Честито Ем-Џеј, успеа да ја создадеш најлошата екипа во историјата на НБА. Екипа која никој со грам памет не би сакал да ја гледа на ТВ и екипа за која веројатно и поголем дел од градот Шарлот не навива. Во Филаделфија славеа синоќа кога дознаа дека Никси ги тепале Бобкетси и им ја запечатиле најлошата сезона на еден тим евр, со процент на успешност од мизерни 10.6% (скoр 7-59).

Со ова „достигнување“ Мајкл уште еднаш докажа дека големината како играч не мора да значи и големина како НБА оперативец, а овој пат и како газда на еден тим. „Успешната“ кариера која започна во Вашингтон доби своја круна сезонава во Шарлот. И после се чудеа луѓето зошто Булси не му понудија на Мајкл да биде еден од нивните главни луѓе откако се пензионираше.

Ете го и одговорот. Човекот даде се од себе да стане газда на Бобкетси, затоа што сака да биде секаде главен, иако очигледно и не се разбира нешто посебно во својата работа. Победникот кој беше на теренот сега стана лузер како газда на еден тим. А и како негов оперативец, со оглед на тоа дека последните сезони негови беа сите потези поврзани со драфтови, трампи и потпишување слободни агенти.

Во Чикаго знаеја каков его-манијак е и затоа не сакаа да го имаат во својот офис. Можеби тоа во голема мерка му помогна да стане најголем играч на сите времиња, но таквиот пристап не пали на новиот „терен“ на кој тој сака сега да игра, каде важат некои сосема нови правила.

Сега се ближи драфтот, на кој Шарлот ги има најголемите шанси да го добие првиот пик. За доброто на лигата, а и на Ентони Дејвис, да се надеваме дека Мајкл нема да ја има таа чест да бира како прв.

Вистинскиот крал.

Мајкл преку неговите редовни муштерии – Кавси и Крег Ило.

Овој лик подоле на сликава денеска полни 49 години. На МакНБА неговиот роденден ќе го прославиме со неколку ретки фотки кои можеби не сте ги виделе до сега. Како бонус, секоја од фотките е бааги голема и доволен е еден клик да се претвори во топ постер. Среќен 49-ти, МЈ.

Познавајќи го фанатизмот на Коби, сигурен сум дека ќе игра се’ додека може да го престигне Мајкл. Вилт е достижен, посебно ако продолжи да игра како оваа и во следната сезона. Карим и Поштарот се во друга галаксија, нешто за што можат да им се заблагодарат на своите долги кариери без некои посериозни повреди кои засекогаш би ги изреметиле (и нивната големина како играчи и како стрелци, нормално).