Finals story: Зелена Крв
Posted by Karakash on Friday Jun 18, 2010 Under Bird, Вејдара, Гасолина, Д-Вајт, Кобиџилница, Лебронџилница, Легенди, Пирсинг, Рондомониум, Finals 2010, THE BENCH
As told by…Јован Бошков (вистински фан на Селтикси)
Нема да правам анализа на натпреварот…нема да ги бројам скоковите на Лејкерс, слободните фрлања, изгубените топки на Селтикс, слабиот шут на Реј, нема да го анализирам Артест, нема да го коментирам судењето…
Сакам само да им честитам на навивачите на Холивуд Лејкерс…за мене не беа подобриот тим, посреќниот – секако…мислам дека Бостон ја заслужи титулата годинава…Мајами на Вејд, Кливленд на Леброн и Орландо на Хауард..списокот игледа многу побогат отколку прошетката преку еден “руки” тим на Тандер, преку една преполовена Јута (мислам на повредите на Окур и Кириленко), преку Феникс, кој реално не игра никаква одбрана…а Бостон и во финалето беше вистински….мотивираноста, тимската игра, гранитната одбрана, малку фалеше да ги додадат и Лејкерс на Коби на тој список…малку…ќе беше тоа перфектен крај на една извонредна плејоф приказна…
…сепак, за мене не постои морален победник…има само еден победник…а за тоа да биде Бостон, фалеше еден погоден шут, еден скок, една добра одбрана…..затоа вкусот на изгубената титула ми е уште погорчлив..
..ова најверојатно беше и последната шанса на овој тим на Селтикс…Док, Реј, Шид, кој знае дали ке бидат овде и следната сезона…на Пирс и Гарнет додадете му една година плус..не изгледа баш розово, не?!…
..разочараноста од поразот, моментално, не ми дава можност да гледам поинаку освен црно…..
Тешко е да се биде навивач..вистински навивач…задоволството и радоста која ја носат победите на омилените тимови секогаш те исполнува, но, разочараноста, тагата после поразите трае со денови…оттаму, не знам од каде ми беше надежта дека кога ке се разбудам, ке се чувствувам подобро…едвај се натерав да одам на работа…..јас имам (без малку) 30 години и се уште најважните натпревари ги гледам сам, стоејќи, клечејки или нервозно шетајки пред телевизорот, гризејќи ги ноктите до живци…знам дека натпреварот ќе го премотувам уште 100 пати низ глава, и усте толку пати ќе го гледам пред монитор, барајки ги клучните грешки, пропуштените можности…
…јеби га, стварно се осеќам без везе..
…зелената 33-ка на Бирд ја вратив во стаклената рамка на ѕидот, над креветот, со надеж дека пак ке ја облечам наредниот плејоф…го тргнав логото на Селтикс од десктоп…останува релаксирано да го гледам светското првенство и да го вратам сонот кој сериозно го нарушив изминативе два месеци…
June 18th, 2010 at 9:18 pm
Потполно те разбирам. Јас за Бостон навивав само две години, 1991 (од кога редовно следам НБА) и 1992… Тогаш Бирд се пензионира, па тимовите на мојот втор омилен играч – Дрекслер, Портланд па Хјустон, ми беа омилени и живците ги трошев на нив (за среќа 1995 славев
). После пензијата на Клајд станав навивач на Индијана, нормално бидејќи Лери се појави таму, a последниве години омилени тимови имам два – Индијана и Далас. Кога Бостон почнаа да жарат и палат низ плејофот, “зеленото” повторно се разбуди во мене, посебно што Далас испаднаа рано, па очајно сакав да најдам некоја екипа за која ќе навивам во плејофот за да истиот ми биде интересен и за да не бидам само неутрален набљудувач. Кога се виде дека во финалето силите ќе ги одмерат Бостон и Л.А. немаше дилема дека секоја средба ќе ја следам со огромен интерес и навивачки страсти. За жал, се случи што се случи, и Лејкерси ме ускратија за уште една голема радост (првиот пат беше 2000. против Индијана). Поразот во 7. натпревар болеше повеќе од елиминицијата на Далас од Сан Антониот , а да ми кажеа дека повеќе ќе ми е криво за Бостон отколку за Далас пред да започне плејофот, ќе се смеев. Но што е тука е, што ќе рече живот иде даље… 
June 18th, 2010 at 9:55 pm
Sekoja cest za napisanovo majstore, najtesko mu e na prav navivac na nekoj tim a se gleda po zborovive deka stvarno ti se boston vo srceto.
June 19th, 2010 at 5:12 pm
odlicno napisan tekst ali ja ko fan na boston poise me boli osvoenata titula na lakers otkolku porazot na boston u finalevo.inace iam 17 godini i navivam use od vremeto so tony battie eric williams pirce walker…..za razlika od mn drugi taka nareceni fanovi koj navivaat za tie so tepaat celo vreme najvise se odnesuva za tie kopiljaci so navivaat za lakers od moja generacija ili 2-3 god pogolemi ili pomali