Веќе во неколку коментари на претходниот пост се разврза муабет за синоќешната утакмица помеѓу двата тима од ЛА, во кој Лејкерси излегоа ко победници.

Така се роди голема љубов меѓу двајца млади и надежни центри – А.Б и Д.Џ., видно запотени после доброто рвање под кошевите
Лејкерс-Клиперс е мрска утакмица, одувек и била, но она што е важно чисто да се одбележи е учинокот на Бајнам од 42 поена и 15 скока за 36 минути игра, со тоа што стана првиот играч на Лејкерси после Шекил 2003 да постигне преку 40 поена, а да не се вика Коби. Последноспоменатиов пак, забележа одново трипл-дабл со 18 поена, 10 скока, 12 асистенции и мизерен шут од поле. Единствена светла точка кај Клиперс Шмиперс беше нивниот центар ДиАндре Џордан со феноменален ко за него достиг од 23 и 12.

Нешто што ми е непријатно за коментирање е масакрот на Мавси од страна на Милвоки, со 34 разлика (стално ми е непријатно коа некој тим губи со толку разлика). Ме радува само фактот што Чарли Вилануева (ако памтите многу го воспевав у времињата коа бев активен на МакНБА а он сеуште во НЦАА), со учинок 32 и 10 бил мен оф д меч. Сепак дечкото никако да стане елитен играч, оваа сезона си е просек, иако има некој напредок од лани.

Од Грција, освен што немирите продолжуваат, стига веста дека по повредата на Чилдрес, Олимпијакос е ептен заинтересиран за ангажирање на Стефон Марбери. Управата на Њујорк размислува да го пушти детето да се истрча малце на европски паркет само под услов ако се откаже од 10ина проценти од годишната плата што му е предвидена (а пошто зима 20 миљона, таа скромна десетинка би била 2 и нешто милиони). Ај да видиме ба баш.
Инаку вечер, 2 од најдобрите тимови у Лигата ќе си ги одмерат силите (каков епски израз бај Златко Калински). Во Орландо ќе гостува актуелниот шампион, Бостан Селтикс. Орландо има серија од 7 победи по ред, Селтикс 6. Бостанци синоќа го тепаа другиот тим од Флорида, Мајами. Орландо не биле волку јаки од времето на Пени и Шек. Утакмицава ќе биде од големо значење пошто е привју на полуфиналето или финалето на Исток. Ова е нивно второ соочување, у првото Бостон газеше, па сеа Орландовци се желни за одмазда. Башка, у питање е домашен терен у плејоф. Иначе ако Орландо победи, ќе биде број еден на ниво на цела НБА. Каков Коби, Леброн.. Двајт е човекот (со ненормална јака поддршка од Хидајет, Рашард и Џамир).

Газење поштено, до титула со стил.

Најава можда боља и од на Булс:

Малце патетичен микс од фан:

Скал Ирецот од драмите на Бекет:

Тоа е тоа. За многу години. Уште една сезона заврши.

И малце генгста со нашиот нов МВП на финалето:

Некој го јаде бостанот на полувреме. Не знам дали ќе имам живци да ја догледам утакмицата. Утре полагам. Џејмс Поузи и Еди Хаус.. не.

Некој ако сака, нека напише свое видување. Ќе му објавиме, не е проблем..

Ај, кој нема среќа у баскет, има у љубов.. мрсно лето ќе биде ова за сите нас Лејкерс фанови на блогов!

И официјално, 131-92, Бостон ја освои јубилејната 25та титула.

Зелениот бостан го обравме слатко!

Иако за момент си помислив дека се случува гејм 4 пак, Лејкерси се вратија и Бостан успеа да ја изгуби утакмицата. Гарнет е нај-не-клач играч на светот, а Пол Пирс многу се фура. Коби не игра на највисоко ниво, ама затоа Гасол се врати од мртвите. Фишер е ко коњ на ЛСД, ама Фармар е ѕвер. Дополнителна околност е неиграњето на Кендрик и играњето со пола нога на Рондо, како и чудното судење кое сепак мислам дека на крајот на денот ќе се испостави дека одело во прилог на Бостан.

За утакмицава немам што многу да кажам што не е кажано во коментарите под прошлиот пост.. мислам дека ќе се игра седма.. која ќе ја добијат Лејкерси.. се вративме психички.. Единствено ме плаши будењето од хибернација на Реј Џизс Ален, и надреалните способности на екстратерестријалниот Сем Кесел. Уствари шо тресам ја, 2 на гости против Бостан..

Инаку после она што се случи во четвртата утакмица, јас сеуште не сум опоравен, и све ми е некако ради реда.. синоќа дури не ни мислев да ја гледам утакмицата, дури и не ми ни значеше победата на Лејкерси..

Сега не знам што да напишам, неделава имам 5 испити во 5 дена, така што ако сакате малку за Политичка филозофија, може.. Сепак, еве тема за муабет: Пол Пирс го надигра Коби, а сепак Лејкерси тепаа.. што може да значи тоа?!

Но, знае да прави многу други работи. Меѓу другото, да освојува и титули. Или пак да се потруди за тоа.

Коби пуца слободно

Прво, ги прифаќам замерките за тоа дека дури и во регуларна сезона имаше повеќе постови на блогов, него ли за време на големото финале, стварно Големо со големо Г, особено додека ги глеаме клиповите со Џабар, Меџик, Бирд, Мекхејл, Чембрлен, Расел, или ај, се додека не влезе во игра Џејмс Поузи.

Меѓутоа, додека Енко е на листата на повредени, мојот капацитет е толку. Шо да праам, и мене ми фалат постови. Затоа и пишувам. И да ве потсетам, кој има желба, идеја, можда некој веќе напишал нешто, а сака да му биде објавено – maknba на gmail точка com.

“Тапа брат, а..”

Е сеа – утакмицата мрскотија жива.. згора на се’ ја глеав опиен пошто ми беше апсолветнска, и впечатокот ми е.. не знам, лош, многу лош. Како тврдокорен навивач на Лејкерси, пак ќе повторам дека не сум задоволен од тоа како се одвиваат работите, и дека само публиката, и факторот Кобијачич, условен и од збунетоста на Гарнет и Пирс доведоа до 2-1.

Гасол и Одом се гледа дека се борат, меѓутоа, како да им фали присебност. Како да им фали идеја. Како да им фали.. секс. Не знам, Гасол на моменти изгледа жалосно. Одом изгубено. Доколку не се вратат, не праиме ништо.

Одбрана – прилично конфузна, а нападот без врска (важи и за двете екипи). Лоша селекција на шут, зицери, од друга страна тимска игра ама па без ефект, како да не се осеќаа природно на теренот повеќето од играчите. Коби изигра величествено, ама утна триесет и осум слободни. Мислам дека да играв американка со него вчера, ќе го тепав. На крајот, сепак, си презеде одговорност, и во манир на МВП си кажа што како..

Сепак, да беше тесно, тие четириесет и три слободни фрлања кои ги промаши, можеа да бидат злокобни.

Ракун

Бостон пак, полека заличуваат на истите тие што се мачеа со Атланта. Циклично играње, играат па паѓаат, па играат, па пак паѓаат, па ги нема, па ги има, па некој од клупа изненадува, па некој од Дуо Трио го снемува.. Гарнет јас го мрчам, но пак имаше солидна ол араунд партија, иако може он боље (се виде на претходните утакмици). Пол Пирс Вистинска ко да се исплаши од родниот град, или па ко да мислеше дека е 4-0 па сеа само треба да им ја дадат титулата. Док Риверс е добар тренер, Фил Џексон на моменти мислам дека појма нема што прави.

Како и да е, мора да го поздравиме Фацата на оваа утакмица, неговата мажественост, Саша Вујачич! Напален, изгубен, како Халбери Фин кога пловеше по Мисисипи, така младото Словенче, со леснотија трчаше по паркетот во Стејплс, и му фати шут, и не се сопре. Како кинеска копија на Стив Неш. Како Росицки во Борусија Дортмунд. Како пеперутка.

Саша Вујачич со Вујомобилот

* * *

Мојот впечаток е дека ова што го гледаме во текот на целата сезона и плејофот, е само една голема случајност во ситуација кога сите тимови се израмнети и во ситуација кога некои кампуси како на пример овие два, изненада се набилдаа со играчини, и сега сеуште трагаат по свој идентитет. Енко пред некое време запиша на блогов за една дискусија што ја имавме, дека Селтикси 08 се како Лејкерси со Мелоун и Пејтон – прејаки, ама врска немаат што праат. Тоа сеуште важи за нив. Меѓутоа и Лејкерси 08 се ист таков тим, иако се работи само за еден “новајлија” (леле го мрзам зборов!) и евентуално стариот вук Фишер. Уствари Лејкерси се суштински нова екипа, бидејќи функционираат на друга матрица. Беа долг период стабилни, и првиве три утакмици од финалето конечно на површина им изби најголемата слабост – немањето заеднички дух. Синоќа на теренот имаше жолти играчи кои се бореа, и жолти играчи кои гледаа ко мулиња, што е многу подобро од првите две утакмици, кога на моменти и тие што се бореа стануваа мулиња под дејство на другите.

И сеа една дебилна прогноза за исходот понатаму: ако се опраат и двата тима – Лејкерс во 7, ако се опраат само Лејкерс – Лејкерс во 6, ако остане вака – Бостон во 6, а ако се опраи само Бостон – Бостон во 5. Баба Ванѓа вода да ми носи значи.

ден два три пројдени без сон
ден два, ставив римајндер на телефон
за да станам и да ја изгледам текмата
право да си признам
пекмез мислев станал бајнум петката
на лејкерси млад, и стап
набилдан и јак
мужина јачина муда ко пајажина на пружина
ги изеде сонцата ко за ужина
куцања скокови блокови лактови ги покоси
мускули бре црнечки со амари брише патоси
им ги исклоца размрданите газови
ги згазија ги сведоа на пацови

а коби што да кажам абе вонземски талент
потење и напор, па не играме балет
него тотален баскет од кој крцка паркет
избор на потези ко во голем супермаркет
еј ролинг или кросовер на дупе бута
отсвртување и преку рака пеес шута
за два, за три, за осумдесет поени
џабе нешти, деновите се избројани

ни зад мтв коментатор ни зад лош тв прием
лузерот од феникс не не не може да се скрие
еј барбоса земи фати срп и коса и да косиш
трева пакувај во снопови да носиш
коњи на поило и лисја тутуни да редиш
мерион моеш комотно за во музеј да си средиш
во некоја поставка за каменото доба да си седиш
ко дома
праисторија, да запалиш огин пробај
со стапче, со камен, ко скинер гола вода
со горена брада бодибилдер
и глодар

и џабе ви е све
кога го имаме фишер на плеј
да испумпува со лева
а задожен да дига џева
број седум ламар одом
и оној радманович ко кондом
а тревор ариза
ех грент хил е во криза
испи спрајт во фаца
суетата го гриза

џабе што да редам кога убо си се виде
лејкерси најјаки абе лејкер сум до гуша
допрва наше време иде
за новиот шоутајм светот нека слуша

(ONCE AGAIN: Ова како интро…Се молат сите блогери, сајтови и сл., кои не имаат во своите линкови да ја сменат старата адреса со новата ни дома. Благодариме. AGAIN!…Иначе, овие два-три дена немаше нешто посебно постови поради преселбата на сегашниот наш сервер на два нови, посигурни и постабилни во земја бааги далеку од нас.

Со оглед на тоа дека изминува првиот месец од новата сезона, во следните неколку дена малку ќе Месечариме со издвојување на некои од главните, не-толку главните и мрските фаци и тимови од првите 30 дена…

Почнуваме со Истокот и тимот кој барем за сега суверено си го држи првото место во својата конференција – Орландо. Вака весели во Дизниленд веројатно не биле од летото 2000 кога ги лапнаа во речиси ист ден и Грент Хил и Трејси Мекгрејди (сите знаеме како заврши тоа), а можеби па и од времето кога Шек и Пени беа страв и трепет низ лигата.

Орландо има нова главна фаца во ѕверот Двајт Хауард на кого кога ќе се размавта со бицепсите, трицепсите и рамењата никој не може да му фати скок. Баш заради тоа момакот е прв скокач во лигата и со право иднината на лигата во рекетот. Тие што се со NBA Macedonia од нејзиниот старт знаат дека Двајт го најавував како следна голема фаца уште од неговиот почеток, а тоа полека се остварува. Доказ за тоа беше и СП, а и првиот месец од новата сезона.

Покрај Ѕверот, Орландо има солиден микс на млади играчи и искусни фаци кои барем за сега одлично ги вклопува во целина Брајан Хил. Грент Хил (пу, пу, пу…) конечно е здрав (и жив) и е лидер на младите момци. Задача во која му помагаат и Тони Бети, па и Хидо и Аројо. Баш Порториканецот со Џамир Нелсон прави солиден тандем на плеј, а од помош сезонава е и Кион Дулинг. Од корист е и Дарк-О, но се уште не покажал нешто со што би ги заслужил тие 60 милиони кои ги побара пред две недели за продолжување, а не е лош, посебно во одбраната ни Тревор Ариза. Лош, и за сега неупотреблив (освен за сликања) е Џеј-Џеј Редик, на кого многумина и онака не му предвидуваа некоја посебна НБА кариера по добрата игра на Дјук.

Тоа е за Орландо, најдобиот тим на Истокот по првите месец дена и тим со една од најсветлите иднини во моментов. Дизниленд пак стана интересен.