Само што заврши НБА маратонот. На брзина по нешто од секој меч кој целосно или делумно го изгледав:

- Рон Артест отсега на МакНБА ќе го среќавате под прекарот ДИБЕК.

- Рокетси се екипиште, во вистинска смисла на зборот. Нема индивидуалци и сите млади момци (во основа млади) се 100% посветени на системот на Аделман. И без Јаоза, и без Ти-Мек, па и без Дибекот, Хјустон е подобар тим од лани, посебно од ментален аспект.

- Коби ги игра најдобрите години од својата кариера.

- Фишер не може да чува ни дупло побавни плејмејкери од Брукс.

- Хејс, Лендри, Скола, Батие – прави борци.

- Визардси никако немаат среќа со повреди. Вчера им се повреди и Мајк Милер, кој со неколку потези и тоа што играше со повредено рамо докажа дека не е Мишел Милер.

- Вејд, по кој знае кој пат, покажа дека е дел од НБА елитата. Знам дека многумина го спомнуваат Коби во иста реченица со Мајкл, но начинот на кој Вејд се движи, посебно откако ќе даде кош, е жива копија на Мајкл. Не пораснал џабе Двејн во Чикаго.

- Аринас се врати, барем во играчки смисол. Но, делува доста поианков, а најчудно е што скоро ич да не зборува кога е на теренот или за време на тајм-аут.

- Гарнет се испопали што Селтикси победија, едвај, против слабите Вулфси.

- Џони Флин од Минесота и Тајрик Еванс од Кингси се интересни дебитанти.

- Олексеј Печеров!

- Пирс не се одлепува од земја.

- Возраста на крај може да биде фактор кога се во прашање Селтикси.

- Рајан Андерсон од чиста додавка за да се пополни трејдот на Винс, стана доста битен играч за Орландо.

- Нешто слабо блокади годинава за Двајт.

- Пол е играчиште. Штета што е во Хорнетси.

- Диркулес после она против Јута, се посра во Њу Орлеанс.