Кога зборувам за тоа дека Хоукси се др.Џекил и мр.Хајд екипа и дека за во плеј-оф ти треба играч кој е вонсериски ако сакаш да дојдеш далеку, мислам точно на она што синоќа се случуваше во Атланта.

Хоукси ја добија првата дома, иако во тимот ги немаат единствените двајца способни нешто да одиграат на „петка“ – Хорфорд и Заза. Без вистинско присуство во рекет се истакна Џош, а на Селтикси очигледно им недостигаше Реј Ален. Кога по егзибицијата на Рондо со судијата во финишот на таа текма Ражон си лапна суспензија за Гејм 2, за која беше јасно дека нема да игра ни Реј, некако значително се зголемија шансите за Хоукси да дојдат до 2:0.

Ама само за оние кои не знаат каква е тоа екипа. Мене сигурна победа на АТЛ ми е само онаа која ќе ја видам во бокс-скор. Без разлика дали Бостон им игра со стартен бековски тандем од Бредли и Пјетрус и има исто така големи проблеми во рекет каде единствено Кевин е играч за респект.

Но, Бостон го има она што Хоукси го немаат, а тоа е суперстар во тимот. Не според договорот и милионите на кои си спие, туку според способноста сам да реши исход на еден меч, а можеби и на цела серија. Играч каков секоја екипа која сака нешто да постигне во плеј-офот мора да има. Играч каков екипи како Фила и Инди го немаат, и тоа не ми дава да ги ставам во круг на екипи кои можат да направат нешто големо на Истокот.

Истото се однесува и на овие Хоукси, кои можеби имаат проблеми со повреди во рекет, но кои до сега покажале дека и со овој тим можат да се носат со секого, ама и да изгубат од секого (со исклучок на Бобкетси, тие се никој…и ништо). Тие немаат вистински лидер, немаат играч кој ќе преземе одговорност и кој ќе ги однесе преку втора рунда. Тоа е јавната тајна која сите во Атланта, а и пошироко ја знаат.

Затоа, не бев сигурен во нивна победа синоќа, а Пирс ми докажа и зошто е тоа така. Со камбек на Рондо за првиот дуел во Бостон и можеби на Реј за некоја од следните текми, Атл може да се прости и од 2. рунда.

Кога само би можел да типувам за било што поврзано со нив и кога би знаел дали ќе се појави др.Џекил или мр.Хајд.

ПС: Она што е сигурно е дека ако уште еднаш или двапати им се појави Вајстината, нема да видат ни второ коло.

Ја би ја носел Кејт секаде. Па нека ми кокодака по цел ден.

Понекогаш смиреноста и здравиот разум знаат да бидат огромен лускуз. Дека тое е луксуз кој не можат да го купат ни страшни милиони синоќа во Мајами покажа Амари, кој во еден потег ги стави своите Никси во уште поголема дупка од онаа во која ги стави Мајами претходно.

Типот во момент на лудило својот бес го истури на ПП апаратот, кој имаше свое тајно оружје во тој дуел – стаклото од кутијата во која беше заклучено. ПП помина со ситни повреди, стаклото настрада, но најмногу Амари и неговата лева дланка, која поради расекотините нема да може да им помогне на Никси во третата текма, прва во Њујорк и текма која Никси мораат да ја добијат за оваа серија барем малку да стане интересна.

Покрај Гејм 3, под голем знак прашалник е (барем во моментов кога ова го пишувам), воопшто настапот на Амари понатаму во оваа серија. Ако во Медисон биде како на првите две текми во Мајами, серија која нема да трае долго. Со или без Амари.

ПП апаратов добро ќе размисли пред следниот пат да се најде во иста просторија со Стадемаер.

Покажи му кој е газда, Амари!!!

Серијава помеѓу Сан Антонио и Јута веројатно привлекува најмалку внимание од сите кои се играат во првата рунда. Тоа е уште еден доказ дека Спарси не се мејнстрим екипа, нешто што на нив совршено им одговара. Иако не беа во центарот на вниманието тие стигнаа до најдобриот скор на Западот, а вчера и поведоа со 1:0 против Јута.

Таа текма беше пример за важноста на Големото трио за евентуалниот успех на Спарси, како и важноста која Ману, и кога нема некои посебно атрактивни бројки, ја има врз играта на Сан Ан.

Видеото горе од утнатото положување/куцање некого дури и ќе залаже дека имал слаба вечер, исто како и неговите бројки, но Ману беше ѕвер вчера, а еден од ѕверските потези беше и оваа асистенција до Тимчо.

Никаква тајна не е дека Спарси ќе одат дотаму докаде ќе ги однесат Ману, Тимчо и Тончи. Ако тие останат здрави, тоа може да биде многу далеку во овој плеј-оф.

Серијава помеѓу Гризлис и Клиперс делуваше тешка за типување. По она синоќа во Мемфис, таа задача делува уште потешка. Гризлис си газеа, имаа предност и од 27 поени, 21 поен на старт на поледната четвртина. И на крај пак изгубија. Клиперси направија неверојатен пресврт со серија од 28:3 за победа од 99:98 и покажаа дека се екипа која нема туку-така да се предаде.

За тоа најзаслужен е Пол, кој е вистински лидер на оваа екипа, и кој не им даде да легнат и да ги остават да ги газат на своите соиграчи. Серијава само што стана кандидат за најдобра на Западот, заедно со онаа помеѓу Тандер и Далас.

ПС: Видеото е од целата серија на Клиперси од 28:3 со која ги комплетираа камбекот и големата победа.

Првиот ден од НБА плеј-офот донесе со себе неколку добри, но и за жал неколку лоши, многу лоши нешта. Колку да имавме шут за победа на Дурентула, ѕверска партија на Леброн во само три четвртини и големо изненадување на Орландо сред Индијанаполис, не можам од глава да ја извадам повредана на Дерик Роуз и што тоа со себе носи, не само за Булси, туку за целата битка за освојување на Истокот.

Некој вчера спомна дека нема екипа која е подобро адаптирана да игра без својот суперстар од Булси, што ако се земе во предвид регуларната сезона и не е така далеку од вистината. Но, ова е плеј-оф, а што е уште побитно, овој пат Булси неговите соиграчи знаат дека нема да можат да го видат Дерик покрај нив подоцна во разигрувањето. За Дерик сезоната е завршена, а тој нема да биде дел ниту од ОИ, а лесно може да се случи да не може да учествува ни во тренинг-кампот и почетокот на следната сезона.

Самата помисла дека ќе го имаат Роуз пак во тимот во рег. дел носеше со себе сосема поинаков ментален пристап од Булси. Затоа, а и поради својот квалитет како колектив, тие успеаја во 27 текми без Дерик да остварат скор 18-9. Но, сега тоа се менува, кога знаат дека нема да го има Роуз да ги дигне кога е најпотребно, тешко ќе им легне тоа психички на Булси. Тие без Дерик имаат квалитет да ја минат Филаделфија, но се понатаму ќе биде тешко.

Посебно ќе биде тешко, ако не и невозможно да се помине Мајами, кого лани и со Роуз во екипа не можеа да го добијат. Повредава на Роуз го отвора Истокот за Хит, каде и онака делуваше дека само Булси можат да им конкурираат и му дава само уште еден плус на Западот во квалитетот на кошарка која се очекува да ја гледаме.

За самиот Роуз, ова мора да е страшен развој на настаните. Тој до сега има покажано дека е силен момак, но никој не може да предвиди како ќе се врати на теренот, посебно ако се знае дека напорот кој го става на колената е постојан во неговиот стил на игра.

Некој ќе го критикува Тибодо што го држеше во игра во последна минута на добиен меч, нешто што и јас си го помислив синоќа. Но, тренерите, а ни никој друг не може да предвиди вакви работи. Една логика е дека Дерик уште не е на 100% па секоја минута плус добро ќе му дојдеше да влезе во ритам, посебно кога интензитетот не е на највисоко ниво и кога победникот е решен. Од друга страна, држи и тоа дека сакаш да ја завршиш првата текма од серијата дома доминантно, со газење на противникот без да му се дозволи серија во финиш која би им дала надеж дека во следниот меч можат многу подобро.

На крајот испадна најлошото можно сценарио за Чикаго, за Дерик и за нивните надежи за враќање на НБА тронот, за прв пат по ерата на Мајкл и на Зенот.

Вулфси оваа сезона беа едно од освежувањата во лигата, но на крајот, најмногу поради повредите на Рики и Лавот не успеаја во својот поход кон враќање во плеј-офот. Сепак, тоа не ги спречи да се забавуваат во последните текми од сезоната која синоќа заврши. Како на пример овој трибјут од Рики и неговото бој-бенд другарче за Бред Милер и неговата последна воопшто НБА текма во кариерата.