by: @sead93

Мечот со Литванија во четвртфиналето на Европското првенство 2011 е сигурно најважниот натпревар во досегашната историја на македонската кошарка. Самиот пласман е повеќе од инзвонреден успех, но нашите момци не треба да се задоволат туку-така и треба да продолжат да играат со посветеност и тимски дух кои ги покажаа до сега и со кои ги пленија сите. Ако го сторат тоа, нашите шанси да се пласираме во полуфинале и да постигнеме уште поголем историски успех се повеќе од добри.

Кои се клучните фактори за да се надеваме на успех во натпреварот со Литванија?

• Во кошарката победува оној кој ќе успее да ја наметна играта која му одговара, а стиловите на двете екипи не можат да бидат поразлични: Литванците играат брза „run and gun“ кошарка, со многу контри и брзо движење на топката, втрчувања под кош и прецизни пасови до слободните играчи во трк и во близина на кошот (често со атрактивни пикенрол цепелини). Македонската репрезентација игра бавен стил, со акцент на одбраната, контролирано темпо на играта и трпеливо барање на најдобро поставениот играч во нападот. Прва, и можеби најважна, задача е да се забави играта, да се контролира ритамот и да се наметне игра со долги напади, без бркање по терен и без обидување да се наттрчаат Литванците. Според процентот на шут Литванците се први на овој турнир, единствени над 50% (53.2), а голем дел од нив се од лесни поени. Ако се забави играта, Литванците потешко ќе влезат во ритам кој им одговара и ако резултатот остане тесен или во наша полза и по полувремето, ќе стануваат нервозни. Во таква ситуација притисокот врз нив ќе биде многу и тука е шансата за нас.

• Тесно поврзано со првото е следниот клуч за победа: мора да ги ограничиме Литванците на некои 70-тина поени. Ако надминат 80 ќе биде многу тешко да им парираме. Литванците во просек постигнуваат 85 поени на ова првенство и се први според оваа категорија. Ние сме 18-ти (од 24 тимови) според постигнати поени (69.5 во просек), но затоа трети (со 65.3) примени кошеви. Мора да наметнеме натпревар со бавен ритам и упорно да туркаме меч со низок резултат.

• Трето, контролата врз резултатот многу ќе зависи од тоа колку лесни поени ќе им дозволиме на противниците. Лесните поени мора да бидат сведени на минимум, а нашиот тим покажа дека знае да го прави тоа. Овде пред сé е важно да не се дозволат поени од противнапади и лесни положувања од под кошот. „Одбраната во транзиција“ е клучна за нас: брзото враќање назад, оневозможување лесни контри и блокирање на лесен влез во рекетот се „морални“. Најголемата опасност лежи во лесно препуштање на нашите играчи на шут за три, а од такви ситуации противникот најлесно и ги  изведува контрите. Така, бројот на шутеви од далечина мора да биде нешто под просек (имаме 24 обиди за 3 поени по натпревар) и под контрола на тренерот. Според оваа статистика Литванците се дури 23-ти на турнирот со 15 обиди по натпревар од што се гледа дека фокусот им е врз лесни поени и поени од движење кон кошот и од под кош.

• Литванците немаат доминантен офанзивен играч, а водечки спроед бројот на поени се Каукенас (11.8), Јасикевичиус (10.6), Каинитис (10.5) и Валанциунас (10.4). Се работи за тим со балансиран напад во кој на секого може да му тргне, зависно од расположение и распоредот на дуелите со противничките играчи. Како и да е, она што ја поврзува играта на Литванците е интелигентна игра водена од плејмејкерот на тимот кој ги држи конците и го оркестрира нападот (најопасен тука е искусниот Јасикевичиус). Затоа во делот на „реметење“ на самодовербата на противникот и неговата контрола врз топката, нашиот тим би требало да примени тактика на притисок врз топката додека е таа во раце на плејмејкерот (кецот во тимот и тоа на различни начини: дупли тимови, зонски формации од типот 1:3:1, пресинг на својата половина од теренот и сл.). Ако не им дозволиме на плејмејкерите на Литванија да се размавтаат нашите шанси рапидно растат.

• Скокот, според мене, е клучната статистичка категорија. Натпреварот со Русија беше изгубен под кош, а не со последната тројка (45-28 предност за Русија). Добрата одбрана е нецелосна ако нема клучен скок. Досега бековските скокови (најмногу од Мекелеб) нé вадеа често, но во овој натпревар скоковите на Антиќ, Самарџиски и Чековски се клучни, а крилните играчи мораат да помогнат максимално. Со ова ќе се минимизираат поени од втор или трет обид на противникот. Литванците се лоши во офанзивните скокови (16-ти на турнирот со 10 офанзивни скокови во просек) и на овој меч тоа мора така и да остане ако сакаме да се надеваме на победа.

Ова е некој минимум на клучни услови не само да им одолееме, туку и да ги совладаме домаќините. Атмосферата секако ќе биде урнебесна, а смирената игра на нашите играчи ќе биде под најголем тест до сега. Сепак, не треба да заборави дека во вакви натпревари почетокот е многу важен: ако тргнете силно и веднаш ја замолчите публиката со цврста и контролирана игра, предноста од трибините може бргу да се неутрализира и таа наместо крилја на домашниот тим да биде притисок повеќе за нив.

ОДИМЕ НА ПОБЕДА!

Со тројка во последната секунда од натпреварот против Македонија, Русија го освои првото место во нашата група и во четврт-финалето ќе игра против Србија. Ќе беше многу подобро да играме со Србија, но како и да е, главата горе, ова не треба да не разочарува, јаки сме, го покажавме тоа многу пати. Одиме на Литванија храбро!

ПОЛНИ СРЦА КАКО ПОЛНИ РЕВОЛВЕРИ!

Со победата против Грузија, нашата кошаркарска репрезентација се пласираше во четврт-финалето на Европското Првенство кое овие денови се игра во Литванија, и со тоа го постигна најголемиот успех на македонската репрезентативна кошарка. Пласманот во четврт-финале значи дека Македонија е меѓу осумте најдобри репрезентации на Европското првенство. Ова претпоставувам дека сите го знаете.

Во продолжение следи кратка анализа на неколкуте варијанти и ситуации во кои може да се најде нашата кошаркарска репрезентација.

Според правилата, понатаму, во четврт-финале одат првопласираните четири репрезентации од двете новоформирани групи (Е и Ф). Според моменталниот учинок, од нашата група тоа ќе бидат Македонија, Русија, Грција и Словенија. Шансите за Грузија и Финска се минимални, би рекол, само теоретски.

Што се однесува до другата група, онаа од која ќе го добиеме противникот во четврт-финалето, најверојатно понатаму ќе одат: Франција, Шпанија, Литванија и Србија или Турција. За последниот патник, за четвртото место, блага предност им давам на Србите, иако во моментов Турција на табелата е едно место пред Србија. Од оваа група испаѓаат: Германија заедно со Турција или Србија.

За полесно да се разбере понатамошниот тек на натрепварувањето, ќе разгледаме еден конкретен пример, во кој ќе формираме четвртфинални двојки според моменталниот пласман на репрезентациите. Во примерот/анализата ќе ставиме главен акцент на нашата репрезентација и  нејзините перспективи, бидејќи секако, да не беше таа, овој текст немаше да биде напишан.

Во моментов, пласманот во двете новоформирани групи изгледа вака:

Група Е

1. Франција – Е1
2. Шпанија – Е2
3. Литванија – Е3
4. Турција – Е4
5. Србија – Е5
6. Германија – Е6

Група Ф

1. Русија – Ф1
2. Македонија – Ф2
3. Грција – Ф3
4. Словенија – Ф4
5. Грузија – Ф5
6. Финска-Ф6

Четвртфинални двојки би биле следниве:

Е1 Франција – Ф4 Словенија (од оваа двојка ќе добиеме Победник1 и Губитник1)

Ф1 Русија – Е4 Турција (од оваа двојка ќе добиеме Победник4 и Губитник3)

Е2 Шпанија – Ф3 Грција (од оваа двојка ќе добиеме Победник4 и Губитник4)

По редоследот по кој се напишани, следат и полуфиналните двојки (Победник1 – Победник2, и Победник3 – Победник4). Јас ќе претпоставам дека понатмау одат: Франција, Литванија, Русија и Шпанија, па така тие ќе бидат Поб1, Поб2, Поб3 и Поб4.

Наредните (полуфинални) парови се: Франција – Литванија и Русија – Шпанија, ќе претпоставиме дека Франција и Шпанија ќе играат во финалето, и дека Шпанија ќе биде европски шампион…

Ако пак успееме да издвојуваме победа против Литванија, ние играме во полуфинале, и одиме на Франција, понатаму знаете…

Сепак, бидејќи ова е малку веројатна варијанта, ќе се вратиме на опцијата Литванија да ја порази нашата кошаркарска репрезентација, и ќе го разгледаме она што би се случувало потоа.

По четвртфиналето, поразените екипи продолжуваат да разигруваат за пласман од 5то до 8мо место.

Губитник1: Словенија, Губитник2: Македонија, Губитник3: Турција, Губитник4: Грција.

Г1 оди на Г2 а Г3 оди на Г4.

Соодветно, двојките би биле: Словенија – Македонија  и Грција – Турција, победниците од овие две двојки, играат меѓу себе за 5то место, поразените за 7мо.

Ако го запазите редоследот на натпревари, можете да ги разработите и другите можни комбинации, што ако сме трети во групата, што ако сме четврти, или пак први… тоа го оставам на вас. Да напоменам дека, ќе играме уште минимум пет натпревари на првенствово.

Инаку, што се однесува до нашите четврт-финални притивници, од она што јас до сега го видов на ова ЕП, мислам дека шансите да отидеме во полу-финале ни се многу мали, сепак, поради она што нашата репрезентација до сега го прикажа, нема да кажам дека шанси не постојат. Инаку, кога јас би бирал противник за четврт финале, најпрво би ја избрал Србија, и тоа, од причина што пред околу еден месец на турнирот во Словенија им пруживме солиден отпор, затоа што физички не се така моќни како Франција или Шпанија, и затоа што верувам дека имаат расклимана самодоверба по трите порази што до сега ги доживеаа на ова ЕП. Втора на списоков ќе ја ставам Литванија, која иако е комплетна репрезентација, и иако игра дома, сепак, може да се случи да има слаб шутерски ден, а кога не им оди шутот (што се случува ретко) може да се победат. Што се однеспува до Франција и Шпанија, сметам дека шансите против нив се исклучително мали, пред се поради нивната НБА физичката супериорност, овие две репрезентации ги сметам за најголеми фаворити за златен медал.

За крај, битно е да се напомене дека, репрезентациите кои ќе е пласираат од 3то до 6то место ќе учествуваат на квалификациски турнир за олимписките игри во Лондон следната година. Доколку Србија не влезе во финале, постои голема веројатност тој турнир да се одигра во Белград. Финалистите пак, обезбедуваат пласман на ОИ со самиот пласман во финале.

Не стигнав да шкртнам нешто по големана победа над Хрватска, која искрено ме изненади, посебно по онаа мизерна претстава против Црна Гора. Но, од една страна веројатно и требаше да се очекува една таква наша ден-ноќ партија кога е во прашање турнирски систем и слабата игра на првата текма во Алитус.

Тој дуел со Хрватска ни’ покажа кој треба да ни биде рецептот за добра игра и за одење на победа против сите противници во групата. Можеби немаме клупа како некои други репрезентации, но имаме доволен квалитет да се носиме со секого, барем во нашата група. Кога играме паметно, и кога секој играч си ја врши задачата која е негова, без да се забегува во некои херојски занеси, знаеме да бидеме многу добри.

Кога ниските играчи работат надвор, прбиваат во рекетот и пуцаат тројки и кога високите момци прават навремени блокови, се движат добро без топка и се бораг за секоја топка во рекетот (да, на тебе мислам Перо!), тогаш се е можно. Само треба да се придржуваме до тоа и да веруваме во себе.

Како што Владо веруваше на 10.5 секунди до крај со Хрватите, иако не беше баш сјаен во неколку претходни ситуации.

Е сега, за два саати играме со Грците. Текма која сите ја обележаа со дебел црвен фломастер уште кога бидна ждрепката.

Тоа е нешто што најмногу ме плаши. Така изгоревме и пред две години, од реално тогаш посилната Грција од оваа што игра сега на ЕП. Тие си ја одработија работата професионално, без некои посебни емоции што играат против Македонија. Нешто што ние не знаевме да го исконтролираме.

Таа контрола ќе биде клучна денес, а со повредите и откажувањата на еден куп фаци од тимот на Грција, ако играме како што спомнав погоре, можеме да оствариме и голема победа.

Не за јачање на јадниот антички филм, туку за исчекорување кон следната фаза со победи над двата наводни фаворити во групата.

Ви се гледа баскет? Што викате за екстра-текмата од синоќа во Оклахома Сити?

Кој не знае резултат и останати поединости, не му расипувам….

Бујрум ЛИНК за текмата на денот.

Не прашувајте што, како, зошто, само уживајте во текмата. Башка, можете и да мотате напред, назад.

Нема на што.

PS: Овозможено од Turpis!

Не знам која е совршената компизиција за една фотографија да стане класика, но оваа од синоќешната туча во Атина мора да е блиску до исполнување на тие критериуми. Барем моите.

Го имаме бесниот Ненад во акт на фрлање на столчето, девојчиња кои врескаат во позадина, нов автомобил сред сала исто така во позадина, збунет тип со камера, Бурусис како го лапа најдебелиот крај од целиот хаос, чашка Кока-Кола и уште едно, резервно пластично столче, ако случајно не му успееше со првово.

Дешавките синоќа во Атина на “пријателскиот“ дуел помеѓу братските нации Србија и Грција, ме потсети на тоа дека и лани имавме не една, туку две слични епизоди.

Всушност, многу побрутални епизоди, посебно таа од дуелот помеѓу Мексико и Уругвај, каде кутрите гости на крај не знаеја каде да бегаат и од која страна нешто ќе го сотре.

Двете видеа како потсетник што се случува кога примитивизмот доминира над здравиот разум.

* * * * * *