора да поработиме. Иако, без помошта на Кеј-Џи во одбраната и во рекетот, како и таа на Поу, ќе биде многу тешко.

Не дека Орландо игра многу преку Двајт, кој добива топки на капка во рекетот, но имаат крила кои не можеме да ги чуваме. Рондо беше труба, не личеше на себе од првата, а истото се однесува и на Реј Ален. Пол никако да сфати дека неговиот грб е тоа што треба да не носи, иако беше ефикасен ако ги гледаме бројките. Кој знае, можеби ако овие тројца почнат да играат, во комбинација со разбудената клупа и ќе успееме да ја свртиме исто како со Чикаго.

Но, нашата публика ја заслужува секока пофалба, во ниту еден момент не се откажа од нас. Ако не за друго, за нив вреди да се игра.

А, т.н. фанови или позери во Ел-Еј повеќе гледаа да си се сликаат, наместо да го бодрат својот тим кога е најпотребно. Убаво им е да се дерат, мада тоа ретко кога се дешава, да не си ги воспалат холивудските грла, кога некој нивни играч ќе закуца или погоди тројка, ама ни тоа не се дешаваше често синоќа. Кога најмногу им требаа на Лејкерси, на минус 10 или помалку, беше тишина во арената, си го пиеја виното и си грицкаа. Баш им беше гајле што се дешава на теренот.

А. на теренот лекција од дисциплинирана игра на двата краја од теренот од Рокетси за тимот кој би требал да се прошета до Финалето. За тимот кој никако да покаже killer instinct и покрај сиот талент. За тимот кој има моф-брадат играч во рекетот кој рика на секој контакт ала Сабонис, наместо да гледа да убаци два. Или има лидер кој спие едно полувреме, па после се буди. А и тој пред средбата, нешто грлото го болело, па не тренирал.

Голема работа, во плејоф луѓе играат со повреди и никому ништо, овој грлото го болело и не тренирал. Вистинска Ел-Еј патетика, уште сега некој сценарио да напише на таа тема.

Да не зборам за постојаното плачење кај судиите. Да, можеби имаше понекоја грешка, но ги имаше и на двете страни, исто како и во Бостон. Тоа не значи дека треба да се буниш на секоја одлука и да глумиш лудило, кога ТВ снимките јасно покажуваат кој е во право. Тоа е само доказ на очајот.

Очајот кој мора се претвори во желба за надигрување и докажување дека сите епитети кои некој ви ги дава треба и да се докажат на теренот.

Знам, таа т.н. публика тоа не го заслужува, ама не играте за нив, играте за себе.

ПС: Секоја чест за Јаоза, Брукс, Рон, Батие и друштво. А и за Рик Аделман.

ПС1: Во Орландо не верувам дека се многу среќни после победата. Помалку тројки и посмирена игра е потребна кога ќе се стигне до така голема предност. Како што кажа Баркли на полувреме, да ги цедеа оние 24 секунди напад до крај на средба, немаше да успее Бостон да намали на помалку од десет. Ќе научат.

Остај трејдинг дедлајн, за кој и онака нема што посебно да се пишува, освен продолжената активност на Никси, некако заедно со дедлајнов, пред и после него, се изнаредија повреди кои можат да бидат клучни за некои екипи и нивните амбиции сезонава.

Тоа посебно се однесува на Феникс и човекот кој беше дел од најмногу трејд муабети. Амари ќе го нема до крај на сезона! Нешто што со оглед на моменталната позиција на Санси може лесно да значи дека нема ни да видат плејоф. Не знам дали сега Стив Кер си вика – “Требаше да го трампам“, ама во тимот на Џентри и онака немаше замена за Амари, а ни за Шек на клупа. Сега поголема минутажа ќе имаат ликови како Амундсон и полошиот од близнаците Лопез. Дедовците Шек и Нештињо, заедно со Ричардсон и уште еден дедо – Хил, сега ќе мораат да ја спасуваат сезоната. Нешто што со оглед на јачината на Западот, каде имаме девет екипи за осум плејоф места, ќе биде многу тешко.

Втора повреда, која може да биде клучна е таа поради која Гарнет не се појави на теренот во второто полувреме од поразот во Јута. Кеј-Џи веќе некое време имаше проблем со коленото, така да ако ова е стварно сериозно, Бостанџиите можат да се простат од првите две места на Истокот. Посебно сега откако Орландо во Рејфер Алстон, кој го доби за кило леблебии, си најде замена за исто така на подолго повредениот Џамир Нелсон.

Третата повреда е нешто што ќе беше чудо да не се случеше. Толку од Трејси Мекгрејди сезонава – вест која не изненади никого. И онака со него во тимот Рокетси повеќе делуваа како да се мачат, а без него барем минути добиваат момци кои гинеа на теренот. Само не знам колку им е во овој момент паметен потегот да го трампаат Алстон.
И да, Ману ќе го нема 2-3 недели.

Aј шо не го избраа на Олстар, а заслужи 5 пати поише од Дејвид Вест рецимо, млад е, има време. Ал Џеферсон го еба десното колено скроз (лигаменти) и толку од него за оваа сезона. Ќе ја заврши со просек од 23 поена и 11 скока.

Многумина веќе го вбројуваат во топ 25 играчи во Лигата, како единствен достоинствен центар (иако не е баш природен центар) освен Двајт Хауард (кој исто не е баш природен центар) освен Шек. Има многу јака игра ко ќе се спушти на пост, и можда е најдобар во таа категорија иако е сеуште млад (24 години). Ако догодина продолжи вака не му бега Олстар.

Кога сме више кај малери, да кажеме и дека уште едно десно колено се сјеба деновиве – она на Крис Бош. Тука нема кврцнати лигаменти, но доволно е сјебано за Бош да не игра на Олстар, а да го замени Мо Вилијамс, за Кливленд веќе да не се жалат. Со ова лајн-апот на Исток станува значително понизок, пошто освен Гарнет и Хауард немаат никој над 205 цм, а имаат едно чудо бекови.

Иначе повреден е и Биби, ама нема сеуште вест дека нема да шутира тројки.