Првото беше на дело синоќа во Солт Лејк Сити, а второто, сосема очекувано во Атланта.

Едно нешто што знаете дека секогаш ќе го добиете од тимовите на кои тренер е Џери Слоун е целосна посветеност, борбеност и гинење во секоја одбрана и секој напад, всушност човекот таков бил и како играч и тој свој фајтерски карактер успева целосно да го пренесе на сите состави на Јута кои до сега, повеќе од две децении, ги тренира.

Можеби Јута сега е во дупка од 0-3, но синоќа беа многу блиску до победа и до продолжување на серијата за уште најмалку една средба. На крај, малку среќа им беше потребна за сефте против шампионот, кој од друга страна, веројатно е благодарен за оваа серија токму со тимот на Слоун кој од нив го вади максимумот.

Тоа беше посебно случај синоќа. Сите кликаа за Лејкерси, и стартерите и клупата, освен изгубениот Бајнам кој за 20 минути во игра успеа да остане на нула поени. Одличен тест пред дуелот со Санси.

Од друга страна, нити срце, нити знаење како треба да се одигра, па на крај, нити пак муда да се носат со Орландо во првата средба дома по двете плескања на Флорида. На крај, цела арена сосема заслужено ги исвирка, испраќајки порака до управата на клубот дека летово се потребни промени. Прв кој треба да лета е тренерот, кој можеби како и тимот, е добар за регуларната сезона, но е жива утка за во плеј-оф.

Потоа, сериозно треба да се размисли за договорот на Џо Џонсон, кој пред месец дена за многумина беше играч за максимален договор, но мислам дека со овие партии против Орландо, па и Милвоки, си ја спушти цената. Но, за тоа кога ќе дојде време. Орландо гази до финале на Исток и делува како тим решен да го поправи ланскиот ефект.