Синоќа во Њу Џерси се одигра последната НБА текми и од следната есен Нетси ќе ги гледаме во Бруклин, нешто за што посебно Џеј Зи сонуваше од првиот ден кога купи акции во клубот.

Со последната текма во Њу Џерси клубот се збогуваше од своите тамошни навивачи, кои ретко кога во последните години ја исполнуваа арената во која играа Нетси. Сепак, синоќа впо бесцелниот дуел со Сиксерси публиката се собра да им каже збогум на Нетси, кои после 35 години си одат од Џерси.

Во последниот настап таму од клубот одлучија да им оддадат почит на некои од своите легенди, а кога Нетси се во прашање и ги нема нешто посебно многу. Една од нив е Кени Андерсон, исто како и неговиот партнер во бековската двојка кога играа заедно во Њу Џерси, Дражен.

Како посебен гостин во чест на Дражен беше повикана мајка му Бисерка, која редовно се појавува на секој трибјут посветен на нејзиниот трагично загинат син.

Јас сум еден од тие кои ја имале таа чест да се запознаат со оваа голема жена, која роди еден од најголемите европски кошаркари на сите времиња. За жал, тоа се случи кога Дражен веќе не беше жив, во неговиот „Дом“ во Загреб, каде пред три години поминав додека бев таму, проживувајќи еден од најлошите периоди во мојот живот.

И баш тогаш Бисерка се погоди таму, иако како што ми кажаа девојките кои работеа во „Домот на Дражен“, ретко доаѓа. Таа таму беше за да се сретне со екипа на шпански новинари, кои работеле на документарец посветен на нејзиниот син. И баш тогаш се погодив и јас таму, изгледав дел од документарецот, си направив муабет за Бисерка која беше неверојатно пријатна жена, и која со воодушевување зборуваше за Дражен, за тоа дека како тинејџер кус период имал девојка од Македонија (мислам дека рече од Битола, ама не ме фаќајте за збор), за како неуморно тренираше и стануваше во 4 сабајле и одеше на баскет теренот кога сите други спиеја.

Таа средба со неа некако и мене ми даде сила, а во следната посета на Загреб се надевам дека пак ќе имам време да отидам до „Домот на Дражен“. Се надевам дека пак ќе ја видам Бисерка таму, па ќе поразговараме и за нејзиното искуство од трибјутот на Нетси за нејзиниот син во последната текма на тимот во Њу Џерси.

А и да не ја видам, посетата на тоа место сама по себе буди еден куп спомени и сеќавања на човекот кој одбележа дел од детството на еден куп деца ширум Европа. Со Бисерка само ќе биде исксутвото поубаво. Пак.

ПС: Со оглед на тоа со кого се сликал, на Кени му се простува синдромот на „прсти-ќебапи“ при куцањето на твитов.

Од следната сезона веќе нема да има НБА екипа која ќе доаѓа од Њу Џерси. Наместо тоа ќе ги имаме Бруклин Нетс, сонот на Џеј Зи и на Прокхоров.

Во понеделник, на 23-ти април, ќе се одигра последната НБА средба во Њу Џерси на која Нетси ги пречекуваат Сиксерси. На таа текма Нетси ќе им оддадат почит на некои од своите најголеми легенди, а меѓу нив се наоѓа и Дражен…

Веста дека Ентони Мороу од Њу Џерси ќе го носи дресот на Дражен за време на натпреварот во шутирање тројки е стара два-три дена, а гледам дека оттогаш привлече бројни реакции, пред се’ од фановите на Нетси (ретките) и од европските медиуми.

Бето пред два дена ме праша, откако се појави ова инфо за плановите на Мороу, дали ќе се навива за бекот на Нетси во Орландо?

Искрено, колку и да е симпатичен и од почит кон Дражен овој гест на Мороу, јас лично нема да навивам за никого кога се тројкашите, па и целата саботна програма во прашање. Како што се гледа во линкот најгоре, Мороу се решил сосема случајно на ваков гест, откако го видел повлечениот дрес на Петро како виси во арената на Нетси, а и откако го изгледал Once brothers.

Пред тоа веројатно не ни знаел за Дражен, или пак само наслушнал за него. За човекот кој почина кога тој имаше нецели осум години и кого никогаш не го гледал претходно.

Искрено, со среќа нека му е на Мороу во Орландо, но јас овој гест, кој сам по себе ќе привлече симпатии во Европа и посебно на екс-Ју просторите ќе го сфатев само доколку на него се одлучеше некој играч од некоја екс-Ју република или Европа, кој пораснал со приказните за големиот магионичар од Шибеник. За жал, првата категорија – играчи од екс-Ју републиките кои заслужуваат некој посебен спомен веќе ги нема во НБА.

Вака имаме само бек на Нетси кој можеби и на предлог на клубот се одлучува на ваков, искомерцијализиран чекор. Нешто што не е потребно кога е кошаркарскиот Моцарт и сеќавањата на него во прашање.

Must see!

Смит за Дерек Харпер, Баркли за Мекхејл, Шек за Махорн и Дејвид, Вебер за Тери Камингс, Реџи за Дражен, Смити за Магзи и Мајкл, Кер за Стоктон …

Таман кога ќе помислам дека сум ги видел сите фотки на кои се наоѓа Мајкл (или Петро), некој ќе ископа нешто до сега невидено од поголемиот број НБА фанови.

ПС: Ако за ништо друго, локаутов ќе биде добар за копање стари и интересни фотки од архивата.