Постов требаше да биде тазе, вруќ, ама поради веќе добро познатите проблеми со МакНБА, малце се излади, но верувам дека сепак е доволно тазе за да биде интересен. Како плус на сето тоа некој ни го хакнал името во браузер банерот, мора да се Грци коа не им се свиѓа она NBA Macedonia.

Синоќа ги изгледав првите две средби и баш кога се подготвував да шкртнам нешто во врска со нив, видов дека истекол и тој еден ден неделно кога од дома можам да се логирам на МакНБА. Така да, наместо за првите две ова е пост за сите четири вчерашни средби. Но, ај да почнам баш со првиот дабл-хедер.

За победата на Орландо сред Шарлот и водството од 3-0 нема што многу да се зборува или анализира. Бобкетси едноставно ниту го имаат потребното плеј-оф искуство, ниту пак го имаат квалитетот потребен да се носат со Орландо. Прогнозите дека Двајт Хауард би можел да биде лимитиран офанзивно во оваа серија до сега се остваруваат, но тоа воопшто не им пречи на Џамир Нелсон и компанија да покажат дека шампионот на Истокот не е само Двајт.

Синоќа средбата влезе во тесна завршница во која и Мајкл се попали покрај клупата на Шарлот, но тој вчера единствено можеше да им помогне да влезеше во игра и на него да одеа последните напади во кои Бобкетси беа очајни. Сега  веќе е доцна и им нема помош.

Во Портланд беше подеднакво тесно, но некако многу поинтересно и повозбудливо. Што поради фантастичната публика, што поради live or die играта на Блејзерси, но веројатно најмногу поради тотално неочекуваниот камбек во тимот на Брендон Рој, само осум дена по операцијата на лигаментите на коленото?!?!?!?!?!?!

Толку време следам баскет и не сум слушнал дека некој за само осум дена успеал данаправи камбек после артроскопија на коленото и сјебани лигаменти. Можеби играта на Рој не беше она што беше клучот за победата на Блејзерси, но неговото влегување во игра во првата чет. беше вистински “Вилис Рид“ момент кој ги дигна Блејзерси и ушт повеќе ја запали и онака бучната публика.

Со разбудениот Ламаркус Олдриџ, Батум, Бејлис и Џуан “Геријатрија“ Хауард, Блејзерси изедначија на 2-2 за тотално заборавање на поразот во Гејм 3. Сега имаме серија која ќе трае најмалку 6 средби, нешто што пред нејзиниот старт ретко кој мислеше дека ќе се деси, посебно поради повредата на Рој.

После тие два трилери кои се решаваа во последните минути, следеа две средби од кои очекував многу, но на крај испаднаа едни од најдосадните во ова разигрување. Тоа посебно се однесува на преопуштените Хоукси кои беа згазени во Милвоки. Нешто што можеби и требаше да сеочекува со оглед на тоа дека Скот Скајлс – К’нето е тренер на Бакси.

Во Оклахома пак, шампионот го удри гром и заглушен од неверојатната бучава се враќа во Холивуд со 2-2 и многу дилеми. Најголемата е – Што се случи синоќа со Коби?

Знам дека Фил сакаше малку да го одмори за да го има свеж во последната четвртина, но претходно треба да се дојде до тесна завршница. Завршница за каква што можеа само да сонуваат синоќа по газењето од Тандер.

По средбата Коби, кој во првата чет. немаше ниеден шут, а за 32 минути застана на 12 поени со шут 5-10. Задњата чет. не се ни појави во игра, а добар дел од неа помина и во соблекувалната, одмарајќи ги со лед на нив своите колена. По средбата го кажа ова:

“I was managing the game just exactly how I wanted it. Unfortunately, it got away from us by them getting out in transition and getting those buckets. I wasn’t able to do what I normally do at the end of the game, close games out. But I felt pretty good about the way I was managing.”

Се осеќал добро? Менаџирал? Зенот е менаџерот на Лејкерси и сигурен сум дека по тоа синоќа дека не се чувствува баш најдобро.