Маркетингот некогаш знае да биде многу заебана работа.
Познато е дека еден настан добива многу повеќе на тежина кога се знае точниот датум и час на неговиот почеток, но факт е дека сите НБА фанови се чувствуваат ограбени за поран (ова е збор?) старт на Финалето поради маркетиншката тактика на чичко Стерн од Финалето да направи настан каков што е Супер Боулот. Не дека некогаш ќе може, ама вреди да се проба.
Така, Спарси одмараат недела дена, а Кавси скоро пет дена до Големото финале. Додека тие си се одмараат и подготвуваат,НБА фановите се досадуваат со вестите за пишманењето на Били Донован и неговото откажување од клупата на Орландо.
Нема врска, ќе издржиме уште два дена. До тогаш ќе се вратам на човекот кого прв го гледав во живо на ТВ, токму во моментите кога ја почнуваше својата ера на владеење со лигата. Првото финале на ТВ го гледав негде 1990 година, кога почна видео револуцијата и брат ми успеа од негде да ископа касета (мислам дека беше од неделното спортско попладне на РТЗ или РТБ) со снимка од финалињата 1989 и 1990 година кога Бед Бојси беа во својот филм. Меѓу тие касети и снимки во недела попладне е и мојата прва НБА утакмица (Атланта-Чикаго), како и првиот Ол-Стар (1990), нормално, во максимално скратена форма.
По видео, уследи “сателитска“ револуција и се појави првата шанса за гледање на НБА финале во живо. На одамна покојниот Скрин Спортс канал даваа најмногу НБА утакмици, а и целото финале 1991 година. Навистина е тешко од денешен аспект, кога секоја информација ни е на дланка, да го опишам филингот на гледање баскет на ТВ, па уште во живо.
Така, гледањето на овој потег сега, после милијарди вртења по најразлични шпици, некако ми губи на убавината и го нема дражот кој го имаше тогаш, во јуни 1991 година. Но, без разлика на тоа, останува еден од нај, нај потези во историјата на кошарката. Знам дека мене ми е омилен потег кога зборуваме за НБА финалето. Тоа што е првиот секако има влијание.
И така, додека чекаме Финалето да почне, ќе се присеќаме на некои поранешни финалиња со кои ја почнувавме нашата НБА авантура. Кога сме веќе тука, кое е вашето прво (или омилено) Финале?
ПС: Да продолжиме во истиот стил, еве ги делчињата кои се поврзани со едно од ретките интервјуа на човекот од клипот погоре, а во кои зборува за НБА теми.
On what the Bulls need:
They got some young players just getting better and better, and their perimeter game is real strong. But they don’t have that inside player I think they need to give the team a more well-balanced offensive attack. Defensively, they play very hard. I like the way they come out each and every game. [Scott] Skiles has done a great job with the team, and Pax has done a great job putting together the team.
On the ascendance of Cleveland and LeBron James:
I think you see some growth. Expectations have been there, the signs have been there. What just transpired was something I felt was needed for the league, was needed for Cleveland, was needed for LeBron. Now the test comes in being consistent and continuing that elevation, and not getting complacent.
On whether James made ‘The Leap’:
He showed signs. Making “The Leap” is where you do it every single night. It’s expected of you, and you do it. That, to me, is “The Leap.” Not one game, not two games. It’s consistent. Every defense comes in and they focus on you and you still impact the game. I think he’s shown signs of that. I think he’s going to continue to grow with that. The test is going to come for him to consistently do that every single night, when everybody expects it. And he expects it of himself. But he took a big step in that right direction in this last series. This next series is going to say, “How far do you want to take it?”
On Kobe Bryant and his frustration:
Frustration is a part of the game, especially with a competitor. You want to win so bad, and you’ve been there, and you want to get back there—and you feel it hasn’t really happened that way, and you look for reasons why. I think the unfortunate thing is, we judge him in a very emotional state. He’s watching these young kids continue to play, and he’s not. It gets at him. And he starts looking for reasons.
That’s understandable, but I think he’s got a good scenario over there—a good GM, a good coach. I understand the frustration. I never got to that point, but I can’t say that I can’t identify with it. The worst time for that to happen is now. You want to play. Who wants to be home watching basketball? You want to be out there at the most important time of the season. Then you sit down and you get frustrated and you start pointing fingers or looking for reasons why. He’ll get out of that, as basketball gets away, and summer comes. I think he’ll mellow back and understand the organization is still trying to make the right moves.
On Scottie Pippen’s comments that teams would rather have a ‘Scottie’ than a ‘Michael’:
There’s some truth to that. The one thing I’m never going to do is demean or diminish is the importance of Scottie Pippen as a wingman, or as my teammate. Everybody needs, I think, a Scottie Pippen. Most of the successful teams are going to need a Michael Jordan. It’s hard to say one without the other. Can you win with one and not the other? I don’t know. I have yet to see that, in some respects.
I think you’re always going to have a leader, and you’re going to have someone to support that leader. And that’s how I look at it. I take [his comments] in a positive way. Everybody needs someone who’s willing to take that step below, just for the sake of not competing on the same level, because sometimes it doesn’t benefit the overall team. As long as you can have certain roles, and people fill those roles, the team is going to prosper from that. So I didn’t take anything negative away. I felt like, OK—that’s his opinion.
I still think you need a Michael Jordan, you need that guy who’s going to take that big shot, that’s going to give the team confidence. And you need a guy like Scottie Pippen, who is not on the high end of that vocal leader, but he’s not that far off of it.
On the league and the game:
For so long, the league was at this high pinnacle, because of so many great stars, mature stars. Now the league is a lot younger, and it’s going to take time for them to get themselves back up to that pinnacle, if they can get back up to that point. I’m not guaranteeing that it will. I think it’s going to take a different direction, but it’s going to sustain.
June 5th, 2007 at 1:19 pm
Prvo finale shto gledav celosno u zhivo beshe 1993 Chicago-Phoenix. A nekade od 1987-88 gledav samo reportazhi i snimci. Pogotovo utakmici od prvite sezoni na Petro i Divac (pogotovo na vtoriov) se pushtaa togash. Vprochem toa e i edna od prichinite shto pochnav da navivam za Lakers, nekako od start me zarazija jugoslovenive
Ali se gordeam shto eve vekje povekje od 20 godini ne sum bil prodadena dusha duri i u najteshkite godini na Lakers.
Istotaka kon krajot na 80-tite bratuched mi iskopa od nekade kaseta (u toa vreme beshe luksuz da imash video, a kamoli kompjuter) so natprevarite na kucanje i pobedite na Dominique, Jordan i Webb, ja vrtevme so denovi celata, a on beshe epten golem navijach na Jordan, i nekako se nervirashe shto nemashe ushte titula osvoeno. Pa tuka malku se prepucavavme iako i mene mi se dopagjashe Jordan na start, no se nekako povekje gi simpatishev Lakers. Pa potoa pochnavme da gi igrame NBA igricite (onie so grafika u minus
) na Atari i na Nintendo (ne na super nintendo tuku na ona glupavata konzola so kasetki od pazarche) od sezonite 1988 i 1991, kade bez problem so Jordan ili Magic mozhesh da dadesh trojka od pola teren (i toa so ogromen procent na uspeshnost). Mislam deka kasetkata od nintendoto ushte ja imam nekade, ama znam deka ne mozham da ja igram poshto konzolata mi e unishtena 
Dobro shto go otvori post-ov Enko, si se potsetiv malku na najubavite godini
June 5th, 2007 at 3:46 pm
Dobar post a i dobro intervju na MJ………………… se soglasuvam so nego…………….
June 5th, 2007 at 4:03 pm
Моето прво целосно гледано финале беше Knicks – Rockets 3:4, во 1994, кое го даваа и на МТВ. Инаку, гледав по нешто и од финалето ’92 Bulls-Blazers, како и ’93 Bulls-Suns, благодарение на една приватна телевизија од Битола која емитуваше сателитска програма во тоа време. На почетокот на ’90, со обичен појачувач на сигналот се “фаќаше” сигнал од повеќе грчки ТВ на кои можеше да се видат барем инсерти од најинтересните НБА натпревари.
)..на двете клупи, два одлични тренери Riley i Tomjanovic….каков дуел беше Ewing – Olajuwon! Нема центар со такви движења како Hakeem the Dream, ниту пак со шут како Ewing….навивав за Knicks, ама не бев разочаран…после сите статистики и податоци кои ги собирав од весници, списанија, сите сувопарни бројки и текстови, НБА сега ми беше на дланка…
За прв пат со НБА се “судрив” во ’88 кога татко ми ми донесе “KOШ” дома. До тогаш НБА за мене беше само мислена именка. Преку “КОШ”, слушнав за Bird, Magic, Jordan, Drexler, Isiah, Dominique, Ewing, Stockton – Malone, па постери, па облепив еден цел ѕид во мојата соба со нив. “KOШ” ме навлече на НБА.
Најомилено? хммм..тешко би се одлучил, ама ако веќе морам да бирам можеби тоа е она кое за прв пат целосно го изгледав. Ewing, Oakley, Charls Smith, Strarks, Harper плус Mason како 6ти човек + Greg Anthony, а од другата страна Оlajuwon, Thorpe, Horry, Kenny Smith, Maxwell, Casell, Carl Herrera (каков тип
June 5th, 2007 at 4:39 pm
prvo moe gledaje na finale bese 1996 Chicago Bulls protiv Seattle Supersonics, ama 9 godini imav togas sto znaev jas sto e kosarka
vazno navivav za Jordan. A asalno gledanje bese 2000 Los Angeles Lakers protiv Indiana Pacers, i uste od togas gi zamrzev Lakers i den denes ne gi sakam, E Regi Miller na toa finale bese vo najdobrite denovi 
June 5th, 2007 at 9:04 pm
Rockets – Magic 95′, i odtogas sum fan na moronite koi izgubija od Jazz i koi imaat nov trener!
June 5th, 2007 at 9:23 pm
chikago – feniks … 1993
)))
po porazot na feniuks stanaf izgoren fan na sansi
fala ti peksoneee
moze vo sprotivno ke navivaf za bulsi
June 5th, 2007 at 9:44 pm
sve ste underground faci…ja pa,koga se zainteresirav za NBA veke imase TV prenosi uveliko,spisanija,internet…
Ipak,toa gledanje bese onaka…bez da znam bilo sto osven JORDAN E NAJDOBAR…96 protiv Seattle ali za statistika i gluposti nemav blage veze…Slednite dve godini nesto slicno mi se desavase samo sto vo 98 veke znaev za konferencisko finale 
i gi gleav nenormalnite dueli megu Reggie i Michael (uste mi teknuva i toa mnogu dobro na trojkata na Reggie u zadnja sekunda iako togas sum imal 8 godini) Narednata godina veke cel playoff go izgledav ubavo i u finale navivav za knicks…
Prvo finale sto go gledav bese na 6 godini!!!!!!! ali sto da praam site gledaa po doma
eeeeeeeeeee sea doagame do moite najubavi godini u gledanje NBA i do covekot koj uste tolku me zarazi so basket…KOBE BRYANT
Pocnav za Lakers da navivam od 99 posto togas pocnav poasalno da gleam i vidov koj e koj uste togas
I se redea titulite i na poslednata utakmica so New Jersey nekako osekav deka ke im bide posledna na LA vo toj period… Slednata godina se ubiv posto izgubija od Spurs i od togas mi se mrski…pa baska sto osvoija…uuuuuuuuuuuu
Poslem napraija takanarecen dream team i go jadea od Detroit……taa serija mi bese najdobro finale (moze na nekoj ke mu bide cudno ali toa e toa) iako Lakers go jadea 4-1…ipak od toa finale za slednite generacii ke ostane trojkata na Kobe za produzetak…
E slednata godina pa mi bese najgrdoto finale iako bese dosta izednaceno vo partii a lani bev za Dallas ali jebiga…oni da osvoeja i Heat ke bea bolje ovaa godina a i oni nemase da izgorat u zelbata da se vratat vo finale…
A za ovaa godina….sto znam…sakam da osvojat CAVS ali ne mi izglea taka…
Prognoza 4-2 za Spurs
i mislam deka ova mi bese dosega najdolg komentar dosega……………..
June 5th, 2007 at 9:46 pm
dosega………………
June 5th, 2007 at 10:04 pm
Беше. А за која тоа тројка збориш?:)
June 5th, 2007 at 10:34 pm
Kako be za koja trojka? Toa e “the trojkata”
Nema druga trojka ko taa.
June 6th, 2007 at 1:44 am
Прво финале ми е Чикаго-Феникс. А омилено ми е Хјустон-ЊуЈорк, со најмногу емоции го гледав, полн со страст за баскет. 7-та ја имам на касета, од МТВ е снимана коментатор Калински
June 6th, 2007 at 8:03 am
Прво финале у целост – Чикаго – Феникс… А, ми текнуе и јасно на ол-старот 1993 – баш со Калински на коментар… Инаку, почеток на 1993 татко ми беше во Њујорк и се врати со поклон – дупли ВХС од дечкото што е интервјуиран во постов – Come Fly With Me и Air Time…. Тотално ме внесе у шема – тие Кош-евите ги знаев напамет, ги учев статистиките на цели тимови…Тежок пациент… А, од следната сезона веќе беше редовна шема – што ја фурам до ден-денес – дебати дали Вебер заслужил да биде пред Пени на драфт, па изјави од татко му на Вебер дека доколку Орландо го изберел син му, тандемот Шек- Вебер ќе доминирал у НБА, па дали Пипен може да биде лидер, тешки дилеми беа тоа… Татко ми у меѓувреме ме пунеше со приказни, малце да добијам перспектива – од 70-ти до крајот на 80-ти – од John Lucas против Југославија 1974 до неговиот омилен Вини Џонсон у Бед Бојси, а сето тоа искомбинирано со европски шмек…..
Што се однесува до омилено финале, мислам дека ми останало во сеќавање она од 1995. Како огромен фан на Орландо во тоа време бев запрепастен од мачкањето од Хјустон. Ама сепак, не можам да заборавам како сум чекал да почнат мечевите – Ник Андерсон и Денис Скот, човече….
Инаку, омилена серија ever – Лејкерс – Сакраменто 2002….
June 6th, 2007 at 11:51 am
uuuuuuuuu da ako zborime za serii taa bese najdobra…
A inace enkoooooooooo eve koja trojka
http://www.youtube.com/watch?v=GBKLjgZOMCg
June 6th, 2007 at 12:03 pm
Иначе, се зезав.
June 6th, 2007 at 12:04 pm
aaaaaaa epa dobro
June 6th, 2007 at 12:52 pm
Е ајде и јас еден flash back.
- прв пренос од една финален меч што го имам гледано беше од LAL-DET Game 6 1988 (мислам го дискутиравме еднаш овде)
- прва цела финална серија CHI-LAL 1991
Како што рече flight, хроничен пациент веќе 20 години.
June 6th, 2007 at 12:58 pm
Поголемиот дел од нас ветераните е тука негде со почетокот на болеста:)
June 6th, 2007 at 9:21 pm
Za sve se krivi tie spisanija “Kos” koi ljubomorno gi cuvam do den denes. Pa sekoe utro stanuvanje vo 8 da se fati utrinskata tekma na DSF.Sve sto e nedostapno e mnogu po privlecno.
1993 Chicago-Phoenix prva serija.Pacient do den denesen.Tezok pacient. I nikogas ne se pokaiv…
June 6th, 2007 at 10:24 pm
kakvo spisanie bese toa KOS!
seuste cuvam nekoj od tenkohartienite posteri
nemam nieden broj do toa legendarno spisanie ama zatoa imam 50tina broja na hrvatskoto KOSARKA, 10tina broja od XXL i 20tina FIBA
i slikicki i karticki sve sto bilo i pominalo
eee vreminjaa …
(zvuci kao nostalgija)
June 7th, 2007 at 10:13 am
Марче, имаш картички?
June 7th, 2007 at 12:25 pm
мене единствен собран албум со сликички, комплет, ми беше НБА, таа една македонска верзија шо излезе.
а наредната сезона се сеќавам излегоа едни американски сликички. тие беа лудило. додуша беа 3х поскапи од сите претходни сликички, ама се преливаа бои итн итн.. лудо.
се сеќавам тогаш, сум бил некаде 6то оделение. тој еден од детроит го читав Исак Томас. и кога ми кажаа дека уствари е Ајзеа, ми се расипа цел филм од тоа колку јас веќе се разбирам у НБА
June 7th, 2007 at 12:52 pm
Abe nostalgicari:)). Ja se razbolev koga Knicksi izgubija od Rocketsi 94, ama za zal poleka se oporavuvam:(. Pratam se, ama se custvuvam kako zdrav koga ke prespijam nekoja play off utakmica. Porano sekoja vecer sum slusal nba radio i shotcharts po celi veceri. E toa se vika bolest! Najbolji serii site megu knicksi i heat, i knicksi i pacers. So bullsi ne, koga bea so Jordan stalno gubevme:). Najbolji playoff, u skratenata sezona 99′, koga moite No8 knicksi osvoija mnogu neutralni srca, a moeto go napunija do maksimum! Inace petata so miami(allan houston) i tretata so pacersi(big L, pozdrav chote:)) gi slusav na radio. I poluduvav!!! Bukvalno!!! Denes ovoj marketing za koj zbori Enko pocinja da me ozdravuva. Sekoja mozna utakmica na dlanka, nema urgency, slabo se prodava:)))
June 7th, 2007 at 3:34 pm
ја прво финале, 1994 и плескањето на јуинг.. фор д рекорд.
June 7th, 2007 at 5:55 pm
iam katicki i upper deck i 1995 fleer corp …